სიახლეები
"მერსისაიდული დღიური" - წიგნი ბიჭზე, რომლისთვისაც ცხოვრების აზრი ფეხბურთია

"ვინ ვარ? - ამ კითხვას მე თავადაც ხშირად ვუსვამ საკუთარ თავს და ყოველ ჯერზე განსხვავებული პასუხი მაქვს. თუ ამ კითხვას მშობელი დამისვამს, მისთვის შვილი ვარ, მეგობრისთვის - მეგობარი, ვიღაცისთვის შეიძლება თანამშრომელი, ლექტორი, მასწავლებელი ან არც არავინ ვიყო..." 

საზოგადოებისთვის კი ეს ნუგზარ ღვალაძეა - ავტორი, რომლის რომანი "მერსისაიდული დღიური" გამომცემლობა "პალიტრა L"-ის კონკურსის, "გახდი ბესტსელერის ავტორის" აღმოჩენაა. 

ნუგზარ ღვალაძის ეს სადებიუტო წიგნი შეუპოვრობაზე, მიზნისაკენ სწრაფვასა და ოცნებების ახდენაზე მოგვითხრობს.

"ვწერ მას შემდეგ, რაც წერა ვისწავლე. ღრმა ბავშვობიდან ვწერ. თავიდან ვწერდი მხოლოდ

ლექსებს, შემდეგ პატარ-პატარა მოთხრობებს. ბავშვობისდროინდელი ჩანაწერების უმეტესობა დამეკარგა, თუმცა რაც შემრჩა, მათი კითხვისას ძალიან ვხალისობ. "მერსისაიდული დღიური" ჩემი პირველი წიგნია, რომელიც დაიბეჭდა. 

რატომ ვწერ? - ვწერ იმიტომ, რომ არ მომწონს სამყარო, სადაც ვცხოვრობთ, ნაწერში კი შეგვიძლია ისეთი შევქმნათ, როგორიც გვსურს. უმეტესად, ვწერ იმიტომ, რომ გადმოვცე ემოცია, რომელიც სხვადასხვა ადამიანთან ურთიერთობისას მიგროვდება. ასევე, ვცდილობ, თავი თითოეული ადამიანის ადგილას წარმოვიდგინო და გადმოვცე, თუ რას გრძნობენ, რა უხარიათ, რა სწყინთ... 

მიყვარს ადამიანებზე დაკვირვება. პატარ-პატარა ცხოვრებისეული დეტალების შეგროვება, შემდეგ გაერთიანება და ნაწერში გადმოცემა. პერსონაჟებს ვქმნი რამდენიმე რეალური ადამიანის ხასიათების შერწყმით ისე, რომ მკითხველმა ხშირად ამოიცნოს საკუთარი თავი და თქვას - "ეს ისტორია ხომ ჩემზეა?! აი, ზუსტად ასე ვიქცევი მეც!" - ასე ახასიათებს საკუთარ თავსა და ნაწარმოებს ავტორი.

"მერსისაიდული დღიურის" მთავარი გმირი არის ბიჭი, რომლის ცხოვრების აზრიც ფეხბურთია, ხოლო მისი სათაყვანებელი გუნდი - "ლივერპული". მისთვის "ლივერპულში" თამაში კი არა, ქალაქ ლივერპულში მოხვედრაც კი აუხდენელი ოცნებაა მანამ, სანამ სასკოლო გაცვლით პროგრამაში გაიმარჯვებს. 

წიგნი არის მათთვის, ვისაც აინტერესებს, როგორია გზა უბნის საფეხბურთო მოედნიდან მსოფლიოს უდიდეს სტადიონებსა და ასობითათასი გულშემატკივრის აღტაცებულ ყიჟინამდე.

ავტორის ფანტაზიის უნარი და საინტერესო თხრობის სტილი არა მარტო "ლივერპულის", არამედ, ზოგადად, ფეხბურთის ქომაგებს საოცნებო სამყაროში ამოგზაურებს.

"კონკრეტულად ეს ნაწარმოები ფეხბურთის და უშუალოდ, "ლივერპულის" სიყვარულმა დამაწერინა. ეს არ არის უბრალოდ საფეხბურთო კლუბი. საფეხბურთო კულტურაში "ლივერპული" შეიძლება შევადარო ყველაზე მძიმე ნარკოტიკს, რაც კი არსებობს. თუ გასინჯე, ჩათვალე, რომ ვერასდროს დააღწევ თავს. მიყვარს მისი წარსული, აწმყო და ის პოტენციალი, რაც ახლა იგრძნობა ამ კლუბში. ძალიან მიყვარს "ლივერპულის" თილისმა - ფენიქსი, რომელიც ხასიათით ცხოვრების გარკვეულ ეტაპებს შემიძლია შევადარო. ეს არის მითოლოგიური ფრინველი, რომელიც სიკვდილის წინ თავს თვითონვე იწვავს და შემდეგ საკუთარი ფერფლისგან აღდგება. ეს მუდმივი განახლების, უსასრულობის სიმბოლოა. წერისას, ხშირად ვუსმენდი გუნდის ჰიმნს - You'll never walk alone-ს. ეს რომანი არის ყველასთვის, ვისაც კი რაიმე ოცნება და მიზანი გააჩნია. 

ეს არის რომანი ბიჭზე, რომელიც კვალდაკვალ მიჰყვება თავის ოცნებას. ადამიანზე, რომელიც ცდილობს გადალახოს ყველა წინააღმდეგობა და მიაღწიოს მიზანს. ნაწარმოები განსაკუთრებით მოსწონთ ფეხბურთის მოყვარულებს, მიუხედავად იმისა, გულშემატკივრობენ თუ არა "ლივერპულს", - აღნიშნავს ნუგზარ ღვალაძე.

ავტორი, ამჟამად, ახალ ნაწარმოებზე მუშაობს. ნაწყვეტებს, პერიოდულად, სოციალურ ქსელში აქვეყნებს და როგორც თავად აღნიშნავს, საკმაოდ დიდ გამოხმაურებას იღებს. 

"მეორე ნაწარმოები ბევრად განსხვავებულია. ამ ნაწარმოებში ვცდილობ, გადმოვცე პერსონაჟები შიშვლად, შეულამაზებლად. ჩემი ღრმა რწმენით, ჩვენ, ადამიანები არ ვართ არც კეთილები და არც ბოროტები, რადგან სიკეთისა და ბოროტების ცნება ძალიან ზოგადია და სხვადასხვაგვარად აღქმადი. დარწმუნებული ვარ, ამ ახალ ნაწარმოებზე ისაუბრებენ ყველგან - დიდ ქალაქებში, სოფლებში, ყავის დალევისას, სადაქალოში, საძმაკაცოში, სოციალურ ქსელებში, აღსარებებშიც კი", - ამბობს ავტორი.

რაც შეეხება რომანს - "მერსისაიდული დღიური", მისი შეძენა "ბიბლუსის" წიგნის მაღაზიებში უკვე შესაძლებელია.

04 თებერვალი, 2019 წ.
სრულად
„ავტორი, რომელსაც შეუძლია გასწავლოს საუბარი საკუთარ თავთან“ - პროექტი „იკითხე ქართული“ იწყება

4 თე­ბერ­ვალს გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L“ ახალ პრო­ექტს იწყებს. „იკი­თხე ქარ­თუ­ლის“ პირ­ვე­ლი ტომი ქარ­თვე­ლი მწერ­ლის, პო­ე­ტი­სა და დრა­მა­ტურ­გის თა­მაზ ჭი­ლა­ძის რო­მა­ნი „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“ იქ­ნე­ბა. გა­მომ­ცემ­ლო­ბის მთა­ვა­რი რე­დაქ­ტო­რის მაია ალუ­და­უ­რის თქმით, „იკი­თხე ქარ­თუ­ლი“ უახ­ლე­სი ქარ­თუ­ლი მწერ­ლო­ბის მხარ­დამ­ჭე­რი პრო­ექ­ტია, რო­მე­ლიც XX-XXI სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის ქარ­თუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რის, მისი თე­მე­ბის, ტენ­დენ­ცი­ე­ბი­სა და გან­ვი­თა­რე­ბის დი­ნა­მი­კას ასა­ხავს.

„თა­მაზ ჭი­ლა­ძის რო­მა­ნი, „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“, ვფიქ­რობთ, ძა­ლი­ან ნი­შან­დობ­ლი­ვი და­სა­წყი­სია, რად­გან რო­დე­საც ვლა­პა­რა­კობთ ქარ­თუ­ლი მწერ­ლო­ბის ნო­ვა­ტო­რო­ბა­ზე, ერთ-ერთი უპირ­ვე­ლე­სი ამ შემ­თხვე­ვა­ში გაგ­ვახ­სენ­დე­ბა სწო­რედ თა­მაზ ჭი­ლა­ძე. ეს არის ავ­ტო­რი, რომ­ლის სა­ხელ­საც უკავ­შირ­დე­ბა ევ­რო­პე­იზ­მის ტენ­დენ­ცი­ე­ბის დამ­კვიდ­რე­ბა ქარ­თულ ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ში,” - ამ­ბობს მაია ალუ­და­უ­რი.

რო­მა­ნი „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“ 1965 წელს არის და­წე­რი­ლი. ამ თა­რიღ­ზე პო­ე­ტი და ფი­ლო­ლო­გი ქე­თე­ვან შენ­გე­ლია გან­სა­კუთ­რე­ბულ ყუ­რა­დღე­ბას ამახ­ვი­ლებს. სწო­რედ მას ეკუთ­ვნის რო­მა­ნის ახა­ლი გა­მო­ცე­მი­სათ­ვის და­წე­რი­ლი წი­ნა­სი­ტყვა­ო­ბა, სა­დაც წერს, რომ სა­ინ­ტე­რე­სოა ეპო­ქა, როცა ეს ნა­წარ­მო­ე­ბი შე­იქ­მნა. მისი თქმით, ქარ­თუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რა ამ პე­რი­ო­დი­სათ­ვის უკვე შეჩ­ვე­უ­ლი იყო ადა­მი­ა­ნის მიერ ქვეყ­ნის­თვის, საქ­მის­თვის ან მოყ­ვა­სის­თვის ჩა­დე­ნილ „სა­ა­მა­ყო“ ქმე­დე­ბებს. ლი­ტე­რა­ტუ­რის მთა­ვა­რი გმი­რი ხალ­ხის­თვის მი­სა­ბა­ძი პი­როვ­ნე­ბა უნდა ყო­ფი­ლი­ყო.

„ამ­გვარ ლი­ტე­რა­ტუ­რულ გა­რე­მო­ში თა­მაზ ჭი­ლა­ძეს შე­მოჰ­ყავს გან­სხვა­ვე­ბუ­ლი პერ­სო­ნა­ჟე­ბი, რო­მელ­თა არ­სე­ბო­ბა, ყოფა და ცხოვ­რე­ბა ყვე­ლას­თვის სა­ერ­თო აღ­ტა­ცე­ბის სა­გა­ნი არ არის. მის პერ­სო­ნაჟს გა­აჩ­ნია ნაკ­ლიც და ღირ­სე­ბაც, ის არც გმი­რია და არც კერ­პი. ცხოვ­რობს ჩვე­უ­ლებ­რი­ვად და ესე იგი, სა­ინ­ტე­რე­სოდ. სავ­სეა ადა­მი­ა­ნუ­რი და არა ზე­ა­და­მი­ა­ნუ­რი ემო­ცი­ე­ბით...,“ - ასე ახა­სი­ა­თებს ქე­თე­ვან შენ­გე­ლია ჭი­ლა­ძის შე­მოქ­მე­დე­ბას.

რო­მა­ნი „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“ სხვა­დას­ხვა დრო­სა და ად­გი­ლას გან­ვი­თა­რე­ბუ­ლი სი­უ­ჟე­ტე­ბის­გან შედ­გე­ბა. რო­მა­ნი ეხე­ბა მა­რა­დი­ულ თე­მებს, რომ­ლებ­საც ფი­ლო­სო­ფო­სე­ბი მუდ­მი­ვად დას­ტრი­ა­ლე­ბენ: რა არის სიყ­ვა­რუ­ლი, რა არის ნამ­დვი­ლი ცხოვ­რე­ბა, რა არის ბედ­ნი­ე­რე­ბა და რო­გო­რია მათ­კენ სა­ვა­ლი გზე­ბი; რო­მან­ში შეხ­ვდე­ბით უნი­ჭო­ბი­სა და ნი­ჭი­ე­რე­ბის, სიყ­ვა­რუ­ლი­სა და ბო­რო­ტე­ბის, მედ­რო­ვე­თა, კა­რი­ე­რის­ტთა და თა­ვი­სუფ­ლად მო­აზ­როვ­ნე­თა ურ­თი­ერ­თსა­წი­ნა­აღ­მდე­გო და­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბებს. „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“, რო­გორც ქე­თე­ვან შენ­გე­ლია წერს, არის რო­მა­ნი, რომ­ლის „ავ­ტორს შე­უძ­ლია გას­წავ­ლოს სა­უ­ბა­რი სა­კუ­თარ თავ­თან“.

შენ­გე­ლია აღ­ნიშ­ნავს, რომ რო­მან­ში წარ­მოდ­გე­ნი­ლი დაკ­ვირ­ვე­ბე­ბით, მკი­თხვე­ლი ხვდე­ბა, რომ ავ­ტო­რი სა­უ­ცხოო ფსი­ქო­ლო­გიც არის. იგი ნა­წარ­მო­ებ­ში გან­სხვა­ვე­ბუ­ლი ხა­სი­ა­თი­სა და ინ­ტე­რე­სე­ბის პერ­სო­ნა­ჟებს აცო­ცხლებს.

მწე­რა­ლი გი­ორ­გი კე­კე­ლი­ძე ყუ­რა­დღე­ბას ამახ­ვი­ლებს თა­მაზ ჭი­ლა­ძის, რო­გორც მწერ­ლი­სა და დრა­მა­ტურ­გის მნიშ­ვნე­ლო­ვან წილ­ზე და აღ­ნიშ­ნავს, რომ რო­მა­ნი „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“ ცალ­კე გა­მო­ცე­მუ­ლი არას­დროს ყო­ფი­ლა. „ის იყო ერთ დიდ კრე­ბულ­ში მოქ­ცე­უ­ლი. კარ­გია, რომ ის უკვე ცალ­კე წიგ­ნად იქცა,“ - აღ­ნიშ­ნავს გი­ორ­გი.

wignebi

გუ­რამ დო­ჩა­ნაშ­ვი­ლი, მწე­რა­ლი: „სა­ოც­რად კარ­გი თბი­ლი მო­გო­ნე­ბე­ბი მა­კავ­ში­რებს ბა­ტონ თა­მაზ­თან. 19 წლის ასაკ­ში გა­ვი­ცა­ნი. თა­ვი­დან­ვე თა­ვი­სი თა­ვა­ზი­ა­ნო­ბით, ტაქ­ტით, რო­გორც ყვე­ლა­სად­მი იყო გან­სმჭვა­ლუ­ლი, ასე შემ­ხვდა მეც. ერთი ის­ტო­რია მა­კავ­ში­რებს მას­თან. ერთ-ერთ ჟურ­ნალ­ში მი­ტა­ნი­ლი მქონ­და ჩემი ერ­თა­დერ­თი პი­ე­სა. სრუ­ლი­ად შემ­თხვე­ვით შე­ეს­წრო ბა­ტო­ნი თა­მა­ზი ამ ამ­ბავს და გა­ი­გო, რომ ვერ ბეჭ­დავ­დნენ. იმ პი­ე­სა­ში ნათ­ქვა­მი იყო, რა­ღაც გვაკ­ლი­აო და ამ კონ­ტექ­სტში თა­ვი­სუფ­ლე­ბა იგუ­ლის­ხმე­ბო­და. იმ პე­რი­ოდ­ში კი თა­ვი­სუფ­ლე­ბა­ზე ლა­პა­რა­კი, თუნ­დაც შე­ფარ­ვით ჟურ­ნა­ლე­ბის­თვის არა­სა­სურ­ვე­ლი იყო. ბა­ტონ­მა თა­მაზ­მა კი მი­თხრა, თუ მო­ი­ტან აუ­ცი­ლებ­ლად პირ­ვე­ლი­ვე ნო­მერ­ში გა­ვუშ­ვე­ბო. წა­უ­კი­თხა­ვად და­თან­ხმდა და­ბეჭდ­ვას. რა­მაც ძა­ლი­ან დიდი რწმე­ნა მომ­ცა. ახალ­გაზ­რდა კაც­ზე ძა­ლი­ან მოქ­მე­დებს, რო­დე­საც და­ი­ნა­ხავს რწმე­ნას, ნდო­ბას. იმე­დი უჩ­ნდე­ბა და მეც სა­ოც­რად მად­ლო­ბე­ლი ვარ მისი ამ საქ­ცი­ე­ლის­თვის.“

დათო ტუ­რაშ­ვი­ლი, მწე­რა­ლი: „ბა­ტო­ნო თა­მა­ზი, გარ­და იმი­სა, რომ შე­სა­ნიშ­ნა­ვი ადა­მი­ა­ნი იყო, ის შე­სა­ნიშ­ნა­ვი დრა­მა­ტურ­გი და მწე­რა­ლია და რაც მთა­ვა­რია, შე­სა­ნიშ­ნა­ვი პე­და­გო­გია, რაც ადა­მი­ა­ნის გა­მორ­ჩე­უ­ლი ნი­ჭია. ჩემი სიყ­ვა­რუ­ლი დრა­მა­ტურ­გი­ი­სად­მი და­კავ­ში­რე­ბუ­ლია ბა­ტონ თა­მაზ­თან. სხვა კარ­გი პე­და­გო­გე­ბიც მყო­ლია, მაგ­რამ მახ­სოვს მისი გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლად და­სა­მახ­სოვ­რე­ბე­ლი ლექ­ცი­ე­ბი. რაც მთა­ვა­რია, ბა­ტო­ნო თა­მა­ზი არის ადა­მი­ა­ნი, რო­მელ­მაც თა­ნა­მედ­რო­ვე ქარ­თველ დრა­მა­ტურ­გებ­სა და ავ­ტო­რებს შო­რის ყვე­ლა­ზე დიდი გავ­ლე­ნა იქო­ნია ქარ­თუ­ლი დრა­მა­ტურ­გი­ის გან­ვი­თა­რე­ბა­ში მე-20 სა­უ­კუ­ნე­ში და არა მარ­ტო მე-20 სა­უ­კუ­ნე­ში. ქარ­თუ­ლი დრა­მა­ტურ­გია არ ით­ვლის მა­ინ­ცდა­მა­ინც ბევრ სა­უ­კუ­ნეს. ამ ის­ტო­რი­ა­ში კი გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ღვაწ­ლი, როლი და ფუნ­ქცია აქვს შეს­რუ­ლე­ბუ­ლი ბა­ტონ თა­მაზს.“

პრო­ექ­ტის „იკი­თხე კლა­სი­კა“ ფარ­გლებ­ში, ასე­ვე, მზად­დე­ბა ანა კა­ლან­და­ძის პო­ე­ზი­ის კრე­ბული, გუ­რამ ფან­ჯი­კი­ძის სა­მეც­ნი­ე­რო ფან­ტას­ტი­კის ჟან­რის რო­მანი „სპი­რა­ლი“, ვაჟა გი­გაშ­ვი­ლის „ერთი ვინ­მე ყაფ­ლა­ნიშ­ვი­ლი“, ლე­ვან გო­თუ­ას მო­თხრო­ბე­ბის კრე­ბული, გი­ორ­გი ლე­ო­ნი­ძის „ნატ­ვრის ხე“ და სხვა.

შე­გახ­სე­ნებთ, რომ სე­რი­ის „იკი­თხე ქარ­თუ­ლი" წიგ­ნე­ბი 4 თე­ბერ­ვლი­დან გა­ზეთ „კვი­რის პა­ლიტ­რას­თან" ერ­თად გა­მო­ვა. წიგ­ნის სპე­ცი­ა­ლუ­რი ფა­სია 8.50 ლარი, ხოლო გა­ზეთ­თან ერ­თად 10 ლარი.

04 თებერვალი, 2019 წ.
სრულად
"შულამელი გოგონები" და "შვიდი მომაკვდინებელი გრძნობა" - წიგნები, რომლებსაც მკითხველი დიდ ხანს ელოდა

23 იან­ვარს "ბიბ­ლუ­სი გა­ლე­რე­ა­ში კონ­კურ­სის - „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი 2018-ის“ გა­მარ­ჯვე­ბუ­ლე­ბის, გვან­ცა გუ­ბე­ლა­ძი­სა და ნი­კო­ლოზ ტო­ტო­ღაშ­ვი­ლის წიგ­ნე­ბის წარ­დგე­ნა გა­ი­მარ­თა.
„შუ­ლა­მელ გო­გო­ნებ­სა“ და „შვიდ მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბას“ მკი­თხვე­ლი და გულ­შე­მატ­კი­ვა­რი გა­ყიდ­ვა­ში ჩაშ­ვე­ბის პირ­ვე­ლი­ვე დღი­დან ჰყავს, რა­საც პრე­ზენ­ტა­ცი­ა­ზე ავ­ტო­რე­ბის­თვის უც­ნო­ბი სტუმ­რე­ბის სიმ­რავ­ლეც მოწ­მობ­და. რო­გორც დე­ბი­უ­ტან­ტი მწერ­ლე­ბი აღ­ნიშ­ნა­ვენ, ავ­ტოგ­რა­ფე­ბის და­რი­გე­ბა და მკი­თხვე­ლის გაც­ნო­ბა სა­სი­ა­მოვ­ნო და ამა­ღელ­ვე­ბე­ლი პრო­ცე­სი იყო.

wignebi

გვან­ცა გუ­ბე­ლა­ძის „შუ­ლა­მე­ლი გო­გო­ნე­ბი“, კონ­კურ­სის ფარ­გლებ­ში, ხალ­ხის რჩე­უ­ლი 9 ათას­ზე მეტი უნი­კა­ლუ­რი ხმით გახ­და. წიგ­ნი პრე­ზენ­ტა­ცი­ა­ზე ჟი­უ­რის ერთ-ერ­თმა წევ­რმა, მწე­რალ­მა, თე­ო­ნა დო­ლენ­ჯაშ­ვილ­მა და წიგ­ნის ყდის დი­ზა­ი­ნერ­მა, მხატ­ვარ­მა მაკა ზე­დე­ლაშ­ვილ­მა წა­რად­გი­ნეს.

wignebi

„პა­ლიტ­რა L -ის კონ­კურ­სი „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი“ სა­შუ­ა­ლე­ბას აძ­ლევს ახალ­გაზ­რდა შე­მოქ­მე­დებს ქარ­თუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლის სივ­რცის ნა­წილ­ნი გახ­დნენ, რაც ძა­ლი­ან მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი და ამავდრო­უ­ლად, სა­პა­სუ­ხის­მგებ­ლო საქ­მეა. ამა­ღელ­ვე­ბე­ლია შეგ­რძნე­ბა, რო­დე­საც შენი პირ­ვე­ლი წიგ­ნი იბეჭ­დე­ბა. აც­ნო­ბი­ე­რებ, რომ ის ახლა მკი­თხვე­ლის ხელ­შია, მისი სა­კუთ­რე­ბაა... წა­ი­კი­თხა­ვენ, გა­ე­ღი­მე­ბათ, შე­იძ­ლე­ბა ცრემ­ლიც მო­ად­გეთ, ეწყი­ნოთ, გაბ­რაზ­დნენ... მე, რო­გორც ავ­ტო­რი, მზად ვარ მათი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბე­ბის გამ­ზი­ა­რე­ბე­ლი გავ­ხდე. ეს მაგ­რძნო­ბი­ნებს, რომ რისი თქმაც მათ­თვის მინ­დო­და, ვთქვი.“ - გვან­ცა გუ­ბე­ლა­ძე.

wignebi

„როცა დე­ბი­უ­ტან­ტი ავ­ტო­რი წერს პირ­ველ წიგნს - რო­მანს, ეს დიდი გა­მოწ­ვე­ვაა. მას სჭირ­დე­ბა სულ სხვა გამ­ბე­და­ო­ბა. ავ­ტო­რი მოგ­ვი­თხრობს სხვა­დას­ხვა ქალ­ზე, მოგ­ვი­თხრობს თი­თო­ე­ულ ჩვენ­გან­ზე, სხვებ­ზე და ამა­ვე დროს, ეს არის მისი გო­ნებ­რი­ვი და ემო­ცი­უ­რი ჭრი­ლი­დან და­ნა­ხუ­ლი. რო­მან­ში სამი სხვა­დას­ხვა ქა­ლია, სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის სიღ­რმი­დან იმა­თი ხმა უერ­თდე­ბა თა­ნა­მედ­რო­ვე ლი­ლეს ხმას და იქ­მნე­ბა ერ­თგვა­რი სა­მა­ია, კომ­პო­ზი­ცი­უ­რად ძა­ლი­ან სა­ინ­ტე­რე­სო, დრა­მა­ტურ­გი­უ­ლა­დაც, პირ­ვე­ლი წიგ­ნის­თვის არის ძა­ლი­ან ოს­ტა­ტუ­რი და წარ­მა­ტე­ბუ­ლი ნაშ­რო­მი.“ - თე­ო­ნა დო­ლენ­ჯაშ­ვი­ლი

ხალ­ხის რჩე­უ­ლის, ნი­კო­ლოზ ტო­ტო­ღაშ­ვი­ლის „შვი­დი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბა“ კი, რო­მელ­მაც 10 000-ზე მეტი ხმა მი­ი­ღო, სტუმ­რებს ჟი­უ­რის წევ­რმა და ლი­ტე­რა­ტორ­მა, ივა­ნე ამირ­ხა­ნაშ­ვილ­მა და მწე­რალ­მა ელის დოჯ­სონ­მა წა­რუდ­გი­ნეს.

wignebi

ტო­ტო­ღაშ­ვი­ლი­სა და მისი წიგ­ნის შე­სა­ხებ ივა­ნე ამირ­ხა­ნაშ­ვი­ლი marao.ge-საც ესა­უბ­რა. კრი­ტი­კოს­მა ახალ­ბე­და მწე­რალს თხრო­ბის სტი­ლი შე­უ­ქო და აღ­ნიშ­ნა, რომ მისი ნა­წარ­მო­ე­ბი სუ­ლაც არ ჰგავს დე­ბი­უ­ტან­ტის ნა­წერს. ივა­ნე ამირ­ხა­ნაშ­ვილ­მა „შვი­დი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბა“ უს­კარ უა­ილ­დის „დო­რი­ან გრე­ის პორ­ტრეტ­საც“ შე­ა­და­რა, თუმ­ცა გან­მარ­ტა, რომ ნი­კო­ლო­ზი არც ერთი მწერ­ლის გზას არ მიჰ­ყვე­ბა და სწო­რედ ამი­თაა გა­მორ­ჩე­უ­ლი:

„ნი­კო­ლოზს მწერ­ლუ­რი გა­მოც­დი­ლე­ბის მი­ხედ­ვით ვერ შე­ვა­ფა­სებთ, რად­გან ეს მისი სა­დე­ბი­უ­ტო ნა­წარ­მო­ე­ბია, თუმ­ცა, რო­გორც წიგნ­მა აჩ­ვე­ნა, მას აქვს საკ­მა­რი­სი ცხოვ­რე­ბი­სე­უ­ლი გა­მოც­დი­ლე­ბა და თუ ამ გზას გა­უყ­ვე­ბა და მთლი­ა­ნად თა­ვის პრო­ფე­სი­ა­ში არ ჩა­ი­კარ­გე­ბა, წარ­მა­ტე­ბულ მწერ­ლად მოგ­ვევ­ლი­ნე­ბა. თვი­თო­ნაც, უთ­ქვამს, შე­იძ­ლე­ბა ექი­მო­ბამ წე­რა­ში ხელი შე­მი­შა­ლო­სო, მაგ­რამ არამ­გო­ნია. ლი­ტე­რა­ტუ­რა ძა­ლი­ან ბერვ კარგ მწე­რალს იც­ნობს, რომ­ლებ­მაც ამ უკა­ნას­კნე­ლი­სა და მე­დი­ცი­ნის შე­თავ­სე­ბა შეძ­ლეს. ამა­ში და­სარ­წმუ­ნებ­ლად ჩე­ხო­ვის მა­გა­ლი­თიც საკ­მა­რი­სია.ნი­კო­ლო­ზის თხრო­ბის დახ­ვე­წი­ლი მა­ნე­რა, სტი­ლის­ტი­კა, ფსი­ქო­ლო­გი­უ­რი დე­ტა­ლე­ბი და სხვა უამ­რა­ვი წვრილ­მა­ნი გვა­ვი­წყებს, რომ „შვი­დი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბა“ ავ­ტო­რის პირ­ვე­ლი წიგ­ნია და გვა­ფიქ­რე­ბი­ნებს, რომ გა­მოც­დი­ლი მწერ­ლის ნა­წარ­მო­ებს ვკი­თხლობთ, რო­გორც ჩანს, მას თვი­თონ აქვს პრო­ზა­ი­კო­სის ხა­სი­ა­თი. ის მშვი­დი, აუ­ღელ­ვე­ბე­ლი მთხრო­ბე­ლია, რაც პრო­ზის ძა­ლი­ან დიდი პლი­უ­სია. წე­რის მა­ნე­რას რომ თავი და­ვა­ნე­ბოთ, ორი­გი­ნა­ლუ­რია თვი­თონ სი­უ­ჟე­ტიც. მან შე­იძ­ლე­ბა მკი­თხველს რო­მე­ლი­მე და­სავ­ლუ­რი ან სუ­ლაც, ქარ­თუ­ლი რო­მა­ნი გა­ახ­სე­ნოს, თუმ­ცა მოქ­მე­დე­ბე­ბის გან­ვი­თა­რე­ბა სრუ­ლი­ად გან­სხვა­ვე­ბუ­ლია და არ მის­დევს რო­მე­ლი­მე ავ­ტორს. ვინ­მემ შე­იძ­ლე­ბა ოს­კარ უა­ილ­დის „დო­რი­ან გრე­ის პორ­ტრეტ­თა­ნაც“ გა­ავ­ლოს პა­რა­ლე­ლი, თუმ­ცა ნი­კო­ლო­ზი არ სცდე­ბა რე­ა­ლო­ბას, იყე­ნებს ზღაპ­რულ მო­ტი­ვებ­საც, ფენ­ტეზ­საც, მაგ­რამ კარ­გად ხე­დავს და აღ­წერს ცხოვ­რე­ბას, ასა­ხა­ავს ქარ­თულ ყო­ფი­ე­რე­ბას“,- ამ­ბობს ამირ­ხა­ნაშ­ვი­ლი.

wignebi

ნი­კო­ლოზ ტო­ტო­ღაშ­ვილს ფარ­თო სა­ზო­გა­დო­ე­ბა წლე­ბია პო­ე­ტის ამ­პლუ­ა­ში იც­ნობს. მო­მა­ვა­ლი ექი­მი და მისი ლექ­სე­ბი გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი პო­პუ­ლა­რო­ბით თი­ნე­ი­ჯე­რებ­ში სარ­გებ­ლობს. რო­გორც ავ­ტო­რი marao.ge-სთან სა­უბ­რი­სას ამ­ბობს, წიგ­ნიც სწო­რედ ამ თა­ო­ბის­თვის, 16 წელ­ზე უფ­რო­სი მკი­თხვე­ლის­თვის იქ­ნე­ბა სა­ინ­ტე­რე­სო. მან სა­უბ­რი­სას პრე­ზენ­ტა­ცი­ის შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბე­ბი გა­იხ­სე­ნა და წიგ­ნის მი­ზან­ზეც ისა­უბ­რა. მისი თქმით, „შვი­დი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბა“ იმ ადა­მი­ა­ნე­ბის მე­გო­ბა­რი და მრჩე­ვე­ლი გახ­დე­ბა, რო­მელ­თა ცხოვ­რე­ბა­შიც ემო­ცი­ებ­სა და გან­ცდებს მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი ად­გი­ლი უჭი­რავს:

„დიდი ხა­ნია ასე ძა­ლი­ან არ მი­ნერ­ვი­უ­ლია, თუმ­ცა რო­გორც კი ჩემ­თვის გან­კუთ­ვნილ „მწერ­ლის სკამ­ზე“ მოვ­კა­ლათ­დი და წარ­დგე­ნა და­ი­წყო, მივ­ხვდი სა­კუ­თარ თავს და წიგნს იმა­ზე მე­ტად ვჭირ­დე­ბო­დი, ვიდ­რე ოდეს­მე. სა­ოც­რად ამა­ღელ­ვე­ბე­ლი იყო ურ­თი­ერ­თო­ბა მკი­თხველ­სა და ავ­ტო­რებს შო­რის. პირ­ვე­ლი ავ­ტოგ­რა­ფე­ბიც და­ვა­რი­გე და მკი­თხველს სა­ნის­თან და შვიდ მო­მაკ­ვდი­ნე­ბელ გრძნო­ბას­თან ერ­თად თავ­გა­და­სავ­ლე­ბით სავ­სე მოგ­ზა­უ­რო­ბა ვუ­სურ­ვე. წიგ­ნი, ალ­ბათ, 16 წლის თი­ნე­ი­ჯე­რებს და უფ­რო­სებს მო­ე­წო­ნე­ბა. ვფიქ­რობ, ის მკი­თხველს გან­სხვა­ვე­ბულ ემო­ცი­ებ­სა და შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბებს და­უ­ტო­ვებს. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ ია­ნის გრძნო­ბე­ბი და გან­ცდე­ბი ასე თუ ისე შორს არის რე­ა­ლუ­რის­გან, ის ცდი­ლობს თა­ვი­სე­ბუ­რი ახ­სნა მო­უ­ძებ­ნოს ყვე­ლა­ფერს, მკი­თხვე­ლი ბევრ სა­ერ­თოს იპო­ვის მას­თან.ჩემი წიგ­ნი ვინ­მეს მას­წავ­ლე­ბე­ლი გახ­დე­ბა და მის­გან ცხოვ­რე­ბის სწავ­ლე­ბას უნდა ელო­დოთ-მეთ­ქი, არ გე­ტყვით. ის უბ­რა­ლოდ კარ­გი მე­გო­ბა­რი და მრჩე­ვე­ლი იქ­ნე­ბა, რო­მელ­საც შე­გიძ­ლია მა­შინ მი­ა­კი­თხო, რო­დე­საც რა­ღაც გან­სხვა­ვე­ბუ­ლი მო­საზ­რე­ბის მოს­მე­ნა მო­გინ­დე­ბა. წიგ­ნი არის ადა­მი­ა­ნებ­ზე იმ ადა­მი­ა­ნე­ბის­თვის, რო­მელ­თაც შე­უძ­ლი­ათ, გა­ნი­ცა­დონ და იგ­რძნონ“.- ნი­კო­ლოზ ტო­ტო­ღაშ­ვი­ლი.

პრე­ზენ­ტა­ცი­ის გან­მავ­ლო­ბა­ში კონ­კურ­სის „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი 2018-ის“ ხუ­თი­ვე გა­მარ­ჯვე­ბუ­ლი წიგ­ნი: გვან­ცა გუ­ბე­ლა­ძის „შუ­ლა­მე­ლი გო­გო­ნე­ბი“; ნი­კო­ლოზ ტო­ტო­ღაშ­ვი­ლის „შვი­დი მო­მაკ­ვდი­ნე­ბე­ლი გრძნო­ბა“; ვახ­ტანგ ვახ­ტან­გა­ძის „ალა­ჰი ჩემი მე­გო­ბა­რია“; იაგო თვა­ლა­ბე­იშ­ვი­ლის „ტრან­სმუ­ტა­ცია“ და ნა­თია ჯა­გოდ­ნიშ­ვი­ლის „ცდუ­ნე­ბა“ 20%-იანი ფას­დაკ­ლე­ბით გა­ი­ყი­და.

კონ­კურსს გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L” მე­ო­რე წე­ლია ატა­რებს. გა­სუ­ლი წლის გა­მარ­ჯვე­ბუ­ლი რო­მა­ნე­ბი უკვე რე­ა­ლუ­რი ბესტსე­ლე­რე­ბი არი­ან, რო­მელ­თა გა­ყიდ­ვებ­მა ქარ­თულ ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ში გა­ყიდ­ვე­ბის რე­კორ­დე­ბიც მოხ­სნა.

კონ­კურ­სის მი­ზა­ნია, აღ­მო­ა­ჩი­ნოს ახა­ლი სა­ხე­ე­ბი და და­ეხ­მა­როს ქარ­თველ მწერ­ლებს წარ­მა­ტე­ბის მიღ­წე­ვა­ში, არა მხო­ლოდ სა­ქარ­თვე­ლო­ში, არა­მედ მსოფ­ლიო მას­შტა­ბით.

04 თებერვალი, 2019 წ.
სრულად
ახალი შესაძლებლობა წიგნის მოყვარულებისთვის - აუდიოწიგნების პირველი ვებგვერდი საქართველოში

თა­ნა­მედ­რო­ვე ადა­მი­ანს ქა­ო­სურ რე­ჟიმ­ში უწევს ცხოვ­რე­ბა. მუდ­მი­ვად სა­დღაც გვეჩ­ქა­რე­ბა, მუდ­მი­ვად სა­დღაც გავ­რბი­ვართ და რა­ღაც გვაქვს მო­საგ­ვა­რე­ბე­ლი. დრო­ის დე­ფი­ცი­ტი არ გვაძ­ლევს შე­საძ­ლებ­ლო­ბას, რომ წიგნ­თან მეტი დრო გა­ვა­ტა­როთ. აუ­დი­ო­წიგ­ნე­ბის შექ­მნის ერთ-ერთი მი­ზა­ნიც სწო­რედ ეს გახ­ლავთ, გა­ა­მარ­ტი­ვოს ადა­მი­ა­ნე­ბის წიგნ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა. მსოფ­ლი­ოს მრა­ვალ ქვე­ყა­ნა­ში აუ­დი­ო­წიგ­ნე­ბი უკვე დიდი პო­პუ­ლა­რო­ბით სარ­გებ­ლობს.

სა­ქარ­თვე­ლო­შიც გახ­მო­ვა­ნე­ბუ­ლა წიგ­ნე­ბი, გან­სა­კუთ­რე­ბით კი ზღაპ­რე­ბი, თუმ­ცა gudabooks.ge აუ­დი­ო­წიგ­ნე­ბის­თვის შექ­მნი­ლი პირ­ვე­ლი ვებგ­ვერ­დია, რო­მე­ლიც მკი­თხველს სა­შუ­ა­ლე­ბას მის­ცემს, იქო­ნი­ოს პი­რა­დი აუ­დი­ო­ბიბ­ლი­ო­თე­კა და იკი­თხოს წიგ­ნე­ბი ყველ­გან: მან­ქა­ნა­ში, მა­ტა­რე­ბელ­სა თუ თვითმფრი­ნავ­ში, ვე­ლო­სი­პე­დი­თა თუ ფე­ხით სე­ირ­ნო­ბი­სას, რიგ­ში დგო­მი­სას, ვარ­ჯი­შის დროს ან უბ­რა­ლოდ დას­ვე­ნე­ბი­სას.

აუ­დი­ო­წიგ­ნე­ბით სარ­გებ­ლო­ბა შე­საძ­ლე­ბე­ლია ვებგ­ვერ­დზე gudabooks.ge ან აპ­ლი­კა­ცი­ით - გუდა (Guda), რომ­ლის ჩატ­ვირ­თვა­საც iOS (iPad, iPhone, iPod Touch), Android და Windows (Windows 10, mobile) მომ­ხმა­რებ­ლე­ბი ონ­ლა­ინ­მარ­კე­ტე­ბი­დან შეძ­ლე­ბენ.

palitraL

„გუ­დას­თვის არ არ­სე­ბობს შე­ზღუ­დუ­ლი შე­საძ­ლებ­ლო­ბე­ბი. ჩვე­ნი გა­მომ­ცემ­ლო­ბის მი­ზა­ნია, წიგ­ნი ყვე­ლას­თვის იყოს ხელ­მი­საწ­ვდო­მი. ვებგ­ვერ­დის შექ­მნაც სწო­რედ ამ იდე­ას ემ­სა­ხუ­რე­ბა. მას ძა­ლი­ან მარ­ტი­ვად გა­მო­ი­ყე­ნე­ბენ შშმ პი­რე­ბიც. აუ­დიო წიგ­ნებ­თან ერ­თად ვებგ­ვერ­დზე ხელ­მი­საწ­ვდო­მი იქ­ნე­ბა წიგ­ნე­ბის ელ. ვერ­სი­ე­ბიც. “- აცხა­დებს „პა­ლიტ­რა L“-ის სა­ზო­გა­დო­ე­ბას­თან ურ­თი­ერ­თო­ბის წარ­მო­მად­გე­ნე­ლი, მა­რი­ამ აბ­დუ­შე­ლიშ­ვი­ლი.

აუ­დი­ო­წიგ­ნე­ბი gudabooks.ge-ზე ყო­ველ­დღი­ურ რე­ჟიმ­ში იწე­რე­ბა. ამ დრო­ის­თვის ვებგ­ვერ­დზე უკვე ასამ­დე წიგ­ნია გახ­მო­ვა­ნე­ბუ­ლი, ესე­ნია კლა­სი­კუ­რი და თა­ნა­მედ­რო­ვე მწერ­ლე­ბის თარ­გმა­ნე­ბი, ქარ­თვე­ლი ავ­ტო­რე­ბი, აქ ნა­ხავთ ბიზ­ნეს­ლი­ტე­რა­ტუ­რა­საც და ცნო­ბი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის ბი­ოგ­რა­ფი­ებ­საც.

Godabooks.ge ჯერ­ჯე­რო­ბით სა­ტეს­ტო ეტაპ­ზეა, თუმ­ცა მომ­ხმა­რე­ბელს უკვე შე­უძ­ლია სა­სურ­ვე­ლი წიგ­ნის შე­ძე­ნა. პრო­დუქ­ტი პრო­ფე­სი­ო­ნა­ლი მსა­ხი­ო­ბე­ბის ხმე­ბით და მა­ღა­ლი ხა­რის­ხი­თაა ჩა­წე­რი­ლი, რაც უფრო კომ­ფორ­ტულს ხდის მის გა­მო­ყე­ნე­ბას.

და­ინ­ტე­რე­სე­ბულ ადა­მი­ა­ნებს შე­უძ­ლი­ათ ეწ­ვი­ონ ვებგ­ვერდს: www.gudabooks.ge ან გად­მო­წე­როს აპ­ლი­კა­ცია შე­სა­ბა­მი­სი ონ­ლა­ინ­მარ­კე­ტი­დან.

აპ­ლი­კა­ცი­ის გად­მო­სა­წე­რად, თქვე­ნი მო­წყო­ბი­ლო­ბი­დან (Apple, Android, Windows) უნდა შეხ­ვი­დეთ ონ­ლა­ინ­მარ­კე­ტებ­ზე (App store, Playstore, Microsoft store) მო­ძებ­ნოთ "Guda" და ჩა­მოტვირ­თოთ „გუდა“.

18 იანვარი, 2019 წ.
სრულად
უმცროსი ბრონტეს კიდევ ერთი რომანი ქართულ ენაზე

ქარ­თვე­ლი მკი­თხვე­ლი ენ ბრონ­ტეს მისი პირ­ვე­ლი რო­მა­ნით - „აგ­ნეს გრეი“ უკვე იც­ნობს. ახლა კი, შე­საძ­ლებ­ლო­ბა ეძ­ლე­ვათ, ბრონ­ტე­ე­ბის ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი ოჯა­ხის ყვე­ლა­ზე უმ­ცრო­სი წევ­რის რი­გით მე­ო­რე და სკან­და­ლუ­რი რო­მა­ნი ქარ­თულ ენა­ზე წა­ი­კი­თხონ.

„მდგმუ­რად უა­ილ­დფელ-ჰოლ­ში“ 1848 წელს გა­მოქ­ვეყ­ნდა და გა­მოს­ვლი­დან ექვს კვი­რა­ში მთე­ლი ტი­რა­ჟი გა­ი­ყი­და. ვიქ­ტო­რი­ა­ნუ­ლი რო­მა­ნე­ბი­დან ეს რო­მა­ნი ერთ-ერთი ყვე­ლა­ზე შო­კის­მომ­გვრე­ლია. წიგ­ნი იმ­ჟა­მინ­დე­ლი ეპო­ქის მთა­ვარ პრობ­ლე­მურ თე­მებს: ლო­თო­ბა­სა და გარ­ყვნი­ლე­ბას ეხე­ბა. ენ ბრონ­ტე რო­მან­ში მწვა­ვედ აკ­რი­ტი­კებს გა­თხო­ვი­ლი ქა­ლის მდგო­მა­რე­ო­ბას. ყუ­რა­დღე­ბას ამახ­ვი­ლებს იმა­ზე, რომ გა­თხო­ვე­ბის შემ­დეგ ქალი მთლი­ა­ნად ქმრის სა­კუთ­რე­ბა­ში გა­და­ი­ო­და: მას თით­ქმის არ ჰქონ­და უფ­ლე­ბე­ბი, არ გა­აჩ­ნდა შე­მო­სა­ვა­ლი და სა­კუ­თა­რი ქო­ნე­ბა. იმ იშ­ვი­ათ შემ­თხვე­ვა­ში კი, თუ ქალი ქმარს გა­ეყ­რე­ბო­და, ვერ მოს­თხოვ­და ქო­ნე­ბის გა­ყო­ფა­სა და ვერც შვი­ლებს წა­იყ­ვან­და თან.

გან­ქორ­წი­ნე­ბუ­ლი ქა­ლის მდგო­მა­რე­ო­ბა იმ პე­რი­ოდ­ში არც თუ ისე სა­ხარ­ბი­ე­ლო იყო. შე­სა­ბა­მი­სად, ქა­ლე­ბი იძუ­ლე­ბუ­ლი ხდე­ბოდ­ნენ, ქმრის­გან შე­ვიწ­რო­ვე­ბა აე­ტა­ნათ ან უკი­დუ­რეს შემ­თხვე­ვა­ში, გაქ­ცე­უ­ლიყ­ვნენ. სწო­რედ ასე იქ­ცე­ვა ენ ბრონ­ტეს რო­მა­ნის გმი­რიც.

იმ დროს ალ­კოჰო­ლიზ­მზე თით­ქმის არა­ვინ სა­უბ­რობ­და. ენ ბრონ­ტეს, ძმის ცხოვ­რე­ბის წე­სის გამო, პი­რა­დად ჰქონ­და შე­ხე­ბა ამ სენ­თან. ამი­ტო­მაც, მან ნა­წარ­მო­ებ­ში პრობ­ლე­მა, მთე­ლი თა­ვი­სი უარ­ყო­ფი­თი შე­დე­გე­ბით, ცხა­დად აღ­წე­რა.

palitraL

დე­დო­ფალ ვიქ­ტო­რი­ას დრო­ინ­დელ ინ­გლის­ში, ასე­ვე, უცხო იყო ყვე­ლა დრო­ის ისეთ მწვა­ვე პრობ­ლე­მებ­ზე წერა და სა­უ­ბა­რი, რო­გო­რე­ბი­ცაა: სა­ზო­გა­დო­ე­ბა­ში გა­ბა­ტო­ნე­ბუ­ლი ცრუ ღი­რე­ბუ­ლე­ბე­ბი და მო­რა­ლი, ქა­ლის მდგო­მა­რე­ო­ბა ოჯახ­ში, ქმრის ტი­რა­ნია, უზ­ნე­ო­ბა­სა და ძა­ლა­დო­ბას გაქ­ცე­უ­ლი ქა­ლის გა­რიყ­ვა სა­ზო­გა­დო­ე­ბის­გან.

რო­მან­მა „მდგმუ­რად უა­ილ­დფელ-ჰოლ­ში“ ინ­გლის­ში კრი­ტი­კო­სე­ბის აღ­შფო­თე­ბა გა­მო­იწ­ვია. ენის და, შარ­ლო­ტა ბრონ­ტეც კი იმ აზ­რზე იყო, რომ მწე­რალ­მა არას­წო­რი თემა შე­არ­ჩია. შარ­ლო­ტამ წიგ­ნის გა­მო­ცე­მა აკ­რძა­ლა.

რო­მა­ნი ხე­ლახ­ლა მე-20 სა­უ­კუ­ნე­ში გა­მოქ­ვეყ­ნდა. მას მოჰ­ყვა ტე­ლე­სე­რი­ა­ლე­ბი 1968 და 1996 წლებ­ში. ქარ­თვე­ლი მკი­თხვე­ლი კი ნა­წარ­მო­ებს მშობ­ლი­ურ ენა­ზე პირ­ვე­ლად გა­ეც­ნო­ბა. 17 იან­ვრი­დან „მდგმუ­რად უა­ილ­დფელ-ჰოლ­ში“ ბიბ­ლუ­სის ფი­ლი­ა­ლებ­ში გა­ი­ყი­დე­ბა.

18 იანვარი, 2019 წ.
სრულად
შეძლებ, გაუძლო ცდუნებას? - ახალი ქართული რომანი სიყვარულზე, რომელმაც უამრავი ქართველი მკითხველის გული გამოცემამდე დაიპყრო

„წიგ­ნი კონ­კურ­სის და­წყე­ბამ­დე შე­იქ­მნა და მის დას­რუ­ლე­ბამ­დე და­ახ­ლო­ე­ბით 2 კვი­რით ადრე დავ­წე­რე ფი­ნა­ლუ­რი თავი. უბ­რა­ლოდ, ერთ დღეს, სრუ­ლი­ად ჩვე­უ­ლებ­რივ მო­მენ­ტში ჩემს გო­ნე­ბა­ში გა­ი­ელ­ვა წიგ­ნის ერ­თმა კონ­კრე­ტულ­მა ეპი­ზოდ­მა და ვიგ­რძე­ნი, ეს ის ის­ტო­რია იყო, რო­მე­ლიც აუ­ცი­ლებ­ლად უნდა და­მე­წე­რა“ - ასე შე­იქ­მნა სა­სიყ­ვა­რუ­ლო რო­მა­ნი „ცდუ­ნე­ბა“, რო­მე­ლიც კონ­კურ­სის „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი 2018“ ერთ-ერთი გა­მარ­ჯვე­ბუ­ლი გახ­და. ნა­თია ჯა­გოდ­ნიშ­ვი­ლის ნა­წარ­მო­ებ­მა ხალ­ხის რჩე­ულ კა­ტე­გო­რი­ა­ში გა­ი­მარ­ჯვა. მკი­თხველს მისი სრუ­ლად წა­კი­თხვის სა­შუ­ა­ლე­ბა უკვე აქვს.
რო­გორც ნა­თია ჯა­გოდ­ნიშ­ვი­ლი აღ­ნიშ­ნავს, ის კონ­კურ­სში გა­სულ წელ­საც მო­ნა­წი­ლე­ობ­და, თუმ­ცა მა­შინ გა­მარ­ჯვე­ბა ვერ მო­ა­ხერ­ხა. წელს კი რო­მან­მა მკი­თხვე­ლის გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი მო­წო­ნე­ბა და­იმ­სა­ხუ­რა.

palitraL

-0:08

რამ­დე­ნად ელო­დით კონ­კურ­სში გა­მარ­ჯვე­ბას და რა შე­იც­ვა­ლა თქვენს ცხოვ­რე­ბა­ში გა­მარ­ჯვე­ბის შემ­დეგ?

კონ­კურ­სში შარ­შა­ნაც ვმო­ნა­წი­ლე­ობ­დი, მაგ­რამ გა­მარ­ჯვე­ბა ვერ მო­ვი­პო­ვე. თუმ­ცა, არ დავ­ნებ­დი და გა­დავ­წყვი­ტე, რომ წელ­საც მე­ცა­და. კონ­კურ­სის და­წყე­ბის პირ­ვე­ლი­ვე დღი­დან იმ­ხე­ლა მხარ­და­ჭე­რა ვიგ­რძე­ნი... ყვე­ლა­ფერს აკე­თებ­დნენ ჩემი მკი­თხვე­ლე­ბი იმი­სათ­ვის, რომ „ცდუ­ნე­ბას“ გა­ე­მარ­ჯვა და მე ერთი წა­მი­თაც არ მეგ­რძნო თავი მარ­ტო. პირ­ველ ტურ­ში ხალ­ხთან ერ­თად ჟი­უ­რის რჩე­უ­ლიც გავ­ხდი და ამან კი­დევ უფრო მეტი მო­ტი­ვა­ცია მომ­ცა, ბო­ლომ­დე მებ­რძო­ლა. გა­მარ­ჯვე­ბის შემ­დეგ, კი­დევ უფრო გა­ი­ზარ­და ჩემი მკი­თხვე­ლე­ბი­სა და მხარ­დამ­ჭე­რე­ბის რა­ო­დე­ნო­ბა, მათ­გან მი­ღე­ბუ­ლი სით­ბო და პო­ზი­ტი­ვი. უამ­რა­ვი ადა­მი­ა­ნი მწერ­და, მამ­ხნე­ვებ­და და მო­უთ­მენ­ლად ელო­და წიგ­ნის გა­მოს­ვლას, რო­მე­ლიც უკვე და­ბეჭ­დი­ლია და მკი­თხვე­ლი სულ მალე გა­იც­ნობს.

თქვე­ნი აზ­რით, მკი­თხვე­ლე­ბის ასე­თი და­ინ­ტე­რე­სე­ბა რა­ტომ გა­მო­იწ­ვია „ცდუ­ნე­ბამ“?

ჩემს რო­მან­ში სა­სიყ­ვა­რუ­ლო ამ­ბავ­ზე ბევ­რად მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი პერ­სო­ნა­ჟის ფსი­ქო­ლო­გი­უ­რი მდგო­მა­რე­ო­ბაა; მისი მცდე­ლო­ბა გა­ერ­კვეს სა­კუ­თარ თავ­ში და სურ­ვი­ლებ­ში; გა­ი­გოს, რა სურს თვი­თონ და მი­ი­ღოს გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბა; მო­იქ­ცეს სწო­რად, ამ სი­ტყვის სა­ზო­გა­დოდ მი­ღე­ბუ­ლი მნიშ­ვნე­ლო­ბით, თუ გა­ა­კე­თოს ის, რაც თა­ვად სურს, მი­უ­ხე­და­ვად შე­დე­გე­ბი­სა. ვფიქ­რობ, ყვე­ლა ადა­მი­ა­ნის ცხოვ­რე­ბა­ში არის მო­მენ­ტი, რო­დე­საც სა­კუ­თარ თავ­ში იკარ­გე­ბა და არ იცის, რა გა­ა­კე­თოს. „ცდუ­ნე­ბა­ში“ კი ნე­ბის­მი­ე­რი ტი­პის მკი­თხვე­ლი შეძ­ლებს, რო­მე­ლი­მე პერ­სო­ნაჟ­ში მა­ინც ამო­იც­ნოს სა­კუ­თა­რი თავი და სწო­რედ ამ მკი­თხვე­ლე­ბის­თვის მინ­დო­და მეთ­ქვა, რომ ცხოვ­რე­ბა­ში ყვე­ლა­ფე­რი ხდე­ბა. ყვე­ლა­ნა­ი­რი პრობ­ლე­მა მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია და ისი­ნი ამ პრობ­ლე­მე­ბის წი­ნა­შე მარ­ტო­ნი არ არი­ან.

palitraL

თა­ვად კონ­კურსს რო­გორ შე­ა­ფა­სებთ?

ამ კონ­კურ­სის და­წყე­ბის პირ­ვე­ლი­ვე დღი­დან მისი დიდი გულ­შე­მატ­კი­ვა­რი ვარ. აღ­ფრთო­ვა­ნე­ბუ­ლი ვარ გა­მომ­ცემ­ლო­ბის იდე­ით, და­ეხ­მა­როს ახალ­ბე­და, დამ­წყებ ავ­ტო­რებს, წა­ა­ხა­ლი­სოს ისი­ნი და ყვე­ლა­ნა­ი­რი წი­ნა­პი­რო­ბა შე­უქ­მნას, რომ მათი წიგ­ნე­ბი მარ­თლაც იქ­ცნენ ბესტსე­ლე­რე­ბად. „პა­ლიტ­რა L” სა­ქარ­თვე­ლო­ში ერთ-ერთი წამ­ყვა­ნი გა­მომ­ცემ­ლო­ბაა და რო­დე­საც ახალ­ბე­და მწე­რალს ეძ­ლე­ვა შე­საძ­ლებ­ლო­ბა, ითა­ნამ­შრომ­ლოს ამ­ხე­ლა შე­საძ­ლებ­ლო­ბე­ბის მქო­ნე ჰოლ­დინგთან, ვფიქ­რობ, უკვე აღა­რაფ­რის უნდა ეში­ნო­დეს. ისი­ნი ყვე­ლა­ფერს აკე­თე­ბენ იმ მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი გზის გა­ი­ო­ლე­ბა­ში, რო­მე­ლიც ყვე­ლა ავ­ტორ­მა უნდა გა­ი­ა­როს.

თქვენს შე­სა­ხე­ბაც მოგ­ვი­ყე­ვით, რას საქ­მი­ა­ნობთ, რო­დის და­ი­წყეთ წერა?

ივა­ნე ჯა­ვა­ხიშ­ვი­ლის სა­ხე­ლო­ბის თბი­ლი­სის სა­ხელ­მწი­ფო უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში ეკო­ნო­მი­კი­სა და ბიზ­ნე­სის ფა­კულ­ტეტ­ზე ვსწავ­ლობ. პა­რა­ლე­ლუ­რად ვწერ და რო­გო­რი გა­საკ­ვი­რიც უნდა იყოს, ზოგ­ჯერ ჩემი პრო­ფე­სია წე­რის პრო­ცეს­შიც მეხ­მა­რე­ბა. ჩემი ინ­ტე­რე­სე­ბის სფე­როს რაც შე­ე­ხე­ბა, საკ­მა­ოდ ფარ­თოა და მიყ­ვარს რო­გორც წიგ­ნე­ბის კი­თხვა და სახ­ლში კომ­ფორ­ტუ­ლად მო­კა­ლა­თე­ბულს, მე­ლოდ­რა­მე­ბის ყუ­რე­ბა, ასე­ვე ეროვ­ნუ­ლი სა­ფეხ­ბურ­თო ნაკ­რე­ბის თა­მა­შებ­ზე მო­ე­დან­ზე სი­ა­რუ­ლი და მათი გულ­შე­მატ­კივ­რო­ბა. ვცდი­ლობ, ცხოვ­რე­ბის ყო­ვე­ლი დღე მაქ­სი­მა­ლუ­რად გა­მო­ვი­ყე­ნო და „და­ვი­ჭი­რო წამი“, რო­მე­ლიც ყვე­ლაფ­რად ღირს.

palitraL

წერა 13 წლის ასაკ­ში და­ვი­წყე. ყო­ველ დღე არ ვწერ, მაგ­რამ ჩემს გო­ნე­ბა­ში მუდ­მი­ვად არ­სე­ბო­ბენ ჩემი პერ­სო­ნა­ჟე­ბი და ხში­რად წე­რის­გან და­მო­უ­კი­დებ­ლად, ჯერ ჩემს გო­ნე­ბა­ში მიმ­დი­ნა­რე­ობს მათი ცხოვ­რე­ბა. ამ წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში წერა ჩემი ცხოვ­რე­ბის უმ­ნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნეს და გა­ნუ­ყო­ფელ ნა­წი­ლად იქცა და ისე­თი­ვე სა­ჭი­როა ჩემ­თვის, რო­გორც ადა­მი­ა­ნე­ბი­სათ­ვის სუნ­თქვა. ყო­ველ­გვა­რი გა­და­მე­ტე­ბის გა­რე­შე შე­მიძ­ლია ვთქვა, რომ ვი­არ­სე­ბო, უნდა ვწე­რო.

რო­მელ­მა ავ­ტორ­მა და წიგნ­მა იქო­ნია თქვენს ცხოვ­რე­ბა­ზე ყვე­ლა­ზე დიდი გავ­ლე­ნა?

ამ კი­თხვას ვე­რას­დროს ვპა­სუ­ხობ კონ­კრე­ტუ­ლად, რად­გან თი­თო­ე­ულ წა­კი­თხულ წიგნს და თი­თო­ე­ულ ავ­ტორს თა­ვი­სი მნიშ­ვნე­ლო­ბა აქვს ჩემ­თვის და ყვე­ლამ მას­წავ­ლა კონ­კრე­ტუ­ლი რა­ღაც. ზოგ­ჯერ რა­ღა­ცას წა­ვი­კი­თხავ, ვი­ფიქ­რებ, რომ ამა­ზე უკე­თე­სი აღარც არა­ფე­რი არ­სე­ბობს და შემ­დეგ ახა­ლი წიგ­ნი სრუ­ლი­ად თავ­და­ყი­რა და­მი­ყე­ნებს ამ წარ­მოდ­გე­ნებს. თუმ­ცა, ბავ­შვო­ბი­დან მო­ყო­ლე­ბუ­ლი ჩემი აზ­როვ­ნე­ბა ყვე­ლა­ზე სწორ გზა­ზე უფრო ნო­დარ დუმ­ბა­ძემ და ას­ტრიდ ლინდგრენ­მა და­ა­ყე­ნეს.

18 იანვარი, 2019 წ.
სრულად
"თუ მიმიღებთ - გამიხარდება, თუ არადა, მოვიფიქრებ რამეს..." - ავტორი, რომლის წიგნის სათაურმა ვნებათაღელვა გამოიწვია

დე­ბი­უ­ტან­ტი ავ­ტო­რის, ვახო ვახ­ტან­გა­ძის ნა­წარ­მო­ე­ბი „ალა­ჰი ჩემი მე­გო­ბა­რია“ კონ­კურ­სის „გახ­დი ბესტსე­ლე­რის ავ­ტო­რი 2018“ ერთ-ერთი გა­მარ­ჯვე­ბუ­ლი გახ­და. ნა­წარ­მო­ებ­მა ჟი­უ­რის რჩე­ულ კა­ტე­გო­რი­ა­ში გა­ი­მარ­ჯვა და წიგ­ნიც უკვე გა­მო­ცე­მუ­ლია. მისი წარ­დგე­ნა 10 იან­ვარს გა­ი­მარ­თა. პრე­ზენ­ტა­ცი­ა­ზე წიგ­ნი დამ­სწრე სა­ზო­გა­დო­ე­ბას ლი­ტე­რა­ტორ­მა და კონ­კურ­სის ჟი­უ­რის წევ­რმა, რა­მაზ ჭი­ლა­ი­ამ და მწე­რალ­მა და ასე­ვე, ჟი­უ­რის წევ­რმა დი­ა­ნა ან­ფი­მი­ად­მა წა­რუდ­გი­ნეს. წიგ­ნის ყდა­ზე მხატ­ვარ­მა მაკა ზე­დე­ლაშ­ვილ­მა იმუ­შა­ვა.

სა­კუ­თარ თავ­ზე, წიგნ­ზე, კონ­კურსსა და სხვა სა­ინ­ტე­რე­სო დე­ტა­ლებ­ზე სა­სა­უბ­როდ კი, თა­ვად ვახო ვახ­ტან­გა­ძეს მივ­მარ­თეთ.

 

- მოგ­ვი­ყე­ვით თქვენ შე­სა­ხებ, რას საქ­მი­ა­ნობთ, რო­გო­რია თქვე­ნი ინ­ტე­რე­სე­ბის სფე­რო?

- რა გი­თხრათ, თბი­ლის­ში და­ვი­ბა­დე, აქვე გა­ვი­ზარ­დე და და­ვო­ჯახ­დი. მყავს მე­უღ­ლე და თით­ქმის სამი წლის გო­გო­ნა. ვის­წავ­ლე თე­ატ­რა­ლურ­ში კი­ნო­რე­ჟი­სუ­რა, შემ­დეგ ერთი წლით - ფი­ლო­სო­ფია, თუმ­ცა ასა­კობ­რივ­მა და დრო­ის ფაქ­ტორ­მა ხელი შე­მი­შა­ლა. გაგ­რძე­ლე­ბა­საც ვფიქ­რობ. ზო­გა­დად ვთვლი, რომ ადა­მი­ან­მა მუდ­მი­ვად უნდა ის­წავ­ლოს, არა­ფე­რია სწავ­ლა­ზე სა­ინ­ტე­რე­სო და სა­სარ­გებ­ლო.
ვე­რაფ­რით ავე­წყვე სამ­სა­ხუ­რებ­ში, ბევ­რი ვი­ბო­დი­ა­ლე და ბო­ლოს მა­გი­დას მი­ვუ­ჯე­ქი. შე­დე­გიც სა­ხე­ზეა. იმე­დი მაქვს, მალე კი­ნო­კა­მე­რა­საც მო­ვი­მარ­ჯვებ.

- რო­დის და­ი­წყეთ წერა და „ალა­ჰი ჩემი მე­გო­ბა­რია“ თქვე­ნი პირ­ვე­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბია თუ მა­ნამ­დეც წერ­დით?

- ყო­ველ­თვის ვწერ­დი. თავ­ში უამ­რა­ვი აზრი მიტ­რი­ა­ლებ­და ბავ­შვო­ბი­დან და წე­რა­ზე კომ­ფორ­ტუ­ლი მდგო­მა­რე­ო­ბა რა უნდა იყოს?! აქ­ტი­უ­რად ვწერ­დი ლექ­სებს და ახ­ლაც ვწერ, სუ­ლი­ე­რი მდგო­მა­რე­ო­ბის ამაღ­ლე­ბა­ში მეხ­მა­რე­ბა. პო­ე­ზი­ის გა­რე­შე წარ­მო­უდ­გენ­ლად მი­მაჩ­ნია ცხოვ­რე­ბა. „ალა­ჰი ჩემი მე­გო­ბა­რია“ პირ­ვე­ლი დას­რუ­ლე­ბუ­ლი პრო­ზა­უ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბია და იმე­დი მაქვს არა უკა­ნას­კნე­ლი.

palitraL

- რო­მელ­მა ავ­ტორ­მა და წიგნ­მა იქო­ნია თქვენს ცხოვ­რე­ბა­ზე ყვე­ლა­ზე დიდი გავ­ლე­ნა? რო­მე­ლი­მე კონ­კრე­ტუ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბი ხომ არ გამ­ხდა­რა თქვენ­თვის მო­ტი­ვა­ტო­რი, რომ თა­ვა­დაც და­გე­წე­რათ რო­მა­ნი?

- ამ კი­თხვა­ზე ერ­თმნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი პა­სუ­ხის გა­ცე­მა მი­ჭირს. აქ­ტი­უ­რად ვკი­თხუ­ლობ ქარ­თველ ავ­ტო­რებს, ძვე­ლებს და შეძ­ლე­ბის­დაგ­ვა­რად ახ­ლებს. სი­მარ­თლე რომ გი­თხრათ, მე­ო­ცე სა­უ­კუ­ნის მე­ო­რე ნა­ხევ­რის ამე­რი­კე­ლე­ბი მი­ტა­ცე­ბენ. ვფიქ­რობ არამ­ხო­ლოდ სტი­ლი შეც­ვა­ლეს, მთლი­ა­ნად ლი­ტე­რა­ტუ­რა გად­მო­ატ­რი­ა­ლეს.
ქარ­თუ­ლი პრო­ზის უმ­ნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნეს ნი­მუ­შად „მთვა­რის მო­ტა­ცე­ბა“მი­მაჩ­ნია და ვთვლი, რომ ერთ-ერთი სა­უ­კე­თე­სო ნა­წარ­მო­ე­ბია კა­ცობ­რი­ო­ბის ის­ტო­რი­ა­ში.

- რო­გო­რია თქვენ­თვის წე­რის პრო­ცე­სი? რა გრძნო­ბებ­სა და ემო­ცი­ებს უკავ­შირ­დე­ბა ის?

- გა­აჩ­ნია რას ვწერ. უფრო გა­სა­გე­ბად რომ გი­თხრათ, გა­აჩ­ნია ვწერ თუ ტექ­სტზე ვმუ­შა­ობ. ეს ორი სრუ­ლი­ად გას­ხვა­ვე­ბუ­ლი ცნე­ბე­ბია. მე­ო­რე რთუ­ლი და რუ­ტი­ნუ­ლი პრო­ცე­სია, თუმ­ცა აუ­ცი­ლე­ბე­ლი. რაც შე­ე­ხე­ბა წე­რას, აქ უფრო მარ­ტი­ვა­დაა საქ­მე, გან­წყო­ბის ამ­ბა­ვია. არ მიყ­ვარს მუ­სი­კის ფონ­ზე წერა, თუმ­ცა ხმა­უ­რი პრობ­ლე­მას არ მიქ­მნის. ვფიქ­რობ, მარ­ტო ყოფ­ნა, ფურ­ცე­ლი და კა­ლა­მი სრუ­ლი­ად საკ­მა­რი­სია.

palitraL

- მო­მი­ყე­ვით თქვე­ნი რო­მა­ნის შე­სა­ხებ, სპე­ცი­ა­ლუ­რად კონ­კურ­სის­თვის და­წე­რეთ თუ და­წე­რი­ლი გქონ­დათ უკვე?

- პირ­ვე­ლი ჩონ­ჩხი 17 წლის ასაკ­ში დავ­წე­რე. წლი­დან წლამ­დე და­იხ­ვე­წა და სა­ბო­ლო­ოდ შედ­გა თუ არა - იმე­დი მაქვს, ამას მკი­თხვე­ლი გა­და­წყვეტს.
ეს სა­დე­ბი­უ­ტო ნა­წარ­მო­ე­ბია. ზო­მაც მცი­რეა. თით­ქოს, ამ ტექ­სტით მინ­დო­და, მეთ­ქვა: გა­მარ­ჯო­ბა, მე ვახო ვარ და აი, ასე ვა­პი­რებ ვწე­რო. თუ მი­მი­ღებთ - გა­მი­ხარ­დე­ბა, თუ არა­და, მო­ვი­ფიქ­რებ რა­მეს.

- რა ჟან­რი­საა თქვე­ნი წიგ­ნი და რა­ტომ არის ის მკი­თხვე­ლის­თვის სა­ინ­ტე­რე­სო?

- ასეთ ჟანრს ალ­ბათ რე­ა­ლის­ტუ­რი ყვე­ლა­ზე მე­ტად უხ­დე­ბა. დღე­ვან­დელ ცხოვ­რე­ბა­ზეა, ახალ­გაზ­რდა ქარ­თვე­ლი ადა­მი­ა­ნის ფიქ­რე­ბი, ბრძო­ლე­ბი, ღი­რე­ბუ­ლე­ბა­თა გა­და­ფა­სე­ბე­ბი... მოკ­ლედ რომ გი­თხრათ, ძლი­ე­რი ქარი ქრის. ნა­წარ­მო­ბის და­სა­წყის­ში გა­ლა­კტი­ო­ნის ლექ­სია მი­წე­რი­ლი. ეს სტრი­ქო­ნე­ბი სა­უ­კე­თე­სოდ გა­მო­ხა­ტავს. მკი­თხველს ვურ­ჩევ­დი, წიგ­ნის კი­თხვის გან­მავ­ლო­ბა­ში არ და­ი­ვი­წყოს, გან­წყო­ბის შექ­მნა­ში და­ეხ­მა­რე­ბა.
სა­ინ­ტე­რე­სო იმი­თაა, რომ ამ­ბა­ვი ჩვენ­ზეა. ვფიქ­რობ, ყო­ვე­ლი ჩვენ­გა­ნი იპოვ­ნის სა­კუ­თარ თავს, ნაც­ნობ ქუ­ჩას, ნაც­ნობ ხა­სი­ა­თებს, წეს-ჩვე­უ­ლე­ბებს...

palitraL

- რო­გო­რია თქვე­ნი სა­მო­მავ­ლო გეგ­მე­ბი სამ­წერ­ლო­ბო საქ­მი­ა­ნო­ბის მხრივ?

- ამ­ბი­ცი­უ­რი და თან ფრთხი­ლი. საკ­მა­რი­სი დრო მაქვს იმი­სათ­ვის, რომ ვწე­რო და შემ­დეგ ვი­მუ­შა­ვო. იმე­დი მაქვს სუ­ლი­ე­რი გან­წყო­ბაც შე­სა­ბა­მი­სი მექ­ნე­ბა.

18 იანვარი, 2019 წ.
სრულად
საუკეთესო საჩუქრები "დისნეის" პატარა მოყვარულებისათვის

შვილებისათვის ყოველთვის საუკეთესოს ვეძებთ. როცა საქმე ბავშვს ეხება, ხარისხი ნომერ პირველი მოთხოვნა ხდება. ბავშვების გახარება მშობლისთვის მნიშვნელოვანი საზრუნავია. ამიტომ, ყველა რაღაც გასაკუთრებულს, თვალისმომჭრელსა და საინტერესოს ეძებს. მშობლები არჩევანს, ხშირად, წიგნებზე აკეთებენ. მით უფრო, მას შემდეგ, რაც დახლებზე კომპანია "დისნეის" ილუსტრირებული, სათამაშოებით, სამკაულებითა თუ პაზლებით შემკული წიგნები ქართულ ენაზე გამოჩნდა. ეს გამოცემები საახალწლო საჩუქრად იდეალური ვარიანტია, რადგან წიგნისა და სათამაშოს როლს ერთნაირად ითავსებს.

mshoblebi

კომპანია "უოლტ დისნეი" ყოველთვის უმაღლეს ხარისხთან ასოცირდება. ერთდაერთი გამომცემლობა, რომელიც დისნეის ოფიციალური ლიცენზიის მფლობელი და საქართველოში მისი ექსკლუზიური წარმომადგენელია, "პალიტრა L" გახლავთ. პირველად 6 წლის წინ სწორედ "პალიტრა L"-მა გააცნო ქართველ მკითხველს "დისნეის" ზღაპრები მშობლიურ ენაზე.

"დისნეის" ქართულად თარგმნილი წიგნები უცხოური გამოცემების ზუსტი ასლია და "დისნეის" ლიცენზიით გამოიცემა. კომპანია "უოლტ დისნეი" ხარისხს მკაცრად აკონტროლებს და "პალიტრა L" მასთან თითოეულ ნიუანსს ათანხმებს.

mshoblebi

საყვარელი მულტფილმების ტექსტური ვერსიები მშობლიურ ენაზე, თანაც უმაღლეს დონეზე ილუსტრირებული, გამოჩენისთანავე აიტაცა ქართველმა მკითხველმა. მაშინვე გაჩნდა მოთხოვნა, რომ კიდევ მეტი საყვარელი მულტფილმისა თუ პერსონაჟის ილუსტრირებული ისტორიები გამოსულიყო ქართულ ენაზე.

გამომცემლობამ გაითვალისწინა ეს მოთხოვნა შედეგად, დღეს გაქართულებული "დისნეის" წიგნების არჩევანი კიდევ უფრო დიდი და მრავალფეროვანია. გარდა იმისა, რომ ილუსტრირებულია, მათ უმრავლესობას პაზლები, გასაფერადებლები, საბავშვო სამკაულები და ახლა უკვე ზღაპრის პერსონაჟთა სათამაშოებიც მოჰყვება. 

დისნეის სათამაშოები


იმისათვის, რომ ყველა ბავშვის გემოვნებას მოერგოს, წიგნები ერთმანეთისგან თემატურადაც განსხვავდება. გამოვიდა წიგნები პრინცესების, მიკი მაუსის, ბიჭებისათვის საყვარელი მანქანებისა და სხვადასხვა ანიმაციური გმირის თავგადასავლის შესახებ. ყოველივე ეს ბავშვებისთვის წიგნს კიდევ უფრო საინტერესოსა და მიმზიდველს ხდის.

mshoblebi

მნიშვნელოვანია, რომ ბავშვმა წიგნთან ურთიერთობა პატარა ასაკიდანვე დაიწყოს. იმისათვის, რომ იგი წიგნითა და ზღაპრების მოსმენით, შემდგომში კი კითხვით დაინტერესდეს, საჭიროა მათთვის სასურველი, გასართობი დეტალების მაქსიმალური ჩართვა. სწორედ ამაზე ზრუნავს გამომცემლობა "პალიტრა L" - მეტი მრავალფეროვნება შეიტანოს "დისნეის" წიგნებში და შესაბამისად, მეტად დაუახლოვოს წიგნებს პატარა მკითხველი. "დისნეისთან" თანამშრომლობა მუდმივად ვითარდება და ქართველ მკითხველს კიდევ ბევრი სიურპრიზი ელის.

10 იანვარი, 2019 წ.
სრულად
ჯ.რ.რ. ტოლკინის - „შობის პაპის წერილები“ პრეზენტაცია 19 დეკემბერს გაიმართება

19 დე­კემ­ბერს, 19:00 სა­ათ­ზე ბიბ­ლუ­სი გა­ლე­რე­ა­ში (მის: კან­დე­ლა­კის #7) ჯ.რ.რ ტოლ­კი­ნის ახა­ლი თარ­გმა­ნის, „შო­ბის პა­პის წე­რი­ლე­ბის“ წარ­დგე­ნა გა­ი­მარ­თე­ბა.

ჯ.რ.რ ტოლ­კი­ნის „შო­პის პა­პის წე­რი­ლე­ბი“ გა­მო­ი­ცა სე­რი­ის „კლა­სი­კო­სე­ბი ბავ­შვე­ბის­თვის“ ფარ­გლებ­ში, რო­მე­ლიც ცნო­ბი­ლი კლა­სი­კო­სი ავ­ტო­რე­ბის პა­ტა­რე­ბის­თვის და­წე­რილ ნა­წარ­მო­ე­ბებს აერ­თი­ა­ნებს. წიგ­ნი აერ­თი­ა­ნებს წე­რი­ლებს, რომ­ლებ­საც ტოლ­კი­ნი სა­კუ­თარ ოთხ შვილს წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში სწერ­და, რო­გორც შო­ბის პაპა. წიგ­ნი გა­ფორ­მე­ბუ­ლია ავ­ტო­რი­სე­უ­ლი ილუსტრა­ცი­ე­ბით. „შო­ბის პა­პის წე­რი­ლე­ბის“ წარ­დგე­ნა გა­ი­მარ­თე­ბა კამ­პა­ნი­ის, "კა­ცე­ბი ზრუ­ნა­ვენ" ჩარ­თუ­ლო­ბით, რომ­ლის მი­ზა­ნია წა­ა­ხა­ლი­სოს მა­მა­კა­ცე­ბის, რო­გორც არა­მო­ძა­ლა­დე და მზრუნ­ვე­ლი მა­მე­ბის და მე­უღ­ლე­ე­ბის ჩარ­თუ­ლო­ბა ოჯა­ხე­ბის ჯან­მრთე­ლო­ბი­სა და კე­თილ­დღე­ო­ბი­სათ­ვის, რათა მა­მა­კა­ცებ­მა მე­ტად და­უ­ჭი­რონ მხა­რი გენ­დერულ თა­ნას­წო­რო­ბას და ამ გზით - სა­ზო­გა­დო­ე­ბის გაძ­ლი­ე­რე­ბას.

წიგნს წა­რად­გე­ნენ მწერ­ლე­ბი: ალექ­სან­დრე ლორ­თქი­ფა­ნი­ძე, დათო გორ­გი­ლა­ძე და მთარ­გმნე­ლი ნიკა სა­მუ­შია.

კამ­პა­ნია „კა­ცე­ბი ზრუ­ნა­ვენ“ ხორ­ცი­ელ­დე­ბა გა­ე­როს მო­სახ­ლე­ო­ბის ფონ­დის (UNFPA) სა­ქარ­თვე­ლოს ოფი­სი­სა და არა­სამ­თავ­რო­ბო ორ­გა­ნი­ზა­ცია We Care-ის მიერ, გა­ე­როს ერ­თობ­ლი­ვი პროგ­რა­მის „გენ­დერუ­ლი თა­ნას­წო­რო­ბის­თვის“ ფარ­გლებ­ში, შვე­დე­თის მთავ­რო­ბის ფი­ნან­სუ­რი მხარ­და­ჭე­რით. მას­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა შე­უძ­ლია ყვე­ლა მა­მა­კაცს, რო­მე­ლიც კამ­პა­ნი­ის იდე­ას იზი­ა­რებს.

ღო­ნის­ძი­ე­ბის ბმუ­ლი: https://www.facebook.com/events/1120754238098918/

 

18 დეკემბერი, 2018 წ.
სრულად
რა წიგნი ვაჩუქოთ ახალ წელს ინტერესების გათვალისწინებით

ახა­ლი წელი ახ­ლოვ­დე­ბა და ბევ­რი ჩვენ­გა­ნი უკვე იწყებს ფიქ­რს იმა­ზე, თუ რა აჩუ­ქოს საყ­ვა­რელ ადა­მი­ა­ნებს. კარ­გად ვი­ცით, ახ­ლო­ბე­ლი ადა­მი­ა­ნის­გან მცი­რე­დი ყუ­რა­დღე­ბაც კი ძა­ლი­ან სა­სი­ა­მოვ­ნოა, მაგ­რამ გა­ცე­მა, ზოგ­ჯერ, იმა­ზე მეტ ემო­ცი­ას აღ­ძრავს ჩვენ­ში, ვიდ­რე მი­ღე­ბა. შე­სა­ბა­მი­სად, მაქ­სი­მა­ლუ­რად ვცდი­ლობთ, სა­ჩუ­ქა­რი იყოს ორი­გი­ნა­ლუ­რი და და­სა­მახ­სოვ­რე­ბე­ლი.

სა­ჩუქ­რის არ­ჩე­ვი­სას, ალ­ბათ ყვე­ლა ამ­ჟღავ­ნებს პე­დან­ტის თვი­სე­ბებს. ამ დროს დე­ტა­ლებ­ზე ვართ ორი­ენ­ტი­რე­ბუ­ლი. ვით­ვა­ლის­წი­ნებთ ად­რე­სა­ტის გე­მოვ­ნე­ბას, სურ­ვი­ლებს, სა­ჭი­რო­ე­ბებს, ცხოვ­რე­ბის სტილს... და, ხში­რად, მივ­დი­ვართ იმ დას­კვნამ­დე, რომ წიგ­ნი სა­უ­კე­თე­სო სა­ჩუ­ქა­რია.

სა­ჩუ­ქა­რი საქ­მი­ა­ნი ადა­მი­ა­ნე­ბის­თვის:

საქ­მი­ა­ნი დღი­უ­რი

ეს დღი­უ­რი ზედ­გა­მოჭ­რი­ლია საქ­მი­ა­ნი ადა­მი­ა­ნე­ბის­თვის. თა­ვი­სუფ­ლად შე­გიძ­ლი­ათ თა­ნამ­შრო­მელს სა­ი­დუმ­ლო სან­ტას თა­მა­ში­სას აჩუ­ქოთ. სა­შუ­ა­ლე­ბას იძ­ლე­ვა, წლის 365-ვე დღის გრა­ფი­კი გეგ­მის მი­ხედ­ვით გა­ი­წე­როს. დღი­უ­რი მო­ი­ცავს გა­სა­ფე­რა­დე­ბელ გვერ­დებ­საც, რაც ერთ-ერთი უახ­ლე­სი მიგ­ნე­ბაა ან­ტის­ტრე­სულ თე­რა­პი­ა­ში. ადა­მი­ა­ნის­თვის, რომ­ლის­თვი­საც მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია ყო­ვე­ლი წუ­თის გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბა და და­გეგ­მვა, საქ­მი­ა­ნი დღი­უ­რი პრაქ­ტი­კუ­ლი და სა­ჭი­რო ნივ­თია, რო­მე­ლიც სა­მუ­შაო დღე­ებს ბევ­რად გა­უ­ად­ვი­ლებს.

palitraL

ბრა­ი­ან თრე­ი­სის „მიზ­ნე­ბი“

ეს წიგ­ნი ამ­ბი­ცი­უ­რი ადა­მი­ა­ნე­ბის­თვი­საა, მათ­თვის, ვი­საც სწრა­ფად სურს წინსვლა და წარ­მა­ტე­ბა, მაგ­რამ ამის­თვის მხო­ლოდ სურ­ვი­ლი საკ­მა­რი­სი არ არის. აუ­ცი­ლე­ბე­ლია სწო­რად და­სა­ხუ­ლი მიზ­ნე­ბი და მათი მიღ­წე­ვის გო­ნივ­რუ­ლი მე­თო­დე­ბი. ეს ყვე­ლა­ფე­რი კი ბრა­ი­ან ტრე­ი­სის წიგნ­შია თავ­მოყ­რი­ლი.

palitraL

დიდი წიგ­ნი ბიზ­ნეს­ზე“

ის თა­ნაბ­რად სა­ინ­ტე­რე­სო და გა­მო­სა­დე­გია ახალ­გაზ­რდა სტა­რა­ტა­პე­რის­თვის, რო­მე­ლიც ბიზ­ნესს იწყებს, დიდი კორ­პო­რა­ცი­ის აღ­მას­რუ­ლე­ბე­ლი დი­რექ­ტო­რის­თვის, რო­მელ­საც თვალ­თა­ხედ­ვის გა­ფარ­თო­ე­ბა სურს და მომ­ხმა­რებ­ლის­თვის, რო­მელ­საც ბიზ­ნე­სის მა­მოძ­რა­ვე­ბე­ლი მო­ტი­ვე­ბი აინ­ტე­რე­სებს. ნე­ბის­მი­ე­რი კა­ტე­გო­რი­ის მკი­თხვე­ლი იპოვ­ნის წიგნ­ში შთა­გო­ნე­ბის წყა­როს.

სა­ჩუქ­რე­ბი რო­მან­ტი­კუ­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის­თვის:

ერიხ მა­რია რე­მარ­კი _ „აჩ­რდი­ლე­ბი სა­მო­თხე­ში“

რო­მან­ტი­კო­სე­ბის­თვის რე­მარ­კის ნა­წარ­მო­ე­ბე­ბი ყო­ველ­თვის სა­სურ­ვე­ლი და საყ­ვა­რე­ლია. მისი წე­რის სტი­ლი იმ­დე­ნად ცხა­დად და მარ­ტი­ვად აღ­წერს მოვ­ლე­ნებს, რომ კი­თხვი­სას პერ­სო­ნა­ჟე­ბის გან­ცდებს ვი­ზი­ა­რებთ. „აჩ­რდი­ლე­ბი სა­მო­თხე­ში“ ავ­ტო­რის კი­დევ ერთი ემო­ცი­უ­რი ამ­ბა­ვია ომსა და ემიგ­რან­ტებ­ზე.

palitraL

სე­სი­ლია აჰერ­ნი - „სიყ­ვა­რუ­ლით, როზი“

„სიყ­ვა­რუ­ლით, როზი“ დიდი პო­პუ­ლა­რო­ბით თი­ნე­ი­ჯე­რებ­ში სარ­გებ­ლობს. ეპის­ტო­ლა­რუ­ლი ჟან­რის რო­მა­ნი, რო­მე­ლიც წე­რი­ლე­ბის, მე­ი­ლე­ბის, დის­ტან­ცი­უ­რი შე­ტყო­ბი­ნე­ბე­ბი­სა და სა­გა­ზე­თო სტა­ტი­ე­ბი­თაა აგე­ბუ­ლი, ბავ­შვო­ბის მე­გობ­რე­ბის სიყ­ვა­რუ­ლის შე­სა­ხებ მოგ­ვი­თხრობს.

აღ­წე­რა:

წიგ­ნის მთა­ვა­რი გმი­რე­ბი, როზი და ალექ­სი ბავ­შვო­ბის მე­გობ­რე­ბი არი­ან. მათ დიდი გეგ­მე­ბი აქვთ. თი­თო­ე­უ­ლი მათ­გა­ნი წარ­მო­სახ­ვა­ში გა­ნი­ხი­ლავს ისეთ მო­მა­ვალს, სა­დაც ბავ­შვო­ბის გა­ნუყ­რე­ლი მე­გობ­რე­ბი ისევ ერ­თად იქ­ნე­ბი­ან. თუმ­ცა ერთი შეც­დო­მის გამო, ორი­ვეს ცხოვ­რე­ბა იც­ვლე­ბა. წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მათ სა­ტე­ლე­ფო­ნო, სა­ფოს­ტო, უფრო ხში­რად კი, ონ­ლა­ინ­კავ­ში­რი აქვთ. ამ დრო­ის მან­ძილ­ზე გა­და­ტა­ნი­ლი უიღ­ბლო ქორ­წი­ნე­ბა და გან­შო­რე­ბა, იმედ­გაც­რუ­ე­ბა და ღა­ლა­ტი ალექ­სი­სა და რო­ზის, სა­ბო­ლო­ოდ, მი­იყ­ვანს იმ დას­კვნამ­დე, რაც, რე­ა­ლუ­რად, წლე­ბის წინ უნდა გა­ე­კე­თე­ბი­ნათ.

ჯილ სან­ტო­პო­ლო - და­კარ­გუ­ლი სი­ნათ­ლე

მწერ­ლის სა­დე­ბი­უ­ტო რო­მა­ნია, რო­მელ­მაც მსოფ­ლიო აა­ლა­პა­რა­კა. ორი სი­ცო­ცხლე. ორი სიყ­ვა­რუ­ლი. ერთი არ­ჩე­ვა­ნი. ლუსი და გები ერ­თმა­ნეთს 2001 წლის 11 სექ­ტემ­ბერს შეხ­ვდნენ და ამ სა­ბე­დის­წე­რო დღემ მათი ცხოვ­რე­ბა სა­მუ­და­მოდ შეც­ვა­ლა. ორი­ვეს სურს რა­ღაც მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი, ადა­მი­ა­ნე­ბი­სათ­ვის სა­სარ­გებ­ლო საქ­მე აკე­თოს და არ­ცერ­თი მათ­გა­ნი არ აპი­რებს კა­რი­ე­რა­ზე უა­რის თქმას, მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ თავ­და­ვი­წყე­ბით უყ­ვართ ერ­თმა­ნე­თი. გზე­ბი გა­ი­ყო - გე­ი­ბი აღ­მო­სავ­ლე­თის ცხელ წერ­ტილ­ში ფო­ტო­რე­პორ­ტა­ჟებ­ზე მუ­შა­ობს, ლუ­ი­სი - ნიუ-იორკში, ტე­ლე­ვი­ზი­ა­ში სა­ბავ­შვო გა­და­ცე­მის ავ­ტო­რია...

კლა­სი­კის მოყ­ვა­რულ­თათ­ვის:

შტე­ფან ცვა­ი­გი _ „მო­უთ­მენ­ლო­ბა გუ­ლი­სა“

კლა­სი­კის მოყ­ვა­რუ­ლე­ბის­თვის ცვა­ი­გის გულ­ში­ჩამ­წვდო­მი და და­მა­ფიქ­რე­ბე­ლი თხრო­ბის სტი­ლი იქ­ნე­ბა სა­ინ­ტე­რე­სო. რო­მა­ნი „მო­უთ­მენ­ლო­ბა გუ­ლი­სა“ გვას­წავ­ლის, რომ ორი სა­ხის თა­ნაგ­რძნო­ბა არ­სე­ბობს და გვიჩ­ვე­ნებს, თუ რა შე­დე­გი შე­იძ­ლე­ბა გა­მო­იწ­ვი­ოს თი­თო­ე­ულ­მა მათ­გან­მა (რა გავ­ლე­ნა შე­იძ­ლე­ბა მო­ახ­დი­ნოს თა­ნაგ­რძნო­ბის ობი­ექ­ტზე).

მერი შელი _ „ფრან­კენშტა­ი­ნი“

ასე­ვე, კლა­სი­კის მოყ­ვა­რუ­ლე­ბის­თვის ოპ­ტი­მა­ლუ­რი გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბა იქ­ნე­ბა გო­თი­კუ­რი ჟან­რის რო­მა­ნი „ფრან­კენშტა­ი­ნი“, რო­მელ­მაც დიდ­წი­ლად გა­ნა­პი­რო­ბა ავ­ტო­რის პო­პუ­ლა­რო­ბა. რო­მა­ნის გა­მო­ცე­მი­დან მა­ლე­ვე სა­ხე­ლი „ფრან­კენშტა­ი­ნი“ ხში­რად გა­მო­ი­ყე­ნე­ბო­და იმ მონ­სტრის აღ­სა­ნიშ­ნა­ვად, რო­მე­ლიც ჩვენ­ში არ­სე­ბობს.

მერი შე­ლის „ფრან­კენშტა­ი­ნი“ - ეს ყვე­ლა­ზე მეტი თეთ­რად გა­თე­ნე­ბუ­ლი ღა­მის მი­ზე­ზია მსოფ­ლიო ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ში!

ჯორჯ ორუ­ე­ლი - ბირ­მუ­ლი დღე­ე­ბი

1984-ის შემ­დეგ მე-20 სა­უ­კუ­ნის კი­დევ ერთი ავ­ტო­რის შე­დევ­რი ითარ­გმნა. წიგნ­ში მო­თხრო­ბი­ლია მარ­ტო­სუ­ლი ინ­გლი­სე­ლის, ჯონ ფლო­რის სუ­ლის­შემ­ძვრე­ლი ის­ტო­რია, რო­მე­ლიც უპი­რის­პირ­დე­ბა ბირ­მა­ში გა­ბა­ტო­ნე­ბულ იმ­პე­რი­ა­ლის­ტუ­რი ჟი­ნით, ქსე­ნო­ფო­ბი­ი­თა და რა­სიზ­მით შე­პყრო­ბილ თა­ნა­მე­მა­მუ­ლე­ებს. ბრძო­ლით დაღ­ლი­ლი კი ეძებს ადა­მი­ანს, რო­მე­ლიც ამ რთულ ყო­ფას მას­თან ერ­თად გა­ი­ზი­ა­რებს

თრი­ლე­რე­ბი­სა და ჩამ­თრე­ვი ის­ტო­რი­ე­ბის მოყ­ვა­რულ­თათ­ვის:

გი­ლი­ან ფლი­ნი _ „გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბუ­ლი ქალი“

თრი­ლე­რის მოყ­ვა­რუ­ლე­ბის­თვის ამე­რი­კე­ლი მწერ­ლის, გი­ლი­ან ფლი­ნის ბესტსე­ლე­რის „გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბუ­ლი ქალი“ და­ძა­ბუ­ლი სი­უ­ჟე­ტი და ინ­ტრი­გე­ბი იქ­ნე­ბა სა­ინ­ტე­რე­სო.

აღ­წე­რა :

ეს ამ­ბა­ვი "იმ დღეს იწყე­ბა".

”იმ დღეს ” ვაჟი კარ­გავს ქალს. ქალი მისი ცო­ლია. ცნო­ბი­ლი მწერ­ლე­ბის ნე­ბი­ე­რა ქა­ლიშ­ვი­ლი. პო­ლი­ცი­ე­ლი ცდი­ლობს, გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბის მი­ზე­ზე­ბი ამოხ­სნას. მალე ქმარს ცო­ლის მკვლე­ლო­ბა­ში სდე­ბენ ბრალს. იწყე­ბა გა­მო­ძი­ე­ბა. თუმ­ცა, ამ ამ­ბავ­ში ლო­გი­კუ­რი ძა­ფე­ბი იო­ლად წყდე­ბა და იბურ­დე­ბა...

რო­გორც ყვე­ლა წიგ­ნი, ეს ნა­წარ­მო­ე­ბიც მთავ­რდე­ბა, ოღონდ არ მთავ­რდე­ბა მკი­თხვე­ლის გო­ნე­ბა­ში, შეგ­რძნე­ბებ­ში.

palitraL

ს.ჯ. უოტ­სო­ნი - „სა­ნამ და­ვი­ძი­ნებ“

ქრის­ტი­ნა ყო­ველ დი­ლას ცხოვ­რე­ბას თა­ვი­დან იწყებს მას მეხ­სი­ე­რე­ბა და­კარ­გუ­ლი აქვს. მხო­ლოდ დღე­ვან­დე­ლი ამ­ბე­ბი ახ­სოვს... სა­ნამ და­ი­ძი­ნებს... დი­ლით კი ქმა­რი თა­ვი­დან უამ­ბობს, რო­გორ შეხ­ვდნენ ერ­თმა­ნეთს, რო­გორ იქორ­წი­ნეს, რო­გორ მოყ­ვა ავა­რი­ა­ში და და­ე­მარ­თა ამ­ნე­ზია, აღა­რა­ფე­რი ახ­სოვს... ქრის­ტი­ნას ძა­ლი­ან უნდა და­უ­ჯე­როს მას­ზე მზრუნ­ველ მა­მა­კაცს, მაგ­რამ... ქალს მხსნე­ლად მო­ევ­ლი­ნე­ბა ექი­მი, რო­მე­ლიც ურ­ჩევს, მეხ­სი­ე­რე­ბის გა­სა­ვარ­ჯი­შებ­ლად ყვე­ლა მოვ­ლე­ნა დღი­ურ­ში ჩა­ი­წე­როს და მალე ქრის­ტი­ნა მიხ­ვდე­ბა, რომ მის ახ­ლან­დელ ცხოვ­რე­ბა­ში ძა­ლი­ან ბევ­რი რამ აუხ­სნე­ლი, გა­უ­გე­ბა­რი და და­უ­ჯე­რე­ბე­ლია.

აგა­თა კრის­ტი - და აღა­რა­ვინ დარ­ჩა

გან­მარ­ტო­ე­ბულ კუნ­ძულ­ზე ერ­თმა­ნეთ­თან არაფ­რით და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი ათი ადა­მი­ა­ნი მიწ­ვე­ვით ჩა­დის, მაგ­რამ... მას­პინ­ძლე­ბი არ­სად ჩა­ნან. სას­ტუმ­რო ოთახ­ში, ლან­გარ­ზე, ფა­ი­ფუ­რის ათი პა­ტა­რა ინ­დი­ე­ლის ფი­გუ­რა დევს, ხოლო სტუმ­რე­ბის სა­ძი­ნებ­ლებ­ში მხი­ა­რუ­ლი სა­ბავ­შვო ლექ­სია კე­დელ­ზე გაკ­რუ­ლი. ნე­ტავ რაზე მი­ა­ნიშ­ნე­ბენ სტუმ­რებს მას­პინ­ძლე­ბი? ან არ­სე­ბო­ბენ ისი­ნი? ვინ ხო­ცავს ერ­თი­მე­ო­რის მი­ყო­ლე­ბით სტუმ­რებს და რა­ტომ ქრე­ბა თი­თო­ე­უ­ლი მკვლე­ლო­ბის შემ­დეგ?

ქარ­თუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რის მოყ­ვა­რუ­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის­თვის თა­მაზ ჭი­ლა­ძის - „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“ შეგ­ვიძ­ლია გირ­ჩი­ოთ. წიგნ­ში ჭი­ლა­ძის კი­დევ ერთი „თბი­ლი­სუ­რი“ სიყ­ვა­რუ­ლის ამ­ბა­ვია მო­თხრო­ბი­ლი. „აჰა, მი­ი­წუ­რა ზამ­თა­რი“ უქმე დღე­ებს და არა­მარ­ტო, თქვენს ად­რე­სატს სა­სი­ა­მოვ­ნოდ გა­ა­ტა­რე­ბი­ნებს.

დი­ა­სახ­ლი­სე­ბის­თვის ნამ­დვი­ლად სა­სურ­ვე­ლი სა­ჩუ­ქა­რი იქ­ნე­ბა კუ­ლი­ნა­რი­უ­ლი წიგ­ნე­ბი ბურ­გე­რე­ბი“ და „ქარ­თუ­ლი კლა­სი­კუ­რი კერ­ძე­ბი“.

palitraL

პა­ტა­რე­ბის­თვის სა­ა­ხალ­წლოდ სა­უ­კე­თე­სო სა­ჩუ­ქა­რი იქ­ნე­ბა ჯ.რ.ტოლ­კი­ნის „შო­ბის პა­პის წე­რი­ლე­ბი", რო­მე­ლიც 17 ნო­ემ­ბრი­დან, გა­ზეთ კვი­რის პა­ლიტ­რას­თან ერ­თად გა­ი­ყი­დე­ბა.

palitraL

გახ­სოვ­დეთ, წიგ­ნი სა­უ­კე­თე­სო სა­ჩუ­ქა­რია. ლი­ტე­რა­ტუ­რულ სამ­ყა­რო­ში კი ნე­ბის­მი­ე­რი გე­მოვ­ნე­ბის ადა­მი­ა­ნის­თვის მო­ი­ძებ­ნე­ბა სა­ჩუ­ქა­რი!

18 დეკემბერი, 2018 წ.
სრულად
"ნამდვილი დეტექტივის" წერილები ამოხსნილია
გამარჯვებულების სია:

თეონა თოთაძე

ლუკა ვასაძე

გიორგი მაჭარაშვილი

თეკლა ერისთავი

მარიამ ფეფხვაძე

ნუცა ბაქრაძე

თეონა რამიშვილი

მარიამ შენგელია

ბაია ლომიძე

გიორგი ზალუაშვილი

დათო ჩაჩუა

ნანა ასაბაშვილი

ხატია მელიქიძე

დალი სურმანიძე

ლელა მაჩაბლიშვილი

ლიზი გოგოლაძე

გ.ნიჟარაძე

ქეთევან კეშელაშვილი

გიორგი კოსტავა

ირაკლი გოგოლაძე

თეონა რამიშვილი

ელისო ჯიოშვილი

რომანი რომანიშვილი

ლელა მაჩაბლიშვილი

თამთა მახარაძე

ზიკი იანიშვილი

05 დეკემბერი, 2018 წ.
სრულად
თბილისის წიგნის დღეები - წარმოდგენილი წიგნების სია
"თბილისის წიგნის დღეები 2018" ახლოვდება. 8-11 ნოემბერს გამოფენების ცენტრში, ExpoGeorgia-ში თბილისის წიგნის ფესტივალი გაიმართება. ჩვენ წელს ტრადიციულად დიდი ფასდაკლებით ვიქნებით წარმოდგენილი. გთავაზობთ წიგნების სიას შესაბამისი ფასდაკლებებით.


სიის სანახავად მიჰყევით ბმულს
: https://issuu.com/759487/docs/sia?e=0
05 ნოემბერი, 2018 წ.
სრულად