სიახლეები
"მსოფლიოს ხალხთა ზღაპრები"- მოგზაურობა დროსა და სივრცეში

21 მარ­ტი­დან ჟურ­ნალ "გზას­თან" ერ­თად ორ კვი­რა­ში ერთხელ გა­მო­ვა "მსოფ­ლი­ოს ხალ­ხთა ზღაპ­რე­ბი", რო­მე­ლიც მკი­თხველს მსოფ­ლი­ოს ხალ­ხე­ბის ის­ტო­რი­ა­ში, ტრა­დი­ცი­ებ­სა და ფოლკ­ლორ­ში ამოგ­ზა­უ­რებს. ამ ახა­ლი სე­რი­ით გა­მომ­ცემ­ლო­ბა “პა­ლიტ­რა L“ ეხ­მი­ა­ნე­ბა მკი­თხვე­ლის ინ­ტე­რეს­სა და სურ­ვილს, ხელი მი­უწ­ვდე­ბო­დეს სხვა­დას­ხვა კულ­ტუ­რი­სა და ჩვე­უ­ლე­ბე­ბის მქო­ნე ხალ­ხე­ბის სიბ­რძნე­ზე, რო­მე­ლიც წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მთელ მსოფ­ლი­ო­ში სხვა­დას­ხვა გა­მო­ცე­მის სა­ხით ვრცელ­დე­ბო­და.

„მსოფ­ლი­ოს სხვა­დას­ხვა ხალ­ხის ზღაპ­რე­ბი, თქმუ­ლე­ბე­ბი, იგა­ვე­ბი, ბა­ლა­დე­ბი მკი­თხველ­თა ყვე­ლა თა­ო­ბის ინ­ტე­რე­სის სა­გა­ნი იყო და რჩე­ბა დღემ­დე. ეს ერ­თგვა­რი კულ­ტუ­რუ­ლი რე­ლიკ­ვი­აა, რო­მე­ლიც მი­მობ­ნე­უ­ლია სხვა­დას­ხვა გა­მო­ცე­მა­ში, არ­ქი­ვებ­სა და სა­ცა­ვებ­ში. დღეს ამ­გვა­რი ლი­ტე­რა­ტუ­რა, ერ­თად თავ­მოყ­რი­ლი, პრაქ­ტი­კუ­ლად, აღარ არ­სე­ბობს და, შე­სა­ბა­მი­სად, ერ­თგვა­რი სი­ცა­რი­ე­ლეა ამ მხრივ წიგ­ნის ბა­ზარ­ზეც. ამის შე­სა­ხებ გა­მუდ­მე­ბით გვწერ­დნენ მკი­თხვე­ლე­ბიც და სწო­რედ ამან დაგ­ვა­ფიქ­რა ახა­ლი, შეძ­ლე­ბის­დაგ­ვა­რად მრა­ვალ­ფე­რო­ვა­ნი სე­რი­ის შექ­მნა­ზე.

ამ იდე­ის ხორ­ცშეს­ხმას არ­ცთუ მცი­რე შრო­მა დას­ჭირ­და. და­ვი­წყეთ მო­ძი­ე­ბა იმ ადა­მი­ა­ნე­ბის, რომ­ლებ­საც სხვა­დას­ხვა დროს სხვა­დას­ხვა გა­მო­ცე­მის­თვის თუ პრო­ფე­სი­უ­ლი ინ­ტე­რე­სის გამო უმუ­შა­ვი­ათ ამ ლი­ტე­რა­ტუ­რის შემ­ცველ წყა­რო­ებ­ზე, უთარ­გმნი­ათ ან და­უ­მუ­შა­ვე­ბი­ათ მსგავ­სი ტექ­სტე­ბი. ჩვე­ნი რე­დაქ­ტო­რე­ბი გულ­დას­მით არ­ჩე­ვენ და ახა­რის­ხე­ბენ ამ ტექ­სტებს, რათა ჩვე­ნი ახა­ლი სე­რია თა­ნაბ­რად სა­ინ­ტე­რე­სო იყოს, რო­გორც უფ­რო­სი თა­ო­ბის, ისე ახალ­გაზ­რდა და მო­ზარ­დი მკი­თხვე­ლის­თვის,” - ყვე­ბა გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L-ის“ პრო­ექ­ტე­ბის მე­ნე­ჯე­რი ანა კო­პა­ძე.

რო­გორც ანა აღ­ნიშ­ნავს, სე­რი­ა­ში გა­მო­ცე­მუ­ლი წიგ­ნე­ბის ყდებ­ზე და­ტა­ნი­ლი იქ­ნე­ბა სიმ­ბო­ლო, რო­მე­ლიც კონ­კრე­ტუ­ლი ხალ­ხის კულ­ტუ­რის­თვის არის და­მა­ხა­სი­ა­თე­ბე­ლი. მა­გა­ლი­თად, კრე­ბუ­ლის პირ­ვე­ლი ტო­მის "ასუ­რუ­ლი ზღაპ­რე­ბის" ყდა­ზე ძვე­ლა­სუ­რუ­ლი ორ­ნა­მენ­ტე­ბია გა­მო­ყე­ნე­ბუ­ლი. შვე­დუ­რი ზღაპ­რე­ბის, რო­მელ­საც ასე­ვე მალე მი­ი­ღებს მკი­თხვე­ლი, ყდა შვე­დე­თის დრო­შის ფერი იქ­ნე­ბა. მი­სი­ვე თქმით, "ქარ­თუ­ლი ხალ­ხუ­რი ზღაპ­რე­ბი" ორ ტო­მად გა­მო­ი­ცე­მა.

 

18 მარტი, 2019 წ.
სრულად
„დიდი ლიტერატურული ტურნე“ გრძელდება

გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L-ის“ პრო­ექ­ტის, „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რის“ გა­მარ­ჯვე­ბულ­თა „დიდი ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი ტურ­ნე“ სა­ქარ­თვე­ლოს მას­შტა­ბით წარ­მა­ტე­ბით მიმ­დი­ნა­რე­ობს. თე­ლავ­ში, რუს­თავ­სა და გორ­ში დე­ბი­უ­ტან­ტი ავ­ტო­რე­ბი მკი­თხვე­ლებს უკვე შეხ­ვდნენ. მომ­დევ­ნო შეხ­ვედ­რე­ბი ზუგ­დიდ­ში, ოზურ­გეთ­ში, ქუ­თა­ის­სა და ბა­თუმ­შია და­გეგ­მი­ლი. ტურ­ნეს ფარ­გლებ­ში, მკი­თხვე­ლე­ბი მათ­თვის საყ­ვა­რელ, ქარ­თველ ავ­ტო­რებს პი­რა­დად ხვდე­ბი­ან და სა­შუ­ა­ლე­ბა ეძ­ლე­ვათ, ახ­ლოს გა­იც­ნონ ისი­ნი. შეხ­ვედ­რე­ბი კი­თხვა-პა­სუ­ხის რე­ჟიმ­ში მიმ­დი­ნა­რე­ობს.

კონ­კურსს „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი“ გა­მომ­ცემ­ლო­ბა ”პა­ლიტ­რა L” მე­ო­რე წე­ლია ატა­რებს. მისი მი­ზა­ნია, აღ­მო­ა­ჩი­ნოს ახა­ლი სა­ხე­ე­ბი და ქარ­თველ მწერ­ლებს წარ­მა­ტე­ბის მიღ­წე­ვა­ში და­ეხ­მა­როს.

ნი­კო­ლოზ ტო­ტო­ღაშ­ვი­ლის "შვი­დი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბა", გვან­ცა გუ­ბე­ლა­ძის "შუ­ლა­მე­ლი გო­გო­ნე­ბი" და ნა­თია ჯა­გოდ­ნიშ­ვი­ლის "ცდუ­ნე­ბა“, კონ­კურ­სის „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი 2018“ ფარ­გლებ­ში, ხალ­ხის რჩე­უ­ლი რო­მა­ნე­ბია გახ­და. ვახ­ტანგ ვახ­ტან­გა­ძის "ალა­ჰი ჩემი მე­გო­ბა­რია" და იაგო თვა­ლა­ბე­იშ­ვი­ლის "ტრან­სმუ­ტა­ცია" კი ჟი­უ­რის რჩე­უ­ლე­ბი არი­ან.
gf

„პრო­ექ­ტი "გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი" უნი­კა­ლუ­რი შან­სია დამ­წყე­ბი ავ­ტო­რე­ბი­სათ­ვის, სა­კუ­თა­რი ოც­ნე­ბა რე­ა­ლო­ბად აქ­ცი­ონ. ერ­თია წიგ­ნის და­ბეჭდ­ვა, მე­ო­რეა შემ­დგო­მი პრო­ცე­სე­ბი და სწო­რედ ამის ნა­წი­ლია დიდი ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი ტურ­ნეც. რო­გორც წესი, დე­და­ქა­ლა­ქი მუ­დამ გა­ნე­ბივ­რე­ბუ­ლია კულ­ტუ­რუ­ლი ღო­ნის­ძი­ე­ბე­ბით, ჩვე­ნი მი­ზა­ნი კი ისაა, რომ არა მხო­ლოდ წიგ­ნით, არა­მედ თა­ვა­დაც მი­ვი­დეთ მკი­თხვე­ლებ­თან მთე­ლი სა­ქარ­თვე­ლოს მას­შტა­ბით.“ - ნა­თია ჯა­გოდ­ნიშ­ვი­ლი.

„მე არ მახ­სენ­დე­ბა ამ პრო­ექ­ტის გარ­და, რო­მე­ლი­მე გა­მომ­ცე­მელს ავ­ტო­რე­ბის­თვის ტურ­ნე მო­ე­წყოთ. ძა­ლი­ან კარ­გი წა­მო­წყე­ბაა. ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი სა­ღა­მო­ე­ბი რე­გი­ო­ნებ­ში იშ­ვი­ა­თად იმარ­თე­ბა. სა­სი­ა­მოვ­ნოა, რო­დე­საც სრუ­ლი­ად უცხო ადა­მი­ა­ნებს აც­ნობ სა­კუ­თარ ნა­მუ­შე­ვარს, ინ­ტე­რესს აღუძ­რავ და თვი­თო­ნაც კმა­ყო­ფი­ლია, რად­გან უშუ­ა­ლო კონ­ტაქ­ტი დამ­ყარ­და. ვნა­ხოთ, სა­მო­მავ­ლოდ რა იქ­ნე­ბა, მთე­ლი და­სავ­ლეთ სა­ქარ­თვე­ლო გვაქვს შე­მო­სავ­ლე­ლი და იმე­დი მაქვს მკი­თხვე­ლიც მრავ­ლად დაგ­ვხვდე­ბა.“ - ვახ­ტანგ ვახ­ტან­გა­ძე.
dd

„ყო­ველ­თვის აღ­ვნიშ­ნავ ხოლ­მე, რო­დე­საც კონ­კურ­სის „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის“ მნიშ­ვნე­ლო­ბა­ზე ვსა­უბ­რობ, ყვე­ლა­ფე­რი არ სრულ­დე­ბა წიგ­ნის გა­მო­ცე­მით. შე­იძ­ლე­ბა ძა­ლი­ან კარ­გი ნა­წარ­მო­ე­ბი და­წე­რო, გა­მოს­ცე წიგ­ნად და მკი­თხვე­ლამ­დე დიდი ხანი ვერ მი­ვი­დეს, რად­გან შენ დამ­წყე­ბი მწე­რა­ლი ხარ, არა­ვინ გიც­ნობს და შე­სა­ბა­მი­სად, გაც­ნო­ბას დრო სჭირ­დე­ბა... პრო­ექ­ტი „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი“ იმი­თაა გა­მორ­ჩე­უ­ლი, რომ მას შემ­დეგ, რაც წიგ­ნი იბეჭ­დე­ბა, შენ სა­შუ­ა­ლე­ბა გაქვს, შეხ­ვდე შენს მკი­თხველს, გა­ი­ზი­ა­რო მათი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბე­ბი და გა­უ­ზი­ა­რო შენი, მო­გის­მი­ნონ და მო­უს­მი­ნო...“ - გვან­ცა გუ­ბე­ლა­ძე.

15 მარტი, 2019 წ.
სრულად
სერია „იკითხე ქართული“ მე-20 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული რომანით - „სპირალით“ გრძელდება

„მე-20 სა­უ­კუ­ნის ერთ-ერთი ყვე­ლა­ზე ურ­ბა­ნუ­ლი მწე­რა­ლი“ - ასე აფა­სებს ფსი­ქო­ლო­გი, ნა­თია ფან­ჯი­კი­ძე მა­მას. მისი თქმით, გუ­რამ ფან­ჯი­კი­ძე, თა­ნა­მედ­რო­ვე ლი­ტე­რა­ტუ­რის სა­ქარ­თვე­ლო­ში სტი­ლის ერთ-ერთი მთა­ვა­რი ჩა­მომ­ყა­ლი­ბე­ბე­ლი იყო.

თა­ნა­მედ­რო­ვე წე­რის სტი­ლის გარ­და, მწერ­ლის ყვე­ლა­ზე სკან­და­ლუ­რი და პო­პუ­ლა­რუ­ლი რო­მა­ნი სუ­ჟე­ტი­თაც გა­მო­ირ­ჩე­ვა. „სპი­რა­ლი“ მე-20 სა­უ­კუ­ნის 80-იანი წლე­ბის სა­ქარ­თვე­ლო­ში ნადმვი­ლი ბესტსე­ლე­რი გახ­და. მა­შინ, რო­დე­საც წიგ­ნე­ბის შე­სა­ძე­ნად ან­გა­რიშს­წო­რე­ბა ტა­ლო­ნე­ბით ხდე­ბო­და, 60 000-იან­მა ტი­რაჟ­მა არა­ერ­თი მკი­თხვე­ლის გული მო­ი­გო და სრუ­ლად გა­ი­ყი­და.
dff

1990 წელს „სპი­რა­ლის“ მი­ხედ­ვით გა­მო­ვი­და ფილ­მიც, რო­მელ­მაც რე­ჟი­სორ გი­უ­ლი ჭო­ხო­ნე­ლი­ძეს დიდი წარ­მა­ტე­ბა მო­უ­ტა­ნა.

„ეს წიგ­ნი, მა­შინ სა­მეც­ნი­ე­რო ფან­ტას­ტი­კა იყო, დღეს კი ჩვე­ნი ახლო რე­ა­ლო­ბაც შე­იძ­ლე­ბა იყოს.“ - ამ­ბობს ნა­თია ფან­ჯი­კი­ძე.

იმ დრო­ის­თვის პირ­ვე­ლი ქარ­თუ­ლი სა­მეც­ნი­ე­რო ფან­ტას­ტი­კის ჟან­რის რო­მა­ნი და­ძა­ბუ­ლი სი­უ­ჟე­ტი­თა და დე­ტექ­ტი­ვის ელე­მენ­ტე­ბით მა­ლე­ვე გახ­და მკი­თხვე­ლი­სათ­ვის საყ­ვა­რე­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბი. თუმ­ცა, რო­გორც ნა­თია ფან­ჯი­კი­ძე იხ­სე­ნებს, მა­მა­მი­სიც ხში­რად აღ­ნიშ­ნავ­და ამას და თა­ვა­დაც ეთან­ხმე­ბა იმ აზრს, რომ „სპი­რალ­ში“ მე­ტად ფა­სე­უ­ლი არის ის, თუ რო­გორ გა­ნიც­დის ადა­მი­ა­ნი სხვის სხე­ულ­ში ჩა­ბუ­დე­ბას.

„ახლა რო­დე­საც სხე­უ­ლის ორ­გა­ნო­ე­ბის ტრან­სპლან­ტა­ცია ხში­რია, ძა­ლი­ან რთუ­ლი და სა­ინ­ტე­რე­სო გან­ცდე­ბი აქვთ ადა­მი­ა­ნებს, მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ ამ პრო­ცე­დუ­რის წი­ნაც და შემ­დე­გაც ძა­ლი­ან ბევ­რს შრო­მო­ბენ ფსი­ქო­ლო­გე­ბი.“ - ნა­თია ფან­ჯი­კი­ძე.

რო­მა­ნის სი­უ­ჟე­ტის თა­ნახ­მად, მო­მაკ­ვდა­ვი აკა­დე­მი­კო­სის ტვინს უნერ­გა­ვენ ახალ­გაზ­რდას, რო­მე­ლიც კრი­მი­ნა­ლი აღ­მოჩ­ნდე­ბა. ვინ იქ­ნე­ბა ოპე­რა­ცი­ის შემ­დეგ ეს ადა­მი­ა­ნი - მო­ხუ­ცი აკა­დე­მი­კო­სი, ახალ­გაზ­რდა კრი­მი­ნა­ლი, თუ ვი­ღაც ახა­ლი პი­როვ­ნე­ბა? ტვი­ნი და­ი­მორ­ჩი­ლებს სხე­ულს, თუ სხე­უ­ლი ტვინს? და სა­ერ­თოდ, ძა­ლი­ან ხომ არ ვე­რე­ვით ბუ­ნე­ბის საქ­მე­ებ­ში? ხომ არ გვა­ვი­წყდე­ბა, რომ ჩვენ თვი­თონ ბუ­ნე­ბის შვი­ლე­ბი ვართ და შემ­ქმნე­ლი ზედ­მეტ თავ­ხე­დო­ბას არ გვა­პა­ტი­ებს?

ამ კი­თხვებ­ზე პა­სუ­ხის ძი­ე­ბა ქარ­თველ მკი­თხველს ახლა უკვე „სპი­რა­ლის“ ახა­ლი გა­მო­ცე­მის ფურ­ცლებ­ზე შე­უძ­ლია. გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L” პრო­ექტს „იკი­თხე ქარ­თუ­ლი“ გუ­რამ ფან­ჯი­კი­ძის „სპი­რა­ლით“ აგ­რძე­ლებს. წიგ­ნის შე­ძე­ნა პრე­სის გავ­რცე­ლე­ბის წერ­ტი­ლებ­სა და ბიბ­ლუ­სის მა­ღა­ზი­ებ­შია შე­საძ­ლე­ბე­ლი.

05 მარტი, 2019 წ.
სრულად
გეგონა, ბევრი იცოდი შენი ქვეყნის შესახებ? - უახლესი გამოცემა საქართველოს გეოგრაფიის შესახებ, რომელიც უამრავ უცნობ ფაქტს აერთიანებს

პირ­ვე­ლად სა­ქარ­თვე­ლო­ში შე­იქ­მნა და „პა­ლიტ­რა L-ის“ მიერ გა­მო­ი­ცა თა­ნა­მედ­რო­ვე ტი­პის „სა­ქარ­თვე­ლოს გე­ოგ­რა­ფი­უ­ლი ატ­ლა­სი“. ეს არის რუ­კე­ბის, ვრცე­ლი ბიბ­ლი­ოგ­რა­ფი­ი­სა და კარ­ტოგ­რა­ფი­უ­ლი მემ­კვიდ­რე­ო­ბის მთლი­ა­ნო­ბა. ატ­ლა­სი გვიჩ­ვე­ნებს, რო­გო­რია ჩვე­ნი ქვე­ყა­ნა და­ნარ­ჩე­ნი მსოფ­ლი­ო­სათ­ვის; რო­გო­რია მისი როლი სო­ცი­ა­ლურ-კულ­ტუ­რულ, პო­ლი­ტი­კურ და ეკო­ნო­მი­კურ პრო­ცე­სებ­ში.

ატ­ლა­სი შედ­გე­ნი­ლია თბი­ლი­სის სა­ხელ­მწი­ფო უნი­ვერ­სი­ტე­ტის ვა­ხუშ­ტი ბაგ­რა­ტი­ო­ნის სა­ხე­ლო­ბის გე­ოგ­რა­ფი­ის ინ­სტი­ტუ­ტის მიერ.

კარ­ტოგ­რა­ფი და გე­ოგ­რა­ფი­ის აკა­დე­მი­უ­რი დოქ­ტო­რი, გუ­ლი­კო ლი­პარ­ტე­ლი­ა­ნი აღ­ნიშ­ნავს, რომ “სა­ქარ­თვე­ლოს გე­ოგ­რა­ფი­უ­ლი ატ­ლა­სით“ მკი­თხვე­ლი გა­ეც­ნო­ბა ისეთ თე­მებს, რომ­ლე­ბიც ადრე გა­მო­ცე­მულ ატ­ლა­სებ­ში არას­დროს შე­სუ­ლა და გრა­ფი­კუ­ლი სა­ხით არ­სა­დაა წარ­მოდ­გე­ნი­ლი. მისი თქმით, სწო­რედ ეს გა­ნა­პი­რო­ბებს გა­მო­ცე­მის მნიშ­ვნე­ლო­ბას.

გარ­და რუ­კე­ბი­სა და ფო­ტო­ე­ბი­სა, ატ­ლას­ში მრავ­ლა­დაა დი­აგ­რა­მე­ბი და გრა­ფი­კე­ბიც; გა­მო­ყე­ნე­ბუ­ლია სხვა­დას­ხვა სტა­ტის­ტი­კუ­რი მო­ნა­ცე­მე­ბი. რო­გორც გუ­ლი­კო ლი­პარ­ტე­ლი­ა­ნი აღ­ნიშ­ნავს ატ­ლა­სის შედ­გე­ნი­სას, ისარ­გებ­ლეს რო­გორც საქსტა­ტის, ისე ცალ­კე­უ­ლი ორ­გა­ნი­ზა­ცი­ე­ბი­დან მი­ღე­ბუ­ლი რა­ო­დე­ნობ­რი­ვი მაჩ­ვე­ნებ­ლე­ბით. დი­აგ­რა­მე­ბი და გრა­ფი­კე­ბი კი ატ­ლა­სის დი­ზა­ი­ნე­რის, მა­ნა­ნა ქურ­თუ­ბა­ძის შექ­მნი­ლია.

ატ­ლა­სი არ არის გათ­ვლი­ლი რო­მე­ლი­მე ასა­კობ­რივ ჯგუფ­ზე. წიგნ­ში რუ­კებ­თან ერ­თად წარ­მოდ­გე­ნი­ლია შე­სა­ბა­მი­სი ში­ნა­არ­სის ტექ­სტი. ასე­ვე, ვხვდე­ბით ქარ­თველ მეც­ნი­ერ­თა კარ­ტოგ­რა­ფი­ულ მემ­კვიდ­რე­ო­ბას. გარ­და ამი­სა, იგი ქარ­თველ და უცხო­ელ მოყ­ვა­რულ ფო­ტოგ­რაფ­თა მიერ გა­და­ღე­ბულ ფო­ტო­ებ­საც მო­ი­ცავს. შე­სა­ბა­მი­სად, ეს გა­მო­ცე­მა ნე­ბის­მი­ე­რი ასა­კის ადა­მი­ა­ნი­სათ­ვის შე­იძ­ლე­ბა იქ­ცეს და­მო­უ­კი­დე­ბე­ლი კვლე­ვის სა­ფუძ­ვლად.

„ჩვენ არა ვართ გა­ნე­ბივ­რე­ბუ­ლი ჩვე­ნი ქვეყ­ნის გე­ოგ­რა­ფი­უ­ლი ატ­ლა­სე­ბით. ამი­ტომ, მიღ­წე­ვად უნდა ჩავ­თვა­ლოთ მისი შექ­მნა და გა­ვაგ­რძე­ლოთ მუ­შა­ო­ბა ამ მი­მარ­თუ­ლე­ბით. ეს ატ­ლა­სი, ერთი მხრივ, სა­ინ­ტე­რე­სო და მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი შრო­მაა პრო­ფე­სი­ო­ნა­ლე­ბის­თვის, სტუ­დენ­ტე­ბი­სა და მოს­წავ­ლე­ე­ბის­თვის და მე­ო­რე მხრივ, ძა­ლი­ან ღი­რე­ბუ­ლი შე­ნა­ძე­ნია მთე­ლი ქარ­თვე­ლი სა­ზო­გა­დო­ე­ბის­თვის,“ - ამ­ბობს გუ­ლი­კო ლი­პარ­ტე­ლი­ა­ნი.

19 თებერვალი, 2019 წ.
სრულად
ურუგვაელი მწერლის, მარიო ბენედეტის რომანები ქართულ ენაზე წიგნად პირველად გამოიცა

„ჭეშ­მა­რი­ტე­ბის მთხრო­ბე­ლი ავ­ტო­რი“ - ასე აფა­სებს ურუგ­ვა­ელ მწე­რალს, მა­რიო ბე­ნე­დეტს ლი­ტე­რა­ტო­რი ზაალ ჩხე­ი­ძე. ბე­ნე­დე­ტის რო­მა­ნე­ბი ქარ­თულ ენა­ზე წიგ­ნად პირ­ვე­ლად გა­მოს­ცა გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L-მა“სე­რი­ა­ში „ლი­ტე­რე ინ­ვენ­ტე“. წიგ­ნის წარ­დგე­ნა 12 თე­ბერ­ვალს მა­ღა­ზი­ა­ში „სტამ­ბის წიგ­ნე­ბი“ გა­ი­მარ­თა. ახა­ლი გა­მო­ცე­მა რე­დაქ­ტორ­მა, მაია ალუ­და­ურ­მა და მთარ­გმნელ­მა, ელზა ახვლე­დი­ან­მა წა­რად­გი­ნეს. ლი­ტე­რა­ტორ­მა, ზაალ ჩხე­ი­ძემ წა­ი­კი­თხა ლექ­ცია მა­რიო ბე­ნე­დე­ტის შე­სა­ხებ.

მა­რიო ბე­ნე­დე­ტი 80-ზე მეტი წიგ­ნის ავ­ტო­რია. ისი­ნი 20-ზე მეტ ენა­ზეა თარ­გმნი­ლი. ეს­პა­ნუ­რე­ნო­ვან ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ში მწე­რა­ლი მე-20 სა­უ­კუ­ნის ერთ-ერთ ყვე­ლა­ზე მნიშ­ვნე­ლო­ვან ავ­ტო­რა­დაა მიჩ­ნე­უ­ლი. აქ­ტი­უ­რი იყო ჟურ­ნა­ლის­ტურ საქ­მი­ა­ნო­ბა­შიც.

„მა­რიო ბე­ნე­დე­ტი სამ­ხრეთ-ამე­რი­კუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რის მარ­თლაც ძა­ლი­ან მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი წარ­მო­მად­გე­ნე­ლია. ის არის ბოლო დრო­ის ერთ-ერთი ყვე­ლა­ზე კი­თხვა­დი მწე­რა­ლი, არა მხო­ლოდ ეს­პა­ნუ­რე­ნო­ვან მკი­თხველ­ში, არა­მედ მთელ ევ­რო­პა­ში. ვფიქ­რობთ, რომ მისი წიგ­ნი ძა­ლი­ან კარ­გი შე­ნა­ძე­ნი იქ­ნე­ბა ჩვე­ნი მკი­თხვე­ლის­თვის,“ - ამ­ბობს მა­რიო ბე­ნე­დე­ტის ქარ­თუ­ლი გა­მო­ცე­მის რე­დაქ­ტო­რი, მაია ალუ­და­უ­რი.
dwd

ქარ­თულ გა­მო­ცე­მა­ში მა­რიო ბე­ნე­დე­ტის ორი რო­მა­ნია შე­სუ­ლი: „სუ­ლის მოთ­ქმა“ და „მად­ლო­ბა ცე­ცხლის­თვის“.

რო­მან­ში „სუ­ლის მოთ­ქმა“ შუ­ახ­ნის ქვრი­ვი მა­მა­კა­ცის ერ­თფე­რო­ვან, უსი­ხა­რუ­ლო ცხოვ­რე­ბა­ში თით­ქმის და­უ­ჯე­რე­ბე­ლი რამ ხდე­ბა. მას ეწ­ვე­ვა ნამ­დვი­ლი სიყ­ვა­რუ­ლი, რო­მე­ლიც აქამ­დე გა­ნუც­დე­ლი აღ­მაფ­რე­ნით ავ­სებს.

რაც შე­ე­ხე­ბა მე­ო­რე რო­მანს - „მად­ლო­ბა ცე­ცხლის­თვის“, ეს არის ამ­ბა­ვი ახალ­გაზ­რდა კა­ცი­სა, რო­მე­ლიც ვე­ღარ უძ­ლებს სა­კუ­თა­რი მა­მის უსა­მარ­თლო­ბას, მაგ­რამ მას­თან ბრძო­ლის ძალა არ შეს­წევს. მწე­რა­ლი უდი­დე­სი ოს­ტა­ტო­ბით გად­მოს­ცემს ამ­ბავს ერთ ცნო­ბილ ოჯახ­ზე, სა­დაც ერ­თმა­ნე­თის მი­მართ მტრუ­ლად გან­წყო­ბი­ლი სამი თა­ო­ბაა წარ­მოდ­გე­ნი­ლი და სა­დაც და­მან­გრე­ვე­ლი ძა­ლით დუღს სიყ­ვა­რუ­ლიც, სი­ძულ­ვი­ლიც, ში­შიც, გამ­ბე­და­ო­ბაც, ღა­ლა­ტიც, ერ­თგუ­ლე­ბა­ცა და სა­სო­წარ­კვე­თაც.

„აბ­სო­ლუ­ტუ­რად ყვე­ლა მოძ­რა­ო­ბა, რო­მე­ლიც ბე­ნე­დე­ტის ნა­წარ­მო­ე­ბებ­ში შეგ­ხვდე­ბათ, შე­იძ­ლე­ბა იყოს უკი­დუ­რე­სად მსუ­ბუ­ქი. გან­სა­კუთ­რე­ბით, რო­მან­ში „სუ­ლის მოთ­ქმა“. რაც შე­ე­ხე­ბა რო­მანს, „მად­ლო­ბა ცე­ცხლის­თვის“, ეს ცოტა უფრო გან­სხვა­ვე­ბუ­ლია, ცოტა უფრო პო­ლი­ტი­კუ­რი და სა­ზო­გა­დო­ებ­რი­ვი, შე­იძ­ლე­ბა ით­ქვას.“ - ამ­ბობს, ზაალ ჩხე­ი­ძე. მი­სი­ვე თქმით, ბე­ნე­დე­ტი სა­დად და ფა­ქი­ზად წერს ადა­მი­ა­ნურ თე­მებ­ზე: „ბა­ბუა რომ დაჯ­დე­ბა და ამ­ბავს მო­უყ­ვე­ბა შვი­ლიშ­ვილს, და­ახ­ლო­ე­ბით ასე­თი ამ­ბა­ვია ბე­ნე­დე­ტის რო­მა­ნე­ბი. თუკი არ­სე­ბობს ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი მწერ­ლო­ბა, ბე­ნე­დე­ტი არის ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი მწერ­ლო­ბის ყვე­ლა­ზე უფრო კლა­სი­კუ­რი წარ­მო­მად­გე­ნე­ლი.“ - აღ­ნიშ­ნავს იგი.
v

„თა­ნა­მედ­რო­ვე ლა­თი­ნურ-ამე­რი­კულ ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ში მო­ძა­ლე­ბუ­ლი მი­თო­ლო­გი­უ­რი პრო­ზის, მა­გი­უ­რი რე­ა­ლიზ­მის, უსა­ზღვრო ფან­ტას­ტი­კი­სა და ფი­ლო­სო­ფი­უ­რი წი­აღსვლე­ბის ფონ­ზე, ურუგ­ვა­ე­ლი მწერ­ლის მა­რიო ბე­ნე­დე­ტის პრო­ზა, ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი ამ­ბე­ბი­სა და ძველ­მო­დუ­რი ფსი­ქო­ლო­გიზ­მით გამ­სჭვა­ლუ­ლი გმი­რე­ბის გამო, მკი­თხველს შე­იძ­ლე­ბა მე­ტის­მე­ტად ყო­ფი­თიც კი მო­ეჩ­ვე­ნოს, მაგ­რამ ეს მხო­ლოდ ერთი შე­ხედ­ვით ჩანს ასე: მა­რიო ბე­ნე­დე­ტის შე­მოქ­მე­დე­ბა ღრმად რე­ა­ლის­ტუ­რია, წინა პლან­ზე წა­მო­წე­უ­ლია სო­ცი­ა­ლურ-ზნე­ობ­რი­ვი პრობ­ლე­მე­ბი, გმირ­თა სუ­ლი­ე­რი სამ­ყა­რო,“ - ასე ახა­სი­ა­თებს ავ­ტორს მთარ­გმნე­ლი ელზა ახვლე­დი­ა­ნი.

გარ­და იმი­სა, რომ ბე­ნე­დე­ტი რო­მა­ნის­ტი და ესე­ის­ტი გახ­ლდათ, მისი მო­ნა­წი­ლე­ო­ბით 1992 წელს გა­მო­ვი­და არ­გენ­ტი­ნუ­ლი დრა­მა - „გუ­ლის ბნე­ლი მხა­რე“ (El lado oscuro del corazón). ფილ­მის მთა­ვა­რი გმი­რი ახალ­გაზ­რდა პო­ე­ტია, რო­მელ­საც თა­ვის გა­სა­ტა­ნად სა­კუ­თა­რი იდე­ე­ბის სა­რეკ­ლა­მო კომ­პა­ნი­ი­სათ­ვის მი­ყიდ­ვა უწევს. ფილ­მის სცე­ნარს სა­ფუძ­ვლად მა­რიო ბე­ნე­დე­ტის ლექ­სე­ბიც და­ე­დო.
d

ქარ­თველ მკი­თხველს სამ­ხრეთ-ამე­რი­კე­ლი მწერ­ლის შე­მოქ­მე­დე­ბის გაც­ნო­ბა უკვე შე­უძ­ლია. ბე­ნე­დე­ტის რო­მა­ნე­ბის ქარ­თუ­ლი თარ­გმა­ნი წიგ­ნის მა­ღა­ზი­ებ­ში უკვე ხელ­მი­საწ­ვდო­მია.

13 თებერვალი, 2019 წ.
სრულად
"მერსისაიდული დღიური" - წიგნი ბიჭზე, რომლისთვისაც ცხოვრების აზრი ფეხბურთია

"ვინ ვარ? - ამ კითხვას მე თავადაც ხშირად ვუსვამ საკუთარ თავს და ყოველ ჯერზე განსხვავებული პასუხი მაქვს. თუ ამ კითხვას მშობელი დამისვამს, მისთვის შვილი ვარ, მეგობრისთვის - მეგობარი, ვიღაცისთვის შეიძლება თანამშრომელი, ლექტორი, მასწავლებელი ან არც არავინ ვიყო..." 

საზოგადოებისთვის კი ეს ნუგზარ ღვალაძეა - ავტორი, რომლის რომანი "მერსისაიდული დღიური" გამომცემლობა "პალიტრა L"-ის კონკურსის, "გახდი ბესტსელერის ავტორის" აღმოჩენაა. 

ნუგზარ ღვალაძის ეს სადებიუტო წიგნი შეუპოვრობაზე, მიზნისაკენ სწრაფვასა და ოცნებების ახდენაზე მოგვითხრობს.

"ვწერ მას შემდეგ, რაც წერა ვისწავლე. ღრმა ბავშვობიდან ვწერ. თავიდან ვწერდი მხოლოდ

ლექსებს, შემდეგ პატარ-პატარა მოთხრობებს. ბავშვობისდროინდელი ჩანაწერების უმეტესობა დამეკარგა, თუმცა რაც შემრჩა, მათი კითხვისას ძალიან ვხალისობ. "მერსისაიდული დღიური" ჩემი პირველი წიგნია, რომელიც დაიბეჭდა. 

რატომ ვწერ? - ვწერ იმიტომ, რომ არ მომწონს სამყარო, სადაც ვცხოვრობთ, ნაწერში კი შეგვიძლია ისეთი შევქმნათ, როგორიც გვსურს. უმეტესად, ვწერ იმიტომ, რომ გადმოვცე ემოცია, რომელიც სხვადასხვა ადამიანთან ურთიერთობისას მიგროვდება. ასევე, ვცდილობ, თავი თითოეული ადამიანის ადგილას წარმოვიდგინო და გადმოვცე, თუ რას გრძნობენ, რა უხარიათ, რა სწყინთ... 

მიყვარს ადამიანებზე დაკვირვება. პატარ-პატარა ცხოვრებისეული დეტალების შეგროვება, შემდეგ გაერთიანება და ნაწერში გადმოცემა. პერსონაჟებს ვქმნი რამდენიმე რეალური ადამიანის ხასიათების შერწყმით ისე, რომ მკითხველმა ხშირად ამოიცნოს საკუთარი თავი და თქვას - "ეს ისტორია ხომ ჩემზეა?! აი, ზუსტად ასე ვიქცევი მეც!" - ასე ახასიათებს საკუთარ თავსა და ნაწარმოებს ავტორი.

"მერსისაიდული დღიურის" მთავარი გმირი არის ბიჭი, რომლის ცხოვრების აზრიც ფეხბურთია, ხოლო მისი სათაყვანებელი გუნდი - "ლივერპული". მისთვის "ლივერპულში" თამაში კი არა, ქალაქ ლივერპულში მოხვედრაც კი აუხდენელი ოცნებაა მანამ, სანამ სასკოლო გაცვლით პროგრამაში გაიმარჯვებს. 

წიგნი არის მათთვის, ვისაც აინტერესებს, როგორია გზა უბნის საფეხბურთო მოედნიდან მსოფლიოს უდიდეს სტადიონებსა და ასობითათასი გულშემატკივრის აღტაცებულ ყიჟინამდე.

ავტორის ფანტაზიის უნარი და საინტერესო თხრობის სტილი არა მარტო "ლივერპულის", არამედ, ზოგადად, ფეხბურთის ქომაგებს საოცნებო სამყაროში ამოგზაურებს.

"კონკრეტულად ეს ნაწარმოები ფეხბურთის და უშუალოდ, "ლივერპულის" სიყვარულმა დამაწერინა. ეს არ არის უბრალოდ საფეხბურთო კლუბი. საფეხბურთო კულტურაში "ლივერპული" შეიძლება შევადარო ყველაზე მძიმე ნარკოტიკს, რაც კი არსებობს. თუ გასინჯე, ჩათვალე, რომ ვერასდროს დააღწევ თავს. მიყვარს მისი წარსული, აწმყო და ის პოტენციალი, რაც ახლა იგრძნობა ამ კლუბში. ძალიან მიყვარს "ლივერპულის" თილისმა - ფენიქსი, რომელიც ხასიათით ცხოვრების გარკვეულ ეტაპებს შემიძლია შევადარო. ეს არის მითოლოგიური ფრინველი, რომელიც სიკვდილის წინ თავს თვითონვე იწვავს და შემდეგ საკუთარი ფერფლისგან აღდგება. ეს მუდმივი განახლების, უსასრულობის სიმბოლოა. წერისას, ხშირად ვუსმენდი გუნდის ჰიმნს - You'll never walk alone-ს. ეს რომანი არის ყველასთვის, ვისაც კი რაიმე ოცნება და მიზანი გააჩნია. 

ეს არის რომანი ბიჭზე, რომელიც კვალდაკვალ მიჰყვება თავის ოცნებას. ადამიანზე, რომელიც ცდილობს გადალახოს ყველა წინააღმდეგობა და მიაღწიოს მიზანს. ნაწარმოები განსაკუთრებით მოსწონთ ფეხბურთის მოყვარულებს, მიუხედავად იმისა, გულშემატკივრობენ თუ არა "ლივერპულს", - აღნიშნავს ნუგზარ ღვალაძე.

ავტორი, ამჟამად, ახალ ნაწარმოებზე მუშაობს. ნაწყვეტებს, პერიოდულად, სოციალურ ქსელში აქვეყნებს და როგორც თავად აღნიშნავს, საკმაოდ დიდ გამოხმაურებას იღებს. 

"მეორე ნაწარმოები ბევრად განსხვავებულია. ამ ნაწარმოებში ვცდილობ, გადმოვცე პერსონაჟები შიშვლად, შეულამაზებლად. ჩემი ღრმა რწმენით, ჩვენ, ადამიანები არ ვართ არც კეთილები და არც ბოროტები, რადგან სიკეთისა და ბოროტების ცნება ძალიან ზოგადია და სხვადასხვაგვარად აღქმადი. დარწმუნებული ვარ, ამ ახალ ნაწარმოებზე ისაუბრებენ ყველგან - დიდ ქალაქებში, სოფლებში, ყავის დალევისას, სადაქალოში, საძმაკაცოში, სოციალურ ქსელებში, აღსარებებშიც კი", - ამბობს ავტორი.

რაც შეეხება რომანს - "მერსისაიდული დღიური", მისი შეძენა "ბიბლუსის" წიგნის მაღაზიებში უკვე შესაძლებელია.

04 თებერვალი, 2019 წ.
სრულად
„ავტორი, რომელსაც შეუძლია გასწავლოს საუბარი საკუთარ თავთან“ - პროექტი „იკითხე ქართული“ იწყება

4 თე­ბერ­ვალს გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L“ ახალ პრო­ექტს იწყებს. „იკი­თხე ქარ­თუ­ლის“ პირ­ვე­ლი ტომი ქარ­თვე­ლი მწერ­ლის, პო­ე­ტი­სა და დრა­მა­ტურ­გის თა­მაზ ჭი­ლა­ძის რო­მა­ნი „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“ იქ­ნე­ბა. გა­მომ­ცემ­ლო­ბის მთა­ვა­რი რე­დაქ­ტო­რის მაია ალუ­და­უ­რის თქმით, „იკი­თხე ქარ­თუ­ლი“ უახ­ლე­სი ქარ­თუ­ლი მწერ­ლო­ბის მხარ­დამ­ჭე­რი პრო­ექ­ტია, რო­მე­ლიც XX-XXI სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის ქარ­თუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რის, მისი თე­მე­ბის, ტენ­დენ­ცი­ე­ბი­სა და გან­ვი­თა­რე­ბის დი­ნა­მი­კას ასა­ხავს.

„თა­მაზ ჭი­ლა­ძის რო­მა­ნი, „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“, ვფიქ­რობთ, ძა­ლი­ან ნი­შან­დობ­ლი­ვი და­სა­წყი­სია, რად­გან რო­დე­საც ვლა­პა­რა­კობთ ქარ­თუ­ლი მწერ­ლო­ბის ნო­ვა­ტო­რო­ბა­ზე, ერთ-ერთი უპირ­ვე­ლე­სი ამ შემ­თხვე­ვა­ში გაგ­ვახ­სენ­დე­ბა სწო­რედ თა­მაზ ჭი­ლა­ძე. ეს არის ავ­ტო­რი, რომ­ლის სა­ხელ­საც უკავ­შირ­დე­ბა ევ­რო­პე­იზ­მის ტენ­დენ­ცი­ე­ბის დამ­კვიდ­რე­ბა ქარ­თულ ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ში,” - ამ­ბობს მაია ალუ­და­უ­რი.

რო­მა­ნი „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“ 1965 წელს არის და­წე­რი­ლი. ამ თა­რიღ­ზე პო­ე­ტი და ფი­ლო­ლო­გი ქე­თე­ვან შენ­გე­ლია გან­სა­კუთ­რე­ბულ ყუ­რა­დღე­ბას ამახ­ვი­ლებს. სწო­რედ მას ეკუთ­ვნის რო­მა­ნის ახა­ლი გა­მო­ცე­მი­სათ­ვის და­წე­რი­ლი წი­ნა­სი­ტყვა­ო­ბა, სა­დაც წერს, რომ სა­ინ­ტე­რე­სოა ეპო­ქა, როცა ეს ნა­წარ­მო­ე­ბი შე­იქ­მნა. მისი თქმით, ქარ­თუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რა ამ პე­რი­ო­დი­სათ­ვის უკვე შეჩ­ვე­უ­ლი იყო ადა­მი­ა­ნის მიერ ქვეყ­ნის­თვის, საქ­მის­თვის ან მოყ­ვა­სის­თვის ჩა­დე­ნილ „სა­ა­მა­ყო“ ქმე­დე­ბებს. ლი­ტე­რა­ტუ­რის მთა­ვა­რი გმი­რი ხალ­ხის­თვის მი­სა­ბა­ძი პი­როვ­ნე­ბა უნდა ყო­ფი­ლი­ყო.

„ამ­გვარ ლი­ტე­რა­ტუ­რულ გა­რე­მო­ში თა­მაზ ჭი­ლა­ძეს შე­მოჰ­ყავს გან­სხვა­ვე­ბუ­ლი პერ­სო­ნა­ჟე­ბი, რო­მელ­თა არ­სე­ბო­ბა, ყოფა და ცხოვ­რე­ბა ყვე­ლას­თვის სა­ერ­თო აღ­ტა­ცე­ბის სა­გა­ნი არ არის. მის პერ­სო­ნაჟს გა­აჩ­ნია ნაკ­ლიც და ღირ­სე­ბაც, ის არც გმი­რია და არც კერ­პი. ცხოვ­რობს ჩვე­უ­ლებ­რი­ვად და ესე იგი, სა­ინ­ტე­რე­სოდ. სავ­სეა ადა­მი­ა­ნუ­რი და არა ზე­ა­და­მი­ა­ნუ­რი ემო­ცი­ე­ბით...,“ - ასე ახა­სი­ა­თებს ქე­თე­ვან შენ­გე­ლია ჭი­ლა­ძის შე­მოქ­მე­დე­ბას.

რო­მა­ნი „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“ სხვა­დას­ხვა დრო­სა და ად­გი­ლას გან­ვი­თა­რე­ბუ­ლი სი­უ­ჟე­ტე­ბის­გან შედ­გე­ბა. რო­მა­ნი ეხე­ბა მა­რა­დი­ულ თე­მებს, რომ­ლებ­საც ფი­ლო­სო­ფო­სე­ბი მუდ­მი­ვად დას­ტრი­ა­ლე­ბენ: რა არის სიყ­ვა­რუ­ლი, რა არის ნამ­დვი­ლი ცხოვ­რე­ბა, რა არის ბედ­ნი­ე­რე­ბა და რო­გო­რია მათ­კენ სა­ვა­ლი გზე­ბი; რო­მან­ში შეხ­ვდე­ბით უნი­ჭო­ბი­სა და ნი­ჭი­ე­რე­ბის, სიყ­ვა­რუ­ლი­სა და ბო­რო­ტე­ბის, მედ­რო­ვე­თა, კა­რი­ე­რის­ტთა და თა­ვი­სუფ­ლად მო­აზ­როვ­ნე­თა ურ­თი­ერ­თსა­წი­ნა­აღ­მდე­გო და­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბებს. „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“, რო­გორც ქე­თე­ვან შენ­გე­ლია წერს, არის რო­მა­ნი, რომ­ლის „ავ­ტორს შე­უძ­ლია გას­წავ­ლოს სა­უ­ბა­რი სა­კუ­თარ თავ­თან“.

შენ­გე­ლია აღ­ნიშ­ნავს, რომ რო­მან­ში წარ­მოდ­გე­ნი­ლი დაკ­ვირ­ვე­ბე­ბით, მკი­თხვე­ლი ხვდე­ბა, რომ ავ­ტო­რი სა­უ­ცხოო ფსი­ქო­ლო­გიც არის. იგი ნა­წარ­მო­ებ­ში გან­სხვა­ვე­ბუ­ლი ხა­სი­ა­თი­სა და ინ­ტე­რე­სე­ბის პერ­სო­ნა­ჟებს აცო­ცხლებს.

მწე­რა­ლი გი­ორ­გი კე­კე­ლი­ძე ყუ­რა­დღე­ბას ამახ­ვი­ლებს თა­მაზ ჭი­ლა­ძის, რო­გორც მწერ­ლი­სა და დრა­მა­ტურ­გის მნიშ­ვნე­ლო­ვან წილ­ზე და აღ­ნიშ­ნავს, რომ რო­მა­ნი „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“ ცალ­კე გა­მო­ცე­მუ­ლი არას­დროს ყო­ფი­ლა. „ის იყო ერთ დიდ კრე­ბულ­ში მოქ­ცე­უ­ლი. კარ­გია, რომ ის უკვე ცალ­კე წიგ­ნად იქცა,“ - აღ­ნიშ­ნავს გი­ორ­გი.

wignebi

გუ­რამ დო­ჩა­ნაშ­ვი­ლი, მწე­რა­ლი: „სა­ოც­რად კარ­გი თბი­ლი მო­გო­ნე­ბე­ბი მა­კავ­ში­რებს ბა­ტონ თა­მაზ­თან. 19 წლის ასაკ­ში გა­ვი­ცა­ნი. თა­ვი­დან­ვე თა­ვი­სი თა­ვა­ზი­ა­ნო­ბით, ტაქ­ტით, რო­გორც ყვე­ლა­სად­მი იყო გან­სმჭვა­ლუ­ლი, ასე შემ­ხვდა მეც. ერთი ის­ტო­რია მა­კავ­ში­რებს მას­თან. ერთ-ერთ ჟურ­ნალ­ში მი­ტა­ნი­ლი მქონ­და ჩემი ერ­თა­დერ­თი პი­ე­სა. სრუ­ლი­ად შემ­თხვე­ვით შე­ეს­წრო ბა­ტო­ნი თა­მა­ზი ამ ამ­ბავს და გა­ი­გო, რომ ვერ ბეჭ­დავ­დნენ. იმ პი­ე­სა­ში ნათ­ქვა­მი იყო, რა­ღაც გვაკ­ლი­აო და ამ კონ­ტექ­სტში თა­ვი­სუფ­ლე­ბა იგუ­ლის­ხმე­ბო­და. იმ პე­რი­ოდ­ში კი თა­ვი­სუფ­ლე­ბა­ზე ლა­პა­რა­კი, თუნ­დაც შე­ფარ­ვით ჟურ­ნა­ლე­ბის­თვის არა­სა­სურ­ვე­ლი იყო. ბა­ტონ­მა თა­მაზ­მა კი მი­თხრა, თუ მო­ი­ტან აუ­ცი­ლებ­ლად პირ­ვე­ლი­ვე ნო­მერ­ში გა­ვუშ­ვე­ბო. წა­უ­კი­თხა­ვად და­თან­ხმდა და­ბეჭდ­ვას. რა­მაც ძა­ლი­ან დიდი რწმე­ნა მომ­ცა. ახალ­გაზ­რდა კაც­ზე ძა­ლი­ან მოქ­მე­დებს, რო­დე­საც და­ი­ნა­ხავს რწმე­ნას, ნდო­ბას. იმე­დი უჩ­ნდე­ბა და მეც სა­ოც­რად მად­ლო­ბე­ლი ვარ მისი ამ საქ­ცი­ე­ლის­თვის.“

დათო ტუ­რაშ­ვი­ლი, მწე­რა­ლი: „ბა­ტო­ნო თა­მა­ზი, გარ­და იმი­სა, რომ შე­სა­ნიშ­ნა­ვი ადა­მი­ა­ნი იყო, ის შე­სა­ნიშ­ნა­ვი დრა­მა­ტურ­გი და მწე­რა­ლია და რაც მთა­ვა­რია, შე­სა­ნიშ­ნა­ვი პე­და­გო­გია, რაც ადა­მი­ა­ნის გა­მორ­ჩე­უ­ლი ნი­ჭია. ჩემი სიყ­ვა­რუ­ლი დრა­მა­ტურ­გი­ი­სად­მი და­კავ­ში­რე­ბუ­ლია ბა­ტონ თა­მაზ­თან. სხვა კარ­გი პე­და­გო­გე­ბიც მყო­ლია, მაგ­რამ მახ­სოვს მისი გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლად და­სა­მახ­სოვ­რე­ბე­ლი ლექ­ცი­ე­ბი. რაც მთა­ვა­რია, ბა­ტო­ნო თა­მა­ზი არის ადა­მი­ა­ნი, რო­მელ­მაც თა­ნა­მედ­რო­ვე ქარ­თველ დრა­მა­ტურ­გებ­სა და ავ­ტო­რებს შო­რის ყვე­ლა­ზე დიდი გავ­ლე­ნა იქო­ნია ქარ­თუ­ლი დრა­მა­ტურ­გი­ის გან­ვი­თა­რე­ბა­ში მე-20 სა­უ­კუ­ნე­ში და არა მარ­ტო მე-20 სა­უ­კუ­ნე­ში. ქარ­თუ­ლი დრა­მა­ტურ­გია არ ით­ვლის მა­ინ­ცდა­მა­ინც ბევრ სა­უ­კუ­ნეს. ამ ის­ტო­რი­ა­ში კი გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ღვაწ­ლი, როლი და ფუნ­ქცია აქვს შეს­რუ­ლე­ბუ­ლი ბა­ტონ თა­მაზს.“

პრო­ექ­ტის „იკი­თხე კლა­სი­კა“ ფარ­გლებ­ში, ასე­ვე, მზად­დე­ბა ანა კა­ლან­და­ძის პო­ე­ზი­ის კრე­ბული, გუ­რამ ფან­ჯი­კი­ძის სა­მეც­ნი­ე­რო ფან­ტას­ტი­კის ჟან­რის რო­მანი „სპი­რა­ლი“, ვაჟა გი­გაშ­ვი­ლის „ერთი ვინ­მე ყაფ­ლა­ნიშ­ვი­ლი“, ლე­ვან გო­თუ­ას მო­თხრო­ბე­ბის კრე­ბული, გი­ორ­გი ლე­ო­ნი­ძის „ნატ­ვრის ხე“ და სხვა.

შე­გახ­სე­ნებთ, რომ სე­რი­ის „იკი­თხე ქარ­თუ­ლი" წიგ­ნე­ბი 4 თე­ბერ­ვლი­დან გა­ზეთ „კვი­რის პა­ლიტ­რას­თან" ერ­თად გა­მო­ვა. წიგ­ნის სპე­ცი­ა­ლუ­რი ფა­სია 8.50 ლარი, ხოლო გა­ზეთ­თან ერ­თად 10 ლარი.

04 თებერვალი, 2019 წ.
სრულად
"შულამელი გოგონები" და "შვიდი მომაკვდინებელი გრძნობა" - წიგნები, რომლებსაც მკითხველი დიდ ხანს ელოდა

23 იან­ვარს "ბიბ­ლუ­სი გა­ლე­რე­ა­ში კონ­კურ­სის - „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი 2018-ის“ გა­მარ­ჯვე­ბუ­ლე­ბის, გვან­ცა გუ­ბე­ლა­ძი­სა და ნი­კო­ლოზ ტო­ტო­ღაშ­ვი­ლის წიგ­ნე­ბის წარ­დგე­ნა გა­ი­მარ­თა.
„შუ­ლა­მელ გო­გო­ნებ­სა“ და „შვიდ მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბას“ მკი­თხვე­ლი და გულ­შე­მატ­კი­ვა­რი გა­ყიდ­ვა­ში ჩაშ­ვე­ბის პირ­ვე­ლი­ვე დღი­დან ჰყავს, რა­საც პრე­ზენ­ტა­ცი­ა­ზე ავ­ტო­რე­ბის­თვის უც­ნო­ბი სტუმ­რე­ბის სიმ­რავ­ლეც მოწ­მობ­და. რო­გორც დე­ბი­უ­ტან­ტი მწერ­ლე­ბი აღ­ნიშ­ნა­ვენ, ავ­ტოგ­რა­ფე­ბის და­რი­გე­ბა და მკი­თხვე­ლის გაც­ნო­ბა სა­სი­ა­მოვ­ნო და ამა­ღელ­ვე­ბე­ლი პრო­ცე­სი იყო.

wignebi

გვან­ცა გუ­ბე­ლა­ძის „შუ­ლა­მე­ლი გო­გო­ნე­ბი“, კონ­კურ­სის ფარ­გლებ­ში, ხალ­ხის რჩე­უ­ლი 9 ათას­ზე მეტი უნი­კა­ლუ­რი ხმით გახ­და. წიგ­ნი პრე­ზენ­ტა­ცი­ა­ზე ჟი­უ­რის ერთ-ერ­თმა წევ­რმა, მწე­რალ­მა, თე­ო­ნა დო­ლენ­ჯაშ­ვილ­მა და წიგ­ნის ყდის დი­ზა­ი­ნერ­მა, მხატ­ვარ­მა მაკა ზე­დე­ლაშ­ვილ­მა წა­რად­გი­ნეს.

wignebi

„პა­ლიტ­რა L -ის კონ­კურ­სი „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი“ სა­შუ­ა­ლე­ბას აძ­ლევს ახალ­გაზ­რდა შე­მოქ­მე­დებს ქარ­თუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლის სივ­რცის ნა­წილ­ნი გახ­დნენ, რაც ძა­ლი­ან მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი და ამავდრო­უ­ლად, სა­პა­სუ­ხის­მგებ­ლო საქ­მეა. ამა­ღელ­ვე­ბე­ლია შეგ­რძნე­ბა, რო­დე­საც შენი პირ­ვე­ლი წიგ­ნი იბეჭ­დე­ბა. აც­ნო­ბი­ე­რებ, რომ ის ახლა მკი­თხვე­ლის ხელ­შია, მისი სა­კუთ­რე­ბაა... წა­ი­კი­თხა­ვენ, გა­ე­ღი­მე­ბათ, შე­იძ­ლე­ბა ცრემ­ლიც მო­ად­გეთ, ეწყი­ნოთ, გაბ­რაზ­დნენ... მე, რო­გორც ავ­ტო­რი, მზად ვარ მათი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბე­ბის გამ­ზი­ა­რე­ბე­ლი გავ­ხდე. ეს მაგ­რძნო­ბი­ნებს, რომ რისი თქმაც მათ­თვის მინ­დო­და, ვთქვი.“ - გვან­ცა გუ­ბე­ლა­ძე.

wignebi

„როცა დე­ბი­უ­ტან­ტი ავ­ტო­რი წერს პირ­ველ წიგნს - რო­მანს, ეს დიდი გა­მოწ­ვე­ვაა. მას სჭირ­დე­ბა სულ სხვა გამ­ბე­და­ო­ბა. ავ­ტო­რი მოგ­ვი­თხრობს სხვა­დას­ხვა ქალ­ზე, მოგ­ვი­თხრობს თი­თო­ე­ულ ჩვენ­გან­ზე, სხვებ­ზე და ამა­ვე დროს, ეს არის მისი გო­ნებ­რი­ვი და ემო­ცი­უ­რი ჭრი­ლი­დან და­ნა­ხუ­ლი. რო­მან­ში სამი სხვა­დას­ხვა ქა­ლია, სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის სიღ­რმი­დან იმა­თი ხმა უერ­თდე­ბა თა­ნა­მედ­რო­ვე ლი­ლეს ხმას და იქ­მნე­ბა ერ­თგვა­რი სა­მა­ია, კომ­პო­ზი­ცი­უ­რად ძა­ლი­ან სა­ინ­ტე­რე­სო, დრა­მა­ტურ­გი­უ­ლა­დაც, პირ­ვე­ლი წიგ­ნის­თვის არის ძა­ლი­ან ოს­ტა­ტუ­რი და წარ­მა­ტე­ბუ­ლი ნაშ­რო­მი.“ - თე­ო­ნა დო­ლენ­ჯაშ­ვი­ლი

ხალ­ხის რჩე­უ­ლის, ნი­კო­ლოზ ტო­ტო­ღაშ­ვი­ლის „შვი­დი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბა“ კი, რო­მელ­მაც 10 000-ზე მეტი ხმა მი­ი­ღო, სტუმ­რებს ჟი­უ­რის წევ­რმა და ლი­ტე­რა­ტორ­მა, ივა­ნე ამირ­ხა­ნაშ­ვილ­მა და მწე­რალ­მა ელის დოჯ­სონ­მა წა­რუდ­გი­ნეს.

wignebi

ტო­ტო­ღაშ­ვი­ლი­სა და მისი წიგ­ნის შე­სა­ხებ ივა­ნე ამირ­ხა­ნაშ­ვი­ლი marao.ge-საც ესა­უბ­რა. კრი­ტი­კოს­მა ახალ­ბე­და მწე­რალს თხრო­ბის სტი­ლი შე­უ­ქო და აღ­ნიშ­ნა, რომ მისი ნა­წარ­მო­ე­ბი სუ­ლაც არ ჰგავს დე­ბი­უ­ტან­ტის ნა­წერს. ივა­ნე ამირ­ხა­ნაშ­ვილ­მა „შვი­დი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბა“ უს­კარ უა­ილ­დის „დო­რი­ან გრე­ის პორ­ტრეტ­საც“ შე­ა­და­რა, თუმ­ცა გან­მარ­ტა, რომ ნი­კო­ლო­ზი არც ერთი მწერ­ლის გზას არ მიჰ­ყვე­ბა და სწო­რედ ამი­თაა გა­მორ­ჩე­უ­ლი:

„ნი­კო­ლოზს მწერ­ლუ­რი გა­მოც­დი­ლე­ბის მი­ხედ­ვით ვერ შე­ვა­ფა­სებთ, რად­გან ეს მისი სა­დე­ბი­უ­ტო ნა­წარ­მო­ე­ბია, თუმ­ცა, რო­გორც წიგნ­მა აჩ­ვე­ნა, მას აქვს საკ­მა­რი­სი ცხოვ­რე­ბი­სე­უ­ლი გა­მოც­დი­ლე­ბა და თუ ამ გზას გა­უყ­ვე­ბა და მთლი­ა­ნად თა­ვის პრო­ფე­სი­ა­ში არ ჩა­ი­კარ­გე­ბა, წარ­მა­ტე­ბულ მწერ­ლად მოგ­ვევ­ლი­ნე­ბა. თვი­თო­ნაც, უთ­ქვამს, შე­იძ­ლე­ბა ექი­მო­ბამ წე­რა­ში ხელი შე­მი­შა­ლო­სო, მაგ­რამ არამ­გო­ნია. ლი­ტე­რა­ტუ­რა ძა­ლი­ან ბერვ კარგ მწე­რალს იც­ნობს, რომ­ლებ­მაც ამ უკა­ნას­კნე­ლი­სა და მე­დი­ცი­ნის შე­თავ­სე­ბა შეძ­ლეს. ამა­ში და­სარ­წმუ­ნებ­ლად ჩე­ხო­ვის მა­გა­ლი­თიც საკ­მა­რი­სია.ნი­კო­ლო­ზის თხრო­ბის დახ­ვე­წი­ლი მა­ნე­რა, სტი­ლის­ტი­კა, ფსი­ქო­ლო­გი­უ­რი დე­ტა­ლე­ბი და სხვა უამ­რა­ვი წვრილ­მა­ნი გვა­ვი­წყებს, რომ „შვი­დი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბა“ ავ­ტო­რის პირ­ვე­ლი წიგ­ნია და გვა­ფიქ­რე­ბი­ნებს, რომ გა­მოც­დი­ლი მწერ­ლის ნა­წარ­მო­ებს ვკი­თხლობთ, რო­გორც ჩანს, მას თვი­თონ აქვს პრო­ზა­ი­კო­სის ხა­სი­ა­თი. ის მშვი­დი, აუ­ღელ­ვე­ბე­ლი მთხრო­ბე­ლია, რაც პრო­ზის ძა­ლი­ან დიდი პლი­უ­სია. წე­რის მა­ნე­რას რომ თავი და­ვა­ნე­ბოთ, ორი­გი­ნა­ლუ­რია თვი­თონ სი­უ­ჟე­ტიც. მან შე­იძ­ლე­ბა მკი­თხველს რო­მე­ლი­მე და­სავ­ლუ­რი ან სუ­ლაც, ქარ­თუ­ლი რო­მა­ნი გა­ახ­სე­ნოს, თუმ­ცა მოქ­მე­დე­ბე­ბის გან­ვი­თა­რე­ბა სრუ­ლი­ად გან­სხვა­ვე­ბუ­ლია და არ მის­დევს რო­მე­ლი­მე ავ­ტორს. ვინ­მემ შე­იძ­ლე­ბა ოს­კარ უა­ილ­დის „დო­რი­ან გრე­ის პორ­ტრეტ­თა­ნაც“ გა­ავ­ლოს პა­რა­ლე­ლი, თუმ­ცა ნი­კო­ლო­ზი არ სცდე­ბა რე­ა­ლო­ბას, იყე­ნებს ზღაპ­რულ მო­ტი­ვებ­საც, ფენ­ტეზ­საც, მაგ­რამ კარ­გად ხე­დავს და აღ­წერს ცხოვ­რე­ბას, ასა­ხა­ავს ქარ­თულ ყო­ფი­ე­რე­ბას“,- ამ­ბობს ამირ­ხა­ნაშ­ვი­ლი.

wignebi

ნი­კო­ლოზ ტო­ტო­ღაშ­ვილს ფარ­თო სა­ზო­გა­დო­ე­ბა წლე­ბია პო­ე­ტის ამ­პლუ­ა­ში იც­ნობს. მო­მა­ვა­ლი ექი­მი და მისი ლექ­სე­ბი გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი პო­პუ­ლა­რო­ბით თი­ნე­ი­ჯე­რებ­ში სარ­გებ­ლობს. რო­გორც ავ­ტო­რი marao.ge-სთან სა­უბ­რი­სას ამ­ბობს, წიგ­ნიც სწო­რედ ამ თა­ო­ბის­თვის, 16 წელ­ზე უფ­რო­სი მკი­თხვე­ლის­თვის იქ­ნე­ბა სა­ინ­ტე­რე­სო. მან სა­უბ­რი­სას პრე­ზენ­ტა­ცი­ის შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბე­ბი გა­იხ­სე­ნა და წიგ­ნის მი­ზან­ზეც ისა­უბ­რა. მისი თქმით, „შვი­დი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბა“ იმ ადა­მი­ა­ნე­ბის მე­გო­ბა­რი და მრჩე­ვე­ლი გახ­დე­ბა, რო­მელ­თა ცხოვ­რე­ბა­შიც ემო­ცი­ებ­სა და გან­ცდებს მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი ად­გი­ლი უჭი­რავს:

„დიდი ხა­ნია ასე ძა­ლი­ან არ მი­ნერ­ვი­უ­ლია, თუმ­ცა რო­გორც კი ჩემ­თვის გან­კუთ­ვნილ „მწერ­ლის სკამ­ზე“ მოვ­კა­ლათ­დი და წარ­დგე­ნა და­ი­წყო, მივ­ხვდი სა­კუ­თარ თავს და წიგნს იმა­ზე მე­ტად ვჭირ­დე­ბო­დი, ვიდ­რე ოდეს­მე. სა­ოც­რად ამა­ღელ­ვე­ბე­ლი იყო ურ­თი­ერ­თო­ბა მკი­თხველ­სა და ავ­ტო­რებს შო­რის. პირ­ვე­ლი ავ­ტოგ­რა­ფე­ბიც და­ვა­რი­გე და მკი­თხველს სა­ნის­თან და შვიდ მო­მაკ­ვდი­ნე­ბელ გრძნო­ბას­თან ერ­თად თავ­გა­და­სავ­ლე­ბით სავ­სე მოგ­ზა­უ­რო­ბა ვუ­სურ­ვე. წიგ­ნი, ალ­ბათ, 16 წლის თი­ნე­ი­ჯე­რებს და უფ­რო­სებს მო­ე­წო­ნე­ბა. ვფიქ­რობ, ის მკი­თხველს გან­სხვა­ვე­ბულ ემო­ცი­ებ­სა და შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბებს და­უ­ტო­ვებს. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ ია­ნის გრძნო­ბე­ბი და გან­ცდე­ბი ასე თუ ისე შორს არის რე­ა­ლუ­რის­გან, ის ცდი­ლობს თა­ვი­სე­ბუ­რი ახ­სნა მო­უ­ძებ­ნოს ყვე­ლა­ფერს, მკი­თხვე­ლი ბევრ სა­ერ­თოს იპო­ვის მას­თან.ჩემი წიგ­ნი ვინ­მეს მას­წავ­ლე­ბე­ლი გახ­დე­ბა და მის­გან ცხოვ­რე­ბის სწავ­ლე­ბას უნდა ელო­დოთ-მეთ­ქი, არ გე­ტყვით. ის უბ­რა­ლოდ კარ­გი მე­გო­ბა­რი და მრჩე­ვე­ლი იქ­ნე­ბა, რო­მელ­საც შე­გიძ­ლია მა­შინ მი­ა­კი­თხო, რო­დე­საც რა­ღაც გან­სხვა­ვე­ბუ­ლი მო­საზ­რე­ბის მოს­მე­ნა მო­გინ­დე­ბა. წიგ­ნი არის ადა­მი­ა­ნებ­ზე იმ ადა­მი­ა­ნე­ბის­თვის, რო­მელ­თაც შე­უძ­ლი­ათ, გა­ნი­ცა­დონ და იგ­რძნონ“.- ნი­კო­ლოზ ტო­ტო­ღაშ­ვი­ლი.

პრე­ზენ­ტა­ცი­ის გან­მავ­ლო­ბა­ში კონ­კურ­სის „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი 2018-ის“ ხუ­თი­ვე გა­მარ­ჯვე­ბუ­ლი წიგ­ნი: გვან­ცა გუ­ბე­ლა­ძის „შუ­ლა­მე­ლი გო­გო­ნე­ბი“; ნი­კო­ლოზ ტო­ტო­ღაშ­ვი­ლის „შვი­დი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბა“; ვახ­ტანგ ვახ­ტან­გა­ძის „ალა­ჰი ჩემი მე­გო­ბა­რია“; იაგო თვა­ლა­ბე­იშ­ვი­ლის „ტრან­სმუ­ტა­ცია“ და ნა­თია ჯა­გოდ­ნიშ­ვი­ლის „ცდუ­ნე­ბა“ 20%-იანი ფას­დაკ­ლე­ბით გა­ი­ყი­და.

კონ­კურსს გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L” მე­ო­რე წე­ლია ატა­რებს. გა­სუ­ლი წლის გა­მარ­ჯვე­ბუ­ლი რო­მა­ნე­ბი უკვე რე­ა­ლუ­რი ბესტსე­ლე­რე­ბი არი­ან, რო­მელ­თა გა­ყიდ­ვებ­მა ქარ­თულ ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ში გა­ყიდ­ვე­ბის რე­კორ­დე­ბიც მოხ­სნა.

კონ­კურ­სის მი­ზა­ნია, აღ­მო­ა­ჩი­ნოს ახა­ლი სა­ხე­ე­ბი და და­ეხ­მა­როს ქარ­თველ მწერ­ლებს წარ­მა­ტე­ბის მიღ­წე­ვა­ში, არა მხო­ლოდ სა­ქარ­თვე­ლო­ში, არა­მედ მსოფ­ლიო მას­შტა­ბით.

04 თებერვალი, 2019 წ.
სრულად
ახალი შესაძლებლობა წიგნის მოყვარულებისთვის - აუდიოწიგნების პირველი ვებგვერდი საქართველოში

თა­ნა­მედ­რო­ვე ადა­მი­ანს ქა­ო­სურ რე­ჟიმ­ში უწევს ცხოვ­რე­ბა. მუდ­მი­ვად სა­დღაც გვეჩ­ქა­რე­ბა, მუდ­მი­ვად სა­დღაც გავ­რბი­ვართ და რა­ღაც გვაქვს მო­საგ­ვა­რე­ბე­ლი. დრო­ის დე­ფი­ცი­ტი არ გვაძ­ლევს შე­საძ­ლებ­ლო­ბას, რომ წიგნ­თან მეტი დრო გა­ვა­ტა­როთ. აუ­დი­ო­წიგ­ნე­ბის შექ­მნის ერთ-ერთი მი­ზა­ნიც სწო­რედ ეს გახ­ლავთ, გა­ა­მარ­ტი­ვოს ადა­მი­ა­ნე­ბის წიგნ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა. მსოფ­ლი­ოს მრა­ვალ ქვე­ყა­ნა­ში აუ­დი­ო­წიგ­ნე­ბი უკვე დიდი პო­პუ­ლა­რო­ბით სარ­გებ­ლობს.

სა­ქარ­თვე­ლო­შიც გახ­მო­ვა­ნე­ბუ­ლა წიგ­ნე­ბი, გან­სა­კუთ­რე­ბით კი ზღაპ­რე­ბი, თუმ­ცა gudabooks.ge აუ­დი­ო­წიგ­ნე­ბის­თვის შექ­მნი­ლი პირ­ვე­ლი ვებგ­ვერ­დია, რო­მე­ლიც მკი­თხველს სა­შუ­ა­ლე­ბას მის­ცემს, იქო­ნი­ოს პი­რა­დი აუ­დი­ო­ბიბ­ლი­ო­თე­კა და იკი­თხოს წიგ­ნე­ბი ყველ­გან: მან­ქა­ნა­ში, მა­ტა­რე­ბელ­სა თუ თვითმფრი­ნავ­ში, ვე­ლო­სი­პე­დი­თა თუ ფე­ხით სე­ირ­ნო­ბი­სას, რიგ­ში დგო­მი­სას, ვარ­ჯი­შის დროს ან უბ­რა­ლოდ დას­ვე­ნე­ბი­სას.

აუ­დი­ო­წიგ­ნე­ბით სარ­გებ­ლო­ბა შე­საძ­ლე­ბე­ლია ვებგ­ვერ­დზე gudabooks.ge ან აპ­ლი­კა­ცი­ით - გუდა (Guda), რომ­ლის ჩატ­ვირ­თვა­საც iOS (iPad, iPhone, iPod Touch), Android და Windows (Windows 10, mobile) მომ­ხმა­რებ­ლე­ბი ონ­ლა­ინ­მარ­კე­ტე­ბი­დან შეძ­ლე­ბენ.

palitraL

„გუ­დას­თვის არ არ­სე­ბობს შე­ზღუ­დუ­ლი შე­საძ­ლებ­ლო­ბე­ბი. ჩვე­ნი გა­მომ­ცემ­ლო­ბის მი­ზა­ნია, წიგ­ნი ყვე­ლას­თვის იყოს ხელ­მი­საწ­ვდო­მი. ვებგ­ვერ­დის შექ­მნაც სწო­რედ ამ იდე­ას ემ­სა­ხუ­რე­ბა. მას ძა­ლი­ან მარ­ტი­ვად გა­მო­ი­ყე­ნე­ბენ შშმ პი­რე­ბიც. აუ­დიო წიგ­ნებ­თან ერ­თად ვებგ­ვერ­დზე ხელ­მი­საწ­ვდო­მი იქ­ნე­ბა წიგ­ნე­ბის ელ. ვერ­სი­ე­ბიც. “- აცხა­დებს „პა­ლიტ­რა L“-ის სა­ზო­გა­დო­ე­ბას­თან ურ­თი­ერ­თო­ბის წარ­მო­მად­გე­ნე­ლი, მა­რი­ამ აბ­დუ­შე­ლიშ­ვი­ლი.

აუ­დი­ო­წიგ­ნე­ბი gudabooks.ge-ზე ყო­ველ­დღი­ურ რე­ჟიმ­ში იწე­რე­ბა. ამ დრო­ის­თვის ვებგ­ვერ­დზე უკვე ასამ­დე წიგ­ნია გახ­მო­ვა­ნე­ბუ­ლი, ესე­ნია კლა­სი­კუ­რი და თა­ნა­მედ­რო­ვე მწერ­ლე­ბის თარ­გმა­ნე­ბი, ქარ­თვე­ლი ავ­ტო­რე­ბი, აქ ნა­ხავთ ბიზ­ნეს­ლი­ტე­რა­ტუ­რა­საც და ცნო­ბი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის ბი­ოგ­რა­ფი­ებ­საც.

Godabooks.ge ჯერ­ჯე­რო­ბით სა­ტეს­ტო ეტაპ­ზეა, თუმ­ცა მომ­ხმა­რე­ბელს უკვე შე­უძ­ლია სა­სურ­ვე­ლი წიგ­ნის შე­ძე­ნა. პრო­დუქ­ტი პრო­ფე­სი­ო­ნა­ლი მსა­ხი­ო­ბე­ბის ხმე­ბით და მა­ღა­ლი ხა­რის­ხი­თაა ჩა­წე­რი­ლი, რაც უფრო კომ­ფორ­ტულს ხდის მის გა­მო­ყე­ნე­ბას.

და­ინ­ტე­რე­სე­ბულ ადა­მი­ა­ნებს შე­უძ­ლი­ათ ეწ­ვი­ონ ვებგ­ვერდს: www.gudabooks.ge ან გად­მო­წე­როს აპ­ლი­კა­ცია შე­სა­ბა­მი­სი ონ­ლა­ინ­მარ­კე­ტი­დან.

აპ­ლი­კა­ცი­ის გად­მო­სა­წე­რად, თქვე­ნი მო­წყო­ბი­ლო­ბი­დან (Apple, Android, Windows) უნდა შეხ­ვი­დეთ ონ­ლა­ინ­მარ­კე­ტებ­ზე (App store, Playstore, Microsoft store) მო­ძებ­ნოთ "Guda" და ჩა­მოტვირ­თოთ „გუდა“.

18 იანვარი, 2019 წ.
სრულად
უმცროსი ბრონტეს კიდევ ერთი რომანი ქართულ ენაზე

ქარ­თვე­ლი მკი­თხვე­ლი ენ ბრონ­ტეს მისი პირ­ვე­ლი რო­მა­ნით - „აგ­ნეს გრეი“ უკვე იც­ნობს. ახლა კი, შე­საძ­ლებ­ლო­ბა ეძ­ლე­ვათ, ბრონ­ტე­ე­ბის ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი ოჯა­ხის ყვე­ლა­ზე უმ­ცრო­სი წევ­რის რი­გით მე­ო­რე და სკან­და­ლუ­რი რო­მა­ნი ქარ­თულ ენა­ზე წა­ი­კი­თხონ.

„მდგმუ­რად უა­ილ­დფელ-ჰოლ­ში“ 1848 წელს გა­მოქ­ვეყ­ნდა და გა­მოს­ვლი­დან ექვს კვი­რა­ში მთე­ლი ტი­რა­ჟი გა­ი­ყი­და. ვიქ­ტო­რი­ა­ნუ­ლი რო­მა­ნე­ბი­დან ეს რო­მა­ნი ერთ-ერთი ყვე­ლა­ზე შო­კის­მომ­გვრე­ლია. წიგ­ნი იმ­ჟა­მინ­დე­ლი ეპო­ქის მთა­ვარ პრობ­ლე­მურ თე­მებს: ლო­თო­ბა­სა და გარ­ყვნი­ლე­ბას ეხე­ბა. ენ ბრონ­ტე რო­მან­ში მწვა­ვედ აკ­რი­ტი­კებს გა­თხო­ვი­ლი ქა­ლის მდგო­მა­რე­ო­ბას. ყუ­რა­დღე­ბას ამახ­ვი­ლებს იმა­ზე, რომ გა­თხო­ვე­ბის შემ­დეგ ქალი მთლი­ა­ნად ქმრის სა­კუთ­რე­ბა­ში გა­და­ი­ო­და: მას თით­ქმის არ ჰქონ­და უფ­ლე­ბე­ბი, არ გა­აჩ­ნდა შე­მო­სა­ვა­ლი და სა­კუ­თა­რი ქო­ნე­ბა. იმ იშ­ვი­ათ შემ­თხვე­ვა­ში კი, თუ ქალი ქმარს გა­ეყ­რე­ბო­და, ვერ მოს­თხოვ­და ქო­ნე­ბის გა­ყო­ფა­სა და ვერც შვი­ლებს წა­იყ­ვან­და თან.

გან­ქორ­წი­ნე­ბუ­ლი ქა­ლის მდგო­მა­რე­ო­ბა იმ პე­რი­ოდ­ში არც თუ ისე სა­ხარ­ბი­ე­ლო იყო. შე­სა­ბა­მი­სად, ქა­ლე­ბი იძუ­ლე­ბუ­ლი ხდე­ბოდ­ნენ, ქმრის­გან შე­ვიწ­რო­ვე­ბა აე­ტა­ნათ ან უკი­დუ­რეს შემ­თხვე­ვა­ში, გაქ­ცე­უ­ლიყ­ვნენ. სწო­რედ ასე იქ­ცე­ვა ენ ბრონ­ტეს რო­მა­ნის გმი­რიც.

იმ დროს ალ­კოჰო­ლიზ­მზე თით­ქმის არა­ვინ სა­უბ­რობ­და. ენ ბრონ­ტეს, ძმის ცხოვ­რე­ბის წე­სის გამო, პი­რა­დად ჰქონ­და შე­ხე­ბა ამ სენ­თან. ამი­ტო­მაც, მან ნა­წარ­მო­ებ­ში პრობ­ლე­მა, მთე­ლი თა­ვი­სი უარ­ყო­ფი­თი შე­დე­გე­ბით, ცხა­დად აღ­წე­რა.

palitraL

დე­დო­ფალ ვიქ­ტო­რი­ას დრო­ინ­დელ ინ­გლის­ში, ასე­ვე, უცხო იყო ყვე­ლა დრო­ის ისეთ მწვა­ვე პრობ­ლე­მებ­ზე წერა და სა­უ­ბა­რი, რო­გო­რე­ბი­ცაა: სა­ზო­გა­დო­ე­ბა­ში გა­ბა­ტო­ნე­ბუ­ლი ცრუ ღი­რე­ბუ­ლე­ბე­ბი და მო­რა­ლი, ქა­ლის მდგო­მა­რე­ო­ბა ოჯახ­ში, ქმრის ტი­რა­ნია, უზ­ნე­ო­ბა­სა და ძა­ლა­დო­ბას გაქ­ცე­უ­ლი ქა­ლის გა­რიყ­ვა სა­ზო­გა­დო­ე­ბის­გან.

რო­მან­მა „მდგმუ­რად უა­ილ­დფელ-ჰოლ­ში“ ინ­გლის­ში კრი­ტი­კო­სე­ბის აღ­შფო­თე­ბა გა­მო­იწ­ვია. ენის და, შარ­ლო­ტა ბრონ­ტეც კი იმ აზ­რზე იყო, რომ მწე­რალ­მა არას­წო­რი თემა შე­არ­ჩია. შარ­ლო­ტამ წიგ­ნის გა­მო­ცე­მა აკ­რძა­ლა.

რო­მა­ნი ხე­ლახ­ლა მე-20 სა­უ­კუ­ნე­ში გა­მოქ­ვეყ­ნდა. მას მოჰ­ყვა ტე­ლე­სე­რი­ა­ლე­ბი 1968 და 1996 წლებ­ში. ქარ­თვე­ლი მკი­თხვე­ლი კი ნა­წარ­მო­ებს მშობ­ლი­ურ ენა­ზე პირ­ვე­ლად გა­ეც­ნო­ბა. 17 იან­ვრი­დან „მდგმუ­რად უა­ილ­დფელ-ჰოლ­ში“ ბიბ­ლუ­სის ფი­ლი­ა­ლებ­ში გა­ი­ყი­დე­ბა.

18 იანვარი, 2019 წ.
სრულად
შეძლებ, გაუძლო ცდუნებას? - ახალი ქართული რომანი სიყვარულზე, რომელმაც უამრავი ქართველი მკითხველის გული გამოცემამდე დაიპყრო

„წიგ­ნი კონ­კურ­სის და­წყე­ბამ­დე შე­იქ­მნა და მის დას­რუ­ლე­ბამ­დე და­ახ­ლო­ე­ბით 2 კვი­რით ადრე დავ­წე­რე ფი­ნა­ლუ­რი თავი. უბ­რა­ლოდ, ერთ დღეს, სრუ­ლი­ად ჩვე­უ­ლებ­რივ მო­მენ­ტში ჩემს გო­ნე­ბა­ში გა­ი­ელ­ვა წიგ­ნის ერ­თმა კონ­კრე­ტულ­მა ეპი­ზოდ­მა და ვიგ­რძე­ნი, ეს ის ის­ტო­რია იყო, რო­მე­ლიც აუ­ცი­ლებ­ლად უნდა და­მე­წე­რა“ - ასე შე­იქ­მნა სა­სიყ­ვა­რუ­ლო რო­მა­ნი „ცდუ­ნე­ბა“, რო­მე­ლიც კონ­კურ­სის „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი 2018“ ერთ-ერთი გა­მარ­ჯვე­ბუ­ლი გახ­და. ნა­თია ჯა­გოდ­ნიშ­ვი­ლის ნა­წარ­მო­ებ­მა ხალ­ხის რჩე­ულ კა­ტე­გო­რი­ა­ში გა­ი­მარ­ჯვა. მკი­თხველს მისი სრუ­ლად წა­კი­თხვის სა­შუ­ა­ლე­ბა უკვე აქვს.
რო­გორც ნა­თია ჯა­გოდ­ნიშ­ვი­ლი აღ­ნიშ­ნავს, ის კონ­კურ­სში გა­სულ წელ­საც მო­ნა­წი­ლე­ობ­და, თუმ­ცა მა­შინ გა­მარ­ჯვე­ბა ვერ მო­ა­ხერ­ხა. წელს კი რო­მან­მა მკი­თხვე­ლის გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი მო­წო­ნე­ბა და­იმ­სა­ხუ­რა.

palitraL

-0:08

რამ­დე­ნად ელო­დით კონ­კურ­სში გა­მარ­ჯვე­ბას და რა შე­იც­ვა­ლა თქვენს ცხოვ­რე­ბა­ში გა­მარ­ჯვე­ბის შემ­დეგ?

კონ­კურ­სში შარ­შა­ნაც ვმო­ნა­წი­ლე­ობ­დი, მაგ­რამ გა­მარ­ჯვე­ბა ვერ მო­ვი­პო­ვე. თუმ­ცა, არ დავ­ნებ­დი და გა­დავ­წყვი­ტე, რომ წელ­საც მე­ცა­და. კონ­კურ­სის და­წყე­ბის პირ­ვე­ლი­ვე დღი­დან იმ­ხე­ლა მხარ­და­ჭე­რა ვიგ­რძე­ნი... ყვე­ლა­ფერს აკე­თებ­დნენ ჩემი მკი­თხვე­ლე­ბი იმი­სათ­ვის, რომ „ცდუ­ნე­ბას“ გა­ე­მარ­ჯვა და მე ერთი წა­მი­თაც არ მეგ­რძნო თავი მარ­ტო. პირ­ველ ტურ­ში ხალ­ხთან ერ­თად ჟი­უ­რის რჩე­უ­ლიც გავ­ხდი და ამან კი­დევ უფრო მეტი მო­ტი­ვა­ცია მომ­ცა, ბო­ლომ­დე მებ­რძო­ლა. გა­მარ­ჯვე­ბის შემ­დეგ, კი­დევ უფრო გა­ი­ზარ­და ჩემი მკი­თხვე­ლე­ბი­სა და მხარ­დამ­ჭე­რე­ბის რა­ო­დე­ნო­ბა, მათ­გან მი­ღე­ბუ­ლი სით­ბო და პო­ზი­ტი­ვი. უამ­რა­ვი ადა­მი­ა­ნი მწერ­და, მამ­ხნე­ვებ­და და მო­უთ­მენ­ლად ელო­და წიგ­ნის გა­მოს­ვლას, რო­მე­ლიც უკვე და­ბეჭ­დი­ლია და მკი­თხვე­ლი სულ მალე გა­იც­ნობს.

თქვე­ნი აზ­რით, მკი­თხვე­ლე­ბის ასე­თი და­ინ­ტე­რე­სე­ბა რა­ტომ გა­მო­იწ­ვია „ცდუ­ნე­ბამ“?

ჩემს რო­მან­ში სა­სიყ­ვა­რუ­ლო ამ­ბავ­ზე ბევ­რად მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი პერ­სო­ნა­ჟის ფსი­ქო­ლო­გი­უ­რი მდგო­მა­რე­ო­ბაა; მისი მცდე­ლო­ბა გა­ერ­კვეს სა­კუ­თარ თავ­ში და სურ­ვი­ლებ­ში; გა­ი­გოს, რა სურს თვი­თონ და მი­ი­ღოს გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბა; მო­იქ­ცეს სწო­რად, ამ სი­ტყვის სა­ზო­გა­დოდ მი­ღე­ბუ­ლი მნიშ­ვნე­ლო­ბით, თუ გა­ა­კე­თოს ის, რაც თა­ვად სურს, მი­უ­ხე­და­ვად შე­დე­გე­ბი­სა. ვფიქ­რობ, ყვე­ლა ადა­მი­ა­ნის ცხოვ­რე­ბა­ში არის მო­მენ­ტი, რო­დე­საც სა­კუ­თარ თავ­ში იკარ­გე­ბა და არ იცის, რა გა­ა­კე­თოს. „ცდუ­ნე­ბა­ში“ კი ნე­ბის­მი­ე­რი ტი­პის მკი­თხვე­ლი შეძ­ლებს, რო­მე­ლი­მე პერ­სო­ნაჟ­ში მა­ინც ამო­იც­ნოს სა­კუ­თა­რი თავი და სწო­რედ ამ მკი­თხვე­ლე­ბის­თვის მინ­დო­და მეთ­ქვა, რომ ცხოვ­რე­ბა­ში ყვე­ლა­ფე­რი ხდე­ბა. ყვე­ლა­ნა­ი­რი პრობ­ლე­მა მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია და ისი­ნი ამ პრობ­ლე­მე­ბის წი­ნა­შე მარ­ტო­ნი არ არი­ან.

palitraL

თა­ვად კონ­კურსს რო­გორ შე­ა­ფა­სებთ?

ამ კონ­კურ­სის და­წყე­ბის პირ­ვე­ლი­ვე დღი­დან მისი დიდი გულ­შე­მატ­კი­ვა­რი ვარ. აღ­ფრთო­ვა­ნე­ბუ­ლი ვარ გა­მომ­ცემ­ლო­ბის იდე­ით, და­ეხ­მა­როს ახალ­ბე­და, დამ­წყებ ავ­ტო­რებს, წა­ა­ხა­ლი­სოს ისი­ნი და ყვე­ლა­ნა­ი­რი წი­ნა­პი­რო­ბა შე­უქ­მნას, რომ მათი წიგ­ნე­ბი მარ­თლაც იქ­ცნენ ბესტსე­ლე­რე­ბად. „პა­ლიტ­რა L” სა­ქარ­თვე­ლო­ში ერთ-ერთი წამ­ყვა­ნი გა­მომ­ცემ­ლო­ბაა და რო­დე­საც ახალ­ბე­და მწე­რალს ეძ­ლე­ვა შე­საძ­ლებ­ლო­ბა, ითა­ნამ­შრომ­ლოს ამ­ხე­ლა შე­საძ­ლებ­ლო­ბე­ბის მქო­ნე ჰოლ­დინგთან, ვფიქ­რობ, უკვე აღა­რაფ­რის უნდა ეში­ნო­დეს. ისი­ნი ყვე­ლა­ფერს აკე­თე­ბენ იმ მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი გზის გა­ი­ო­ლე­ბა­ში, რო­მე­ლიც ყვე­ლა ავ­ტორ­მა უნდა გა­ი­ა­როს.

თქვენს შე­სა­ხე­ბაც მოგ­ვი­ყე­ვით, რას საქ­მი­ა­ნობთ, რო­დის და­ი­წყეთ წერა?

ივა­ნე ჯა­ვა­ხიშ­ვი­ლის სა­ხე­ლო­ბის თბი­ლი­სის სა­ხელ­მწი­ფო უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში ეკო­ნო­მი­კი­სა და ბიზ­ნე­სის ფა­კულ­ტეტ­ზე ვსწავ­ლობ. პა­რა­ლე­ლუ­რად ვწერ და რო­გო­რი გა­საკ­ვი­რიც უნდა იყოს, ზოგ­ჯერ ჩემი პრო­ფე­სია წე­რის პრო­ცეს­შიც მეხ­მა­რე­ბა. ჩემი ინ­ტე­რე­სე­ბის სფე­როს რაც შე­ე­ხე­ბა, საკ­მა­ოდ ფარ­თოა და მიყ­ვარს რო­გორც წიგ­ნე­ბის კი­თხვა და სახ­ლში კომ­ფორ­ტუ­ლად მო­კა­ლა­თე­ბულს, მე­ლოდ­რა­მე­ბის ყუ­რე­ბა, ასე­ვე ეროვ­ნუ­ლი სა­ფეხ­ბურ­თო ნაკ­რე­ბის თა­მა­შებ­ზე მო­ე­დან­ზე სი­ა­რუ­ლი და მათი გულ­შე­მატ­კივ­რო­ბა. ვცდი­ლობ, ცხოვ­რე­ბის ყო­ვე­ლი დღე მაქ­სი­მა­ლუ­რად გა­მო­ვი­ყე­ნო და „და­ვი­ჭი­რო წამი“, რო­მე­ლიც ყვე­ლაფ­რად ღირს.

palitraL

წერა 13 წლის ასაკ­ში და­ვი­წყე. ყო­ველ დღე არ ვწერ, მაგ­რამ ჩემს გო­ნე­ბა­ში მუდ­მი­ვად არ­სე­ბო­ბენ ჩემი პერ­სო­ნა­ჟე­ბი და ხში­რად წე­რის­გან და­მო­უ­კი­დებ­ლად, ჯერ ჩემს გო­ნე­ბა­ში მიმ­დი­ნა­რე­ობს მათი ცხოვ­რე­ბა. ამ წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში წერა ჩემი ცხოვ­რე­ბის უმ­ნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნეს და გა­ნუ­ყო­ფელ ნა­წი­ლად იქცა და ისე­თი­ვე სა­ჭი­როა ჩემ­თვის, რო­გორც ადა­მი­ა­ნე­ბი­სათ­ვის სუნ­თქვა. ყო­ველ­გვა­რი გა­და­მე­ტე­ბის გა­რე­შე შე­მიძ­ლია ვთქვა, რომ ვი­არ­სე­ბო, უნდა ვწე­რო.

რო­მელ­მა ავ­ტორ­მა და წიგნ­მა იქო­ნია თქვენს ცხოვ­რე­ბა­ზე ყვე­ლა­ზე დიდი გავ­ლე­ნა?

ამ კი­თხვას ვე­რას­დროს ვპა­სუ­ხობ კონ­კრე­ტუ­ლად, რად­გან თი­თო­ე­ულ წა­კი­თხულ წიგნს და თი­თო­ე­ულ ავ­ტორს თა­ვი­სი მნიშ­ვნე­ლო­ბა აქვს ჩემ­თვის და ყვე­ლამ მას­წავ­ლა კონ­კრე­ტუ­ლი რა­ღაც. ზოგ­ჯერ რა­ღა­ცას წა­ვი­კი­თხავ, ვი­ფიქ­რებ, რომ ამა­ზე უკე­თე­სი აღარც არა­ფე­რი არ­სე­ბობს და შემ­დეგ ახა­ლი წიგ­ნი სრუ­ლი­ად თავ­და­ყი­რა და­მი­ყე­ნებს ამ წარ­მოდ­გე­ნებს. თუმ­ცა, ბავ­შვო­ბი­დან მო­ყო­ლე­ბუ­ლი ჩემი აზ­როვ­ნე­ბა ყვე­ლა­ზე სწორ გზა­ზე უფრო ნო­დარ დუმ­ბა­ძემ და ას­ტრიდ ლინდგრენ­მა და­ა­ყე­ნეს.

18 იანვარი, 2019 წ.
სრულად
"თუ მიმიღებთ - გამიხარდება, თუ არადა, მოვიფიქრებ რამეს..." - ავტორი, რომლის წიგნის სათაურმა ვნებათაღელვა გამოიწვია

დე­ბი­უ­ტან­ტი ავ­ტო­რის, ვახო ვახ­ტან­გა­ძის ნა­წარ­მო­ე­ბი „ალა­ჰი ჩემი მე­გო­ბა­რია“ კონ­კურ­სის „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი 2018“ ერთ-ერთი გა­მარ­ჯვე­ბუ­ლი გახ­და. ნა­წარ­მო­ებ­მა ჟი­უ­რის რჩე­ულ კა­ტე­გო­რი­ა­ში გა­ი­მარ­ჯვა და წიგ­ნიც უკვე გა­მო­ცე­მუ­ლია. მისი წარ­დგე­ნა 10 იან­ვარს გა­ი­მარ­თა. პრე­ზენ­ტა­ცი­ა­ზე წიგ­ნი დამ­სწრე სა­ზო­გა­დო­ე­ბას ლი­ტე­რა­ტორ­მა და კონ­კურ­სის ჟი­უ­რის წევ­რმა, რა­მაზ ჭი­ლა­ი­ამ და მწე­რალ­მა და ასე­ვე, ჟი­უ­რის წევ­რმა დი­ა­ნა ან­ფი­მი­ად­მა წა­რუდ­გი­ნეს. წიგ­ნის ყდა­ზე მხატ­ვარ­მა მაკა ზე­დე­ლაშ­ვილ­მა იმუ­შა­ვა.

სა­კუ­თარ თავ­ზე, წიგნ­ზე, კონ­კურსსა და სხვა სა­ინ­ტე­რე­სო დე­ტა­ლებ­ზე სა­სა­უბ­როდ კი, თა­ვად ვახო ვახ­ტან­გა­ძეს მივ­მარ­თეთ.

 

- მოგ­ვი­ყე­ვით თქვენ შე­სა­ხებ, რას საქ­მი­ა­ნობთ, რო­გო­რია თქვე­ნი ინ­ტე­რე­სე­ბის სფე­რო?

- რა გი­თხრათ, თბი­ლის­ში და­ვი­ბა­დე, აქვე გა­ვი­ზარ­დე და და­ვო­ჯახ­დი. მყავს მე­უღ­ლე და თით­ქმის სამი წლის გო­გო­ნა. ვის­წავ­ლე თე­ატ­რა­ლურ­ში კი­ნო­რე­ჟი­სუ­რა, შემ­დეგ ერთი წლით - ფი­ლო­სო­ფია, თუმ­ცა ასა­კობ­რივ­მა და დრო­ის ფაქ­ტორ­მა ხელი შე­მი­შა­ლა. გაგ­რძე­ლე­ბა­საც ვფიქ­რობ. ზო­გა­დად ვთვლი, რომ ადა­მი­ან­მა მუდ­მი­ვად უნდა ის­წავ­ლოს, არა­ფე­რია სწავ­ლა­ზე სა­ინ­ტე­რე­სო და სა­სარ­გებ­ლო.
ვე­რაფ­რით ავე­წყვე სამ­სა­ხუ­რებ­ში, ბევ­რი ვი­ბო­დი­ა­ლე და ბო­ლოს მა­გი­დას მი­ვუ­ჯე­ქი. შე­დე­გიც სა­ხე­ზეა. იმე­დი მაქვს, მალე კი­ნო­კა­მე­რა­საც მო­ვი­მარ­ჯვებ.

- რო­დის და­ი­წყეთ წერა და „ალა­ჰი ჩემი მე­გო­ბა­რია“ თქვე­ნი პირ­ვე­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბია თუ მა­ნამ­დეც წერ­დით?

- ყო­ველ­თვის ვწერ­დი. თავ­ში უამ­რა­ვი აზრი მიტ­რი­ა­ლებ­და ბავ­შვო­ბი­დან და წე­რა­ზე კომ­ფორ­ტუ­ლი მდგო­მა­რე­ო­ბა რა უნდა იყოს?! აქ­ტი­უ­რად ვწერ­დი ლექ­სებს და ახ­ლაც ვწერ, სუ­ლი­ე­რი მდგო­მა­რე­ო­ბის ამაღ­ლე­ბა­ში მეხ­მა­რე­ბა. პო­ე­ზი­ის გა­რე­შე წარ­მო­უდ­გენ­ლად მი­მაჩ­ნია ცხოვ­რე­ბა. „ალა­ჰი ჩემი მე­გო­ბა­რია“ პირ­ვე­ლი დას­რუ­ლე­ბუ­ლი პრო­ზა­უ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბია და იმე­დი მაქვს არა უკა­ნას­კნე­ლი.

palitraL

- რო­მელ­მა ავ­ტორ­მა და წიგნ­მა იქო­ნია თქვენს ცხოვ­რე­ბა­ზე ყვე­ლა­ზე დიდი გავ­ლე­ნა? რო­მე­ლი­მე კონ­კრე­ტუ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბი ხომ არ გამ­ხდა­რა თქვენ­თვის მო­ტი­ვა­ტო­რი, რომ თა­ვა­დაც და­გე­წე­რათ რო­მა­ნი?

- ამ კი­თხვა­ზე ერ­თმნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი პა­სუ­ხის გა­ცე­მა მი­ჭირს. აქ­ტი­უ­რად ვკი­თხუ­ლობ ქარ­თველ ავ­ტო­რებს, ძვე­ლებს და შეძ­ლე­ბის­დაგ­ვა­რად ახ­ლებს. სი­მარ­თლე რომ გი­თხრათ, მე­ო­ცე სა­უ­კუ­ნის მე­ო­რე ნა­ხევ­რის ამე­რი­კე­ლე­ბი მი­ტა­ცე­ბენ. ვფიქ­რობ არამ­ხო­ლოდ სტი­ლი შეც­ვა­ლეს, მთლი­ა­ნად ლი­ტე­რა­ტუ­რა გად­მო­ატ­რი­ა­ლეს.
ქარ­თუ­ლი პრო­ზის უმ­ნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნეს ნი­მუ­შად „მთვა­რის მო­ტა­ცე­ბა“მი­მაჩ­ნია და ვთვლი, რომ ერთ-ერთი სა­უ­კე­თე­სო ნა­წარ­მო­ე­ბია კა­ცობ­რი­ო­ბის ის­ტო­რი­ა­ში.

- რო­გო­რია თქვენ­თვის წე­რის პრო­ცე­სი? რა გრძნო­ბებ­სა და ემო­ცი­ებს უკავ­შირ­დე­ბა ის?

- გა­აჩ­ნია რას ვწერ. უფრო გა­სა­გე­ბად რომ გი­თხრათ, გა­აჩ­ნია ვწერ თუ ტექ­სტზე ვმუ­შა­ობ. ეს ორი სრუ­ლი­ად გას­ხვა­ვე­ბუ­ლი ცნე­ბე­ბია. მე­ო­რე რთუ­ლი და რუ­ტი­ნუ­ლი პრო­ცე­სია, თუმ­ცა აუ­ცი­ლე­ბე­ლი. რაც შე­ე­ხე­ბა წე­რას, აქ უფრო მარ­ტი­ვა­დაა საქ­მე, გან­წყო­ბის ამ­ბა­ვია. არ მიყ­ვარს მუ­სი­კის ფონ­ზე წერა, თუმ­ცა ხმა­უ­რი პრობ­ლე­მას არ მიქ­მნის. ვფიქ­რობ, მარ­ტო ყოფ­ნა, ფურ­ცე­ლი და კა­ლა­მი სრუ­ლი­ად საკ­მა­რი­სია.

palitraL

- მო­მი­ყე­ვით თქვე­ნი რო­მა­ნის შე­სა­ხებ, სპე­ცი­ა­ლუ­რად კონ­კურ­სის­თვის და­წე­რეთ თუ და­წე­რი­ლი გქონ­დათ უკვე?

- პირ­ვე­ლი ჩონ­ჩხი 17 წლის ასაკ­ში დავ­წე­რე. წლი­დან წლამ­დე და­იხ­ვე­წა და სა­ბო­ლო­ოდ შედ­გა თუ არა - იმე­დი მაქვს, ამას მკი­თხვე­ლი გა­და­წყვეტს.
ეს სა­დე­ბი­უ­ტო ნა­წარ­მო­ე­ბია. ზო­მაც მცი­რეა. თით­ქოს, ამ ტექ­სტით მინ­დო­და, მეთ­ქვა: გა­მარ­ჯო­ბა, მე ვახო ვარ და აი, ასე ვა­პი­რებ ვწე­რო. თუ მი­მი­ღებთ - გა­მი­ხარ­დე­ბა, თუ არა­და, მო­ვი­ფიქ­რებ რა­მეს.

- რა ჟან­რი­საა თქვე­ნი წიგ­ნი და რა­ტომ არის ის მკი­თხვე­ლის­თვის სა­ინ­ტე­რე­სო?

- ასეთ ჟანრს ალ­ბათ რე­ა­ლის­ტუ­რი ყვე­ლა­ზე მე­ტად უხ­დე­ბა. დღე­ვან­დელ ცხოვ­რე­ბა­ზეა, ახალ­გაზ­რდა ქარ­თვე­ლი ადა­მი­ა­ნის ფიქ­რე­ბი, ბრძო­ლე­ბი, ღი­რე­ბუ­ლე­ბა­თა გა­და­ფა­სე­ბე­ბი... მოკ­ლედ რომ გი­თხრათ, ძლი­ე­რი ქარი ქრის. ნა­წარ­მო­ბის და­სა­წყის­ში გა­ლა­კტი­ო­ნის ლექ­სია მი­წე­რი­ლი. ეს სტრი­ქო­ნე­ბი სა­უ­კე­თე­სოდ გა­მო­ხა­ტავს. მკი­თხველს ვურ­ჩევ­დი, წიგ­ნის კი­თხვის გან­მავ­ლო­ბა­ში არ და­ი­ვი­წყოს, გან­წყო­ბის შექ­მნა­ში და­ეხ­მა­რე­ბა.
სა­ინ­ტე­რე­სო იმი­თაა, რომ ამ­ბა­ვი ჩვენ­ზეა. ვფიქ­რობ, ყო­ვე­ლი ჩვენ­გა­ნი იპოვ­ნის სა­კუ­თარ თავს, ნაც­ნობ ქუ­ჩას, ნაც­ნობ ხა­სი­ა­თებს, წეს-ჩვე­უ­ლე­ბებს...

palitraL

- რო­გო­რია თქვე­ნი სა­მო­მავ­ლო გეგ­მე­ბი სამ­წერ­ლო­ბო საქ­მი­ა­ნო­ბის მხრივ?

- ამ­ბი­ცი­უ­რი და თან ფრთხი­ლი. საკ­მა­რი­სი დრო მაქვს იმი­სათ­ვის, რომ ვწე­რო და შემ­დეგ ვი­მუ­შა­ვო. იმე­დი მაქვს სუ­ლი­ე­რი გან­წყო­ბაც შე­სა­ბა­მი­სი მექ­ნე­ბა.

18 იანვარი, 2019 წ.
სრულად