ფრანგი მწერალი, ესეისტი და სცენარისტი, XX საუკუნის ევროპული ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე ორიგინალური ავტორი. იგი დაიბადა 1936 წელს პარიზში, პოლონელი ებრაელი ემიგრანტების ოჯახში. მისი ბავშვობა მეორე მსოფლიო ომის ტრაგიკულ მოვლენებს დაემთხვა, რამაც მნიშვნელოვანი კვალი დატოვა მის შემოქმედებაზე. პერეკი ცნობილია ენის, ფორმისა და სტრუქტურის ექსპერიმენტებით. იგი იყო ლიტერატურული ჯგუფის Oulipo-ს წევრი, რომლის ავტორებიც ტექსტის შექმნისას სხვადასხვა ფორმალურ შეზღუდვას იყენებდნენ. მის ყველაზე ცნობილ ნაწარმოებებს შორისაა „ნივთები“, „კაცი, რომელსაც სძინავს“, „ცხოვრება გამოყენების წესი“ და „გაქრობა“ — რომანი, რომელიც ფრანგულ ენაში ყველაზე ხშირად გამოყენებული ასო „e“-ს გარეშეა დაწერილი. პერეკის შემოქმედებაში ხშირად გვხვდება მეხსიერების, დაკარგვის, ყოველდღიურობის, იდენტობისა და ადამიანის შინაგანი სიცარიელის თემები. მისი ტექსტები ერთდროულად ინტელექტუალური თამაშიცაა და ღრმად პირადი გამოცდილების გამოხატულებაც. მწერალი განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევდა დეტალებს, საგნებსა და ყოფით გარემოს, რითაც ყოველდღიურ ცხოვრებას ლიტერატურულ მნიშვნელობას ანიჭებდა. ჟორჟ პერეკი გარდაიცვალა 1982 წელს, თუმცა მისი შემოქმედება დღემდე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს თანამედროვე ლიტერატურაზე. იგი ითვლება ავტორად, რომელმაც მკითხველს აჩვენა, რომ ლიტერატურა შეიძლება იყოს როგორც თამაში, ისე მეხსიერების, დანაკარგისა და ადამიანის არსებობის ღრმა კვლევა.