სიახლეები
"ათი წელი დამჭირდა, რომ საქართველო ბოლომდე შემეგრძნო" - ლატვიელი ჟურნალისტი, რომელმაც აფხაზეთის ომზე წიგნი დაწერა

25 წელი სო­ხუ­მის და­ცე­მი­დან - ეს არა უბ­რა­ლოდ რი­ცხვე­ბი, არა­მედ სევ­დის, სახ­ლის, წარ­სუ­ლის მო­ნატ­რე­ბის დროა, რო­მე­ლიც არას­დროს გა­უ­ნელ­დე­ბათ მათ, ვი­საც აფხა­ზე­თის ოკუ­პა­ცი­ის შე­დე­გად ახა­ლი ცხოვ­რე­ბის და­წყე­ბა მო­უ­წი­ათ. აფხა­ზე­თის ოკუ­პა­ცი­ის სა­კი­თხი რომ ისევ ძა­ლი­ან მტკივ­ნე­უ­ლი და მძი­მეა, ამას არ­ტურ იურ­კე­ვი­ჩი­სა და მალ­ხაზ ჯა­ჯა­ნი­ძის ავ­ტო­რო­ბით შექ­მნი­ლი მხატ­ვრულ-დო­კუ­მენ­ტუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბი „და­მარ­ხუ­ლი ვა­ზიც“ მოწ­მობს. წიგნ­ში, რო­მე­ლიც გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L“-მა ცოტა ხნის წინ გა­მოს­ცა, სრუ­ლი სი­ზუს­ტი­თაა გად­მო­ცე­მუ­ლი ფაქ­ტე­ბი, რომ­ლე­ბიც რუ­სე­თის მხრი­დან აფხა­ზე­თის ტე­რი­ტო­რი­ის ოკუ­პა­ცი­ი­სას მოხ­და და ის ემო­ცი­ე­ბი, რომ­ლებ­საც ომს გა­მოქ­ცე­უ­ლი ათა­სო­ბით დევ­ნი­ლი გა­ნიც­დი­და.

-0:08

ყვე­ლა­ფე­რი, რაც ამ წიგნ­ში წე­რია, რე­ა­ლუ­რად მოხ­და. ომის შე­დე­გად, 16 წლის მა­ხო­სა და მის მე­გობ­რებს მშობ­ლი­უ­რი კე­რის მი­ტო­ვე­ბა მო­უხ­დათ და სი­ცო­ცხლი­სა და ღირ­სე­ბის შე­სა­ნარ­ჩუ­ნებ­ლად, ია­რა­ღის ხელ­ში აღე­ბა გა­და­წყვი­ტეს. მალ­ხა­ზის უფ­რო­სი ძმა ბრძო­ლით მი­იკ­ვლევ­და გზას გა­სა­ჭირ­ში ჩა­ვარ­დნი­ლი უმ­ცრო­სი ძმის და­სახ­სნე­ლად. წიგნ­ში ვერ იხი­ლავთ ვერც პო­ლი­ტი­კას, ვერც ჰე­რო­იზმს, ეს არის ადა­მი­ა­ნურ გან­ცდებ­ზე, ტკი­ვილ­ზე, მო­ნატ­რე­ბა­ზე აგე­ბუ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბი, რო­მელ­მაც შე­უძ­ლე­ბე­ლია, ვინ­მე გულ­გრი­ლი და­ტო­ვოს.

სა­ინ­ტე­რე­სოა, რა­ტომ გა­და­წყვი­ტა ლატ­ვი­ელ­მა მწე­რალ­მა, სა­ქარ­თვე­ლო­ში მომ­ხდა­რი ის­ტო­რი­უ­ლი მოვ­ლე­ნე­ბის გავ­ლე­ნით წიგ­ნი შე­ექ­მნა? არ­ტურ იურ­კე­ვი­ჩი ჩვენს ქვე­ყა­ნა­ში 2009 წელს სა­მუ­შაო ვი­ზი­ტით ჩა­მო­ვი­და, სა­ქარ­თვე­ლო თავ­და­ვი­წყე­ბით შე­უყ­ვარ­და და აქა­უ­რო­ბის შე­სა­ხებ ბევ­რი რა­მეც შე­ი­ტყო. მისი გა­მოც­დი­ლე­ბის, გან­ცდე­ბის, ნა­წარ­მო­ე­ბის შექ­მნის პრო­ცე­სი­სა და სა­ქარ­თვე­ლოს მი­მართ და­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბის შე­სა­ხებ არ­ტურ იურ­კე­ვიჩ­მა გვიამბო:

- რო­გორ და­ი­წყო თქვე­ნი თა­ნამ­შრომ­ლო­ბა გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L”-თან?

- ამის­თვის მად­ლო­ბა არაჩ­ვე­უ­ლებ­რივ მწე­რალ­სა და ადა­მი­ანს, დათო ტუ­რაშ­ვილს უნდა გა­და­ვუ­ხა­დო. თა­ვის დრო­ზე მე წა­ვი­კი­თხე მისი ფარ­თოდ ცნო­ბი­ლი რო­მა­ნი „ჯინ­სე­ბის თა­ო­ბა“ და მო­ნუს­ხუ­ლი ვი­ყა­ვი იმით, თუ რო­გორ ოს­ტა­ტუ­რად ყვე­ბა ის დო­კუ­მენ­ტურ ის­ტო­რი­ას მხატ­ვრუ­ლი მე­თო­დე­ბის გა­მო­ყე­ნე­ბით. ვი­ნა­ი­დან მე თა­ვად ვი­ყა­ვი დიდი ხნის გან­მავ­ლო­ბა­ში ჟურ­ნა­ლის­ტი­კით და­კა­ვე­ბუ­ლი და მიყ­ვარს ის­ტო­რია და სა­არ­ქი­ვო დო­კუ­მენ­ტებ­თან მუ­შა­ო­ბა, ყო­ველ­თვის ვი­აზ­რებ­დი „ფაქ­ტე­ბის“ ძა­ლას. მაგ­რამ მხატ­ვრულ მო­ნა­თხრობ­ში ეს ძალა გა­ათ­მა­გე­ბით იგ­რძნო­ბა.

palitraL

დათო „და­მარ­ხუ­ლი ვა­ზის“ ხელ­ნა­წე­რის ერთ-ერთი პირ­ვე­ლი მკი­თხვე­ლი გახ­და. რო­მა­ნით აღ­ფრთო­ვა­ნე­ბულ­მა მი­თხრა, რომ იმ ომზე და­წე­რი­ლი, უკე­თე­სი არა­ფე­რი წა­უ­კი­თხავს და თა­ვად გა­და­წყვი­ტა წიგ­ნის გა­მომ­ცემ­ლო­ბის­თვის შე­თა­ვა­ზე­ბა. მის მო­წო­დე­ბას მთა­ვა­რი რე­დაქ­ტო­რი, მაია ალუ­და­უ­რი გა­მო­ეხ­მა­უ­რა, რო­მელ­მაც ის­ტო­რი­ის წა­კი­თხვის შემ­დეგ თქვა, რომ მათ უბ­რა­ლოდ არ აქვთ უფ­ლე­ბა გვერ­დი აუ­ა­რონ ამ წიგნს.

- რა ინ­ფორ­მა­ცია გქონ­დათ სა­ქარ­თვე­ლოს შე­სა­ხებ, სა­ნამ წიგნ­ზე მუ­შა­ო­ბას და­ი­წყებ­დით? იცო­დით თუ არა რუ­სე­თის ფე­დე­რა­ცი­ის მხრი­დან სა­ქარ­თვე­ლოს ტე­რი­ტო­რი­ის 20%-ს ოკუ­პა­ცი­ის შე­სა­ხებ?

- რო­გორც აღ­მოჩ­ნდა, სა­ქარ­თვე­ლოს შე­სა­ხებ ჩემს პირ­ველ ჩა­მოს­ვლამ­დე არა­ფე­რი ვი­ცო­დი, მაგ­რამ ამავდრო­უ­ლად ვი­ცო­დი ყვე­ლა­ზე მთა­ვა­რი. კულ­ტუ­რა - ესაა სა­უბ­რის ფორ­მა, თა­ნაც სა­უ­კე­თე­სო შე­საძ­ლე­ბელ­თა შო­რის, იმი­ტომ, რომ ის გვაძ­ლევს სა­შუ­ა­ლე­ბას ვი­სა­უბ­როთ ყვე­ლა­ზე მთა­ვარ­ზე, ისეთ რა­მე­ებ­ზე, რომ­ლებ­საც ყო­ველ­დღი­ურ სა­უ­ბარ­ში ვერ შე­ე­ხე­ბი. ჩემ­თვის სა­ქარ­თვე­ლო კი­ნო­თი და­ი­წყო: მი­ხე­ილ კო­ბა­ხი­ძის მოკ­ლე­მეტ­რა­ჟი­ა­ნი შავ-თეთ­რი ფილ­მე­ბით, ოთარ იო­სე­ლი­ა­ნის არაჩ­ვე­უ­ლებ­რი­ვი ლენ­ტე­ბით და ყვე­ლა­ფე­რი იმით, რა­საც კი­ნო­ში რეზო გაბ­რი­ა­ძე აკე­თებ­და, გი­ორ­გი და­ნე­ლი­ა­სა და ელ­დარ შენ­გე­ლა­ი­ას­თან ერ­თად. ყვე­ლა მათ­გან­მა ერ­თად და სა­თი­თა­ოდ აღ­მო­მა­ჩე­ნი­ნეს უც­ნო­ბი, თით­ქმის ზღაპ­რუ­ლი ქვე­ყა­ნა და­სახ­ლე­ბუ­ლი გა­სა­ო­ცა­რი ადა­მი­ა­ნე­ბით: მკვეთ­რი, მხი­ა­რუ­ლი, ხელ­გაშ­ლი­ლი, მომ­ღე­რა­ლი, რა­ინ­დულ ქმე­დე­ბებ­ზე წამ­სვლე­ლი, წარ­მო­უდ­გე­ნე­ლი ჩემი ჩრდი­ლო­ეთ სამ­შობ­ლოს­თვის. ეს ქვე­ყა­ნა კი არა, ერთი დიდი „შე­რე­კი­ლე­ბის“ ოჯა­ხი იყო, შეკ­რე­ბი­ლი უზარ­მა­ზა­რი მა­გი­დის გარ­შე­მო.
აღ­მაფრ­თო­ვა­ნეს ამ ადა­მი­ა­ნებ­მა, გა­მი­ჩი­ნეს სურ­ვი­ლი მი­მე­ბა­ძა მათ­თვის და რაც შე­იძ­ლე­ბა მალე გავმხდა­რი­ყა­ვი იმ ქარ­თუ­ლი სუ­ლის უსას­რუ­ლო დღე­სას­წა­უ­ლის ნა­წი­ლი, რო­მე­ლიც ამ ფილ­მებ­ში იყო წარ­მოდ­გე­ნი­ლი.
მე და­ვუ­ჯე­რე გაბ­რი­ა­ძეს, და­ნე­ლი­ას, იო­სე­ლი­ანს და ყვე­ლა და­ნარ­ჩენს და გა­ვემ­გზავ­რე სა­ქარ­თვე­ლო­ში.

და იცით, რა აღ­მოჩ­ნდა? რომ მათ არ მო­ვუ­ტყუ­ე­ბი­ვარ. თით­ქოს მარ­თლაც ჩემს საყ­ვა­რელ ფილმში - „არაჩ­ვე­უ­ლებ­რი­ვი გა­მო­ფე­ნა“ აღ­მოვ­ჩნდი. აღ­მოვ­ჩნდი იმ ადა­მი­ა­ნე­ბის გა­რე­მოც­ვა­ში, რომ­ლე­ბიც ფიქ­რის გა­მო­სა­ხუ­ლე­ბით, ჟეს­ტე­ბი­თა და ერ­თმა­ნეთ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბით ამ­ტკი­ცე­ბენ, რომ ადა­მი­ა­ნი სამ­ყა­როს სა­უ­კე­თე­სო მო­მენ­ტებ­ში შე­იც­ნობს და რომ ცხოვ­რე­ბა - ეს არის მის­და­მი სიყ­ვა­რულ­ში გა­მო­ტყდო­მა.

სწო­რედ ამ სიყ­ვა­რუ­ლით, ამ ინ­ტე­რე­სი­თა და ყუ­რა­დღე­ბით და­ვი­წყე წიგ­ნის, სა­ხელ­წო­დე­ბით „სა­ქარ­თვე­ლო“ ყო­ვე­ლი გვერ­დის ფურცვლა და მისი ის­ტო­რი­ის არა მხო­ლოდ ბედ­ნი­ე­რი, არა­მედ უბე­დუ­რი დღე­ე­ბის შეს­წავ­ლა. მი­უ­ხე­და­ვად ქარ­თვე­ლე­ბის მცდე­ლო­ბე­ბი­სა მო­უყვნენ მსოფ­ლი­ოს თა­ვი­ან­თი ტკი­ვი­ლის შე­სა­ხებ და იმის შე­სა­ხებ, რაც თუნ­დაც აფხა­ზე­თის ომში მოხ­და, საკ­მა­ოდ რთუ­ლია: მსოფ­ლიო - დიდი გუნ­დია და სა­ქარ­თვე­ლოს ხმა მას­ში გა­ნუ­მე­ო­რე­ბე­ლია, თუმ­ცა მისი გა­გო­ნე­ბა არც ისე ად­ვი­ლი.

- აღ­წე­რეთ წიგნ­ზე მუ­შა­ო­ბის პრო­ცე­სი, რო­გო­რი ის ემო­ცი­ე­ბი, რა­საც წე­რის პრო­ცეს­ში გა­ნიც­დი­დით?

- იცით, რი­გის ერთ-ერთ ცენ­ტრა­ლურ ბულ­ვარ­ში, მე­მო­რი­ა­ლუ­რი დაფა კი­დია შოთა რუს­თა­ვე­ლის „ვე­ფხის­ტყა­ოს­ნის“ ცი­ტა­ტით: „ვინ მოყ­ვა­რე­სა არ ეძებს, იგი თა­ვი­სა მტე­რია“. ეს წიგ­ნი ქვე­ყა­ნას ჩემი მალ­ხაზ ჯა­ჯა­ნი­ძეს­თან მე­გობ­რო­ბის შე­დე­გად მო­ევ­ლი­ნა. მე ის 10 წლის წინ გა­ვი­ცა­ნი, რო­დე­საც სა­ქარ­თვე­ლო­ში პირ­ვე­ლად ჩა­მო­ვე­დი. ჩვენ მა­ლე­ვე დავ­მე­გობ­რდით, ხში­რად ვა­ტა­რებ­დი დროს მას­თან სტუმ­რო­ბა­ში, მაგ­რამ ისე­თი ნდო­ბის მი­საღ­წე­ვად, რო­მე­ლიც მისი სუ­ლის ყვე­ლა­ზე სა­თუ­თი კუნ­ჭუ­ლის, მისი პი­რა­დი ცხოვ­რე­ბის ყვე­ლა­ზე მტკივ­ნე­უ­ლი ნა­წი­ლის შე­საც­ნო­ბად იყო სა­ჭი­რო, ბევ­რი წელი დაგ­ვჭირ­და.

ის, რისი გა­და­ტა­ნაც მას და ყვე­ლა იმ ადა­მი­ანს, ვი­საც აფხა­ზეთ­ში სა­კუ­თა­რი სახ­ლე­ბის იძუ­ლე­ბით და­ტო­ვე­ბა მო­უხ­და, იმ­დე­ნად მტკივ­ნე­უ­ლია, რომ მი­უ­ხე­და­ვად გან­ვლი­ლი წლე­ბი­სა უბ­რა­ლოდ ადა­მი­ა­ნუ­რად რთუ­ლია მო­ყო­ლა: შე­საძ­ლოა გა­მო­იწ­ვიო თა­ნაგ­რძნო­ბა, მაგ­რამ რთუ­ლია ვინ­მემ გა­გი­გოს. ამი­ტომ, რო­დე­საც მალ­ხაზ­მა სა­კუ­თა­რი ის­ტო­რი­ის გა­ზი­ა­რე­ბა გა­და­წყვი­ტა, ეს ჩემ­თვის ჭეშ­მა­რი­ტი და ფას­და­უ­დე­ბე­ლი გულ­წრფე­ლო­ბა აღ­მოჩ­ნდა.

ამის გა­გე­ბა მარ­თლაც რთუ­ლია: რა­ტომ ცხოვ­რო­ბენ მის სახ­ლში უცხო ადა­მი­ა­ნე­ბი იქ, სა­დაც წას­ვლის უფ­ლე­ბაც, მა­გა­ლი­თად მე მაქვს და მას - არა? ეს არ გტო­ვებს გულ­გრილს. მო­ნა­თხრობ­მა იმ­დე­ნად შემძრა, გა­დავ­წყვი­ტე მის მშობ­ლი­ურ სო­ფელ­ში წავ­სუ­ლი­ყა­ვი, დავ­მდგა­რი­ყა­ვი მისი დან­გრე­უ­ლი სახ­ლის ზღურ­ბლზე და დავ­კონ­ტაქ­ტე­ბო­დი ნა­თე­სა­ვებს, რომ­ლებ­თა­ნაც მალ­ხაზს ალა­ხა­ძის და­ტო­ვე­ბის შემ­დეგ კო­მუ­ნი­კა­ცია არ ჰქო­ნია. მე ეს გა­ვა­კე­თე.

რო­დე­საც მალ­ხა­ზის ბი­ძას­თან ვი­ყა­ვი სტუმ­რად და მისი სახე და­ვი­ნა­ხე, პირ­ვე­ლი სა­ტე­ლე­ფო­ნო სა­უბ­რი­სას - 26 წლის შემ­დეგ, მივ­ხვდი, რომ ეს ემო­ცი­ე­ბი უბ­რა­ლოდ არ შე­იძ­ლე­ბო­და უთ­ქმე­ლად დარ­ჩეს; რომ მალ­ხა­ზის ის­ტო­რია აუ­ცი­ლებ­ლად უნდა იქ­ნას მო­ყო­ლი­ლი იმის­თვის, რომ დევ­ნი­ლე­ბი­სა და ომ­გა­მოვ­ლი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის თი­თო­ე­ულ­მა სა­ბე­დის­წე­რო ამ­ბავ­მა, მის ის­ტო­რი­ა­ში ანა­რეკ­ლი იპო­ვოს.

- წიგნ­ზე მუ­შა­ო­ბას რა დრო დას­ჭირ­და?

- გა­აჩ­ნია, რო­გორ და­ვით­ვლით. უშუ­ა­ლოდ წიგ­ნის წე­რის პრო­ცე­სი ორ წელ­ზე მეტ­ხანს გაგ­რძელ­და, მაგ­რამ წიგ­ნი მხო­ლოდ შავი ნა­წე­რი­დან გა­და­თეთ­რე­ბუ­ლი სი­ტყვე­ბის რა­ო­დე­ნო­ბა არ არის. ესაა მთე­ლი დაგ­რო­ვი­ლი გა­მოც­დი­ლე­ბა: რო­გორც პი­რა­დი, ისე სხვი­სი. ჩემ­თვის წიგ­ნის წერა სა­ქარ­თვე­ლო­ში ჯერ კი­დევ პირ­ვე­ლი ჩა­მოს­ვლი­სას და­ი­წყო. თით­ქმის ათი წელი დამ­ჭირ­და იმის­თვის, რომ სა­ქარ­თვე­ლო ბო­ლომ­დე შე­მეგ­რძნო, შე­მეც­ნო მისი ცხოვ­რე­ბის წესი და ჩავფლუ­ლი­ყა­ვი გა­რე­მოც­ვა­ში. მალ­ხაზს ამის სა­ჭი­რო­ე­ბა არ ჰქონ­და, მან თა­ვად იცხოვ­რა ამ ის­ტო­რი­ით. მის­თვის ჩვე­ნი შე­მოქ­მე­დე­ბი­თი პრო­ცე­სის სიმ­ბი­ო­ზი ემო­ცი­უ­რი თვალ­საზ­რი­სით იყო რთუ­ლი: თა­ვი­დან გა­მო­იწ­ვიო შენს მეხ­სი­ე­რე­ბა­ში ყვე­ლა­ფე­რი ის, რის და­ვი­წყე­ბა­საც ამ­დე­ნი წელი ცდი­ლობ.

მე ძა­ლი­ან მო­ხა­რუ­ლი ვარ, რომ ნამ­დვი­ლი შე­მოქ­მე­დე­ბი­თი დუ­ე­ტი გა­მოგ­ვი­ვი­და სა­ერ­თო მიზ­ნით: დაგ­ვე­წე­რა არა უბ­რა­ლოდ ემო­ცი­უ­რი მო­ნა­თხრო­ბი იმ მოვ­ლე­ნებ­ზე, არა­მედ მაქ­სი­მა­ლუ­რად ობი­ექ­ტუ­რი, გა­წო­ნას­წო­რე­ბუ­ლი ის­ტო­რია, რომ­ლის მა­გა­ლით­ზე ადა­მი­ა­ნებს შე­ეძ­ლე­ბათ გა­იხ­სე­ნონ ბა­ნა­ლუ­რი ჭეშ­მა­რი­ტე­ბა, რო­მე­ლიც ასე ხში­რად ავი­წყდე­ბათ: მთე­ლი ძა­ლით უნდა ვე­ცა­დოთ ომის თა­ვი­დან არი­დე­ბას, იმი­ტომ, რომ ომ­გა­მოვ­ლილ­თათ­ვის ის არ მთავ­რდე­ბა ბოლო გას­რო­ლი­ლი ტყვი­ით და მათ სი­ცო­ცხლის ბოლო წუ­თამ­დე თან სდევს.

- ქარ­თვე­ლი მკი­თხვე­ლის­გან რა მო­ლო­დი­ნე­ბი გაქვთ?

- ქარ­თვე­ლი მკი­თხვე­ლის­გან მხო­ლოდ ერთი მო­ლო­დი­ნი შე­იძ­ლე­ბა მქონ­დეს, რომ ისი­ნი გა­დაშ­ლი­ან ამ წიგნს და წა­ი­კი­თხა­ვენ, იმი­ტომ, რომ ის მათ­თვის და­ი­წე­რა. რო­გორც გა­მოც­დი­ლე­ბამ გვიჩ­ვე­ნა, ვინც წიგ­ნის გა­დაშ­ლა გა­და­წყვი­ტა, ვე­რა­ვინ მო­ა­ხერ­ხა მისი გა­და­დე­ბა. არა­ერ­თმა მკი­თხველ­მა წა­ი­კი­თხა 480 გვერ­დი ერთ დღე-ღა­მე­ში. მა­გა­ლი­თად, კი­ნო­სა და თე­ატ­რის ლე­გენ­და­რულ­მა ქარ­თველ­მა მსა­ხი­ობ­მა, გოგი ხა­რა­ბა­ძემ.

წიგ­ნი - ესაა სა­უ­ბა­რი ავ­ტორ­სა და მკი­თხველს შო­რის ყვე­ლა­ზე მთა­ვარ­ზე, ხოლო ლი­ტე­რა­ტუ­რა - ხერ­ხი გა­ა­ცო­ცხლო სა­კუ­თა­რი თა­ვის უც­ნო­ბი ნა­წი­ლი, მი­ი­ღო გა­მოც­დი­ლე­ბა, რე­ა­ლო­ბა­ში გან­ცდის გა­რე­შე და ამ­გვა­რად გა­ი­გო რა­ღაც ახა­ლი სა­კუ­თარ თავ­ზე. წარ­მო­იდ­გი­ნეთ, რომ თქვე­ნი სული სა­სახ­ლეა უამ­რა­ვი ოთა­ხით. და თი­თო­ე­ულ მათ­გან­ში შუ­ქია ჩამ­ქრა­ლი. ამ­გვა­რად, ყო­ვე­ლი წა­კი­თხუ­ლი წიგ­ნი სი­ნათ­ლეა, რო­მე­ლიც ამ ოთახ­ში ინ­თე­ბა და თქვენ იგებთ, რომ მთე­ლი ამ ხნის გან­მავ­ლო­ბა­ში ის თქვენ­ში იყო.

- თუ მი­ი­ღეთ უკუ­კავ­ში­რი მკი­თხვე­ლის­გან და რო­გო­რია ის?

- მე და მალ­ხა­ზი უსა­ზღვროდ მო­ხა­რუ­ლე­ბი ვართ იმ შთამ­ბეჭ­და­ვი გა­მოხ­მა­უ­რე­ბე­ბის გამო, რომ­ლე­ბიც წიგ­ნის გა­მოს­ვლას მოჰ­ყვა, არამ­ხო­ლოდ სა­ქარ­თვე­ლო­ში, არა­მედ უკ­რა­ნი­ა­შიც, სა­დაც წიგ­ნის უკ­რა­ნი­უ­ლი თარ­გმა­ნი უკვე გა­მო­ი­ცა. ინ­ტე­რე­სი და წარ­მა­ტე­ბა, რო­მე­ლიც წიგნს უკ­რა­ი­ნა­ში სდევს თან, კი­დევ ერთხელ უს­ვამს ხაზს ორი ერის სი­ახ­ლო­ვეს, რო­მელ­თაც შავი ზღვის გარ­და, სა­ერ­თო უბე­დუ­რე­ბაც აერ­თი­ა­ნებს.

ყვე­ლა­ზე მთა­ვა­რი სი­ტყვა, რო­მელ­საც მკი­თხვე­ლი თა­ვის შე­ფა­სე­ბებ­ში იყე­ნებს ესაა „ადა­მი­ა­ნუ­რი“. ჩვენ ძა­ლი­ან გვინ­დო­და დაგ­ვე­წე­რა ობი­ექ­ტუ­რი, აპო­ლი­ტი­კუ­რი ამ­ბა­ვი ერთ პი­რად, მაგ­რამ ათა­სო­ბით ადა­მი­ა­ნის­თვის და­მა­ხა­სი­ა­თე­ბელ სა­ბე­დის­წე­რო ის­ტო­რი­ულ ამ­ბავ­ზე იმის­თვის, რომ მი­უ­ხე­და­ვად თე­მის სიმ­ძი­მი­სა, ის გა­მო­სუ­ლი­ყო ადა­მი­ა­ნუ­რი, შეძ­ლე­ბის­დაგ­ვა­რად ნა­თე­ლი და ლი­რი­უ­ლი; იმის­თვის, რომ მას­ში ყო­ფი­ლი­ყო ად­გი­ლი ყვე­ლაფ­რის­თვის, რაც ადა­მი­ა­ნის ცხოვ­რე­ბა­შია და არა მხო­ლოდ მწუ­ხა­რე­ბის­თვის.

ვფიქ­რობ, რომ წარ­მა­ტე­ბის ერთ-ერთი სა­ი­დუმ­ლო ისაა, რომ ომი 16 წლის მო­ზარ­დის თვა­ლი­თაა და­ნა­ხე­ბუ­ლი: სუფ­თა, სრუ­ლი­ად უდა­ნა­შა­უ­ლო, სამ­ყა­რო­სად­მი გახ­სნი­ლი ბი­ჭი­სა, რო­მე­ლიც იძუ­ლე­ბუ­ლია გა­ი­ა­როს ყვე­ლა ეს კოშ­მა­რი „დი­დუ­რი თა­მა­შე­ბი­სა“. ასე­თი ბავ­შვი თი­თო­ე­ულ ჩვენ­გან­ში ცხოვ­რობს და ჩვენ სწო­რედ მას მივ­მარ­თავთ!

21 ივნისი, 2019 წ.
სრულად
„გახდი ბესტსელერის ავტორი 2019-ის“ ფინალისტების ვინაობა ცნობილია

სახალხო და მასშტაბური ლიტერატურული კონკურსი „გახდი ბესტსელერის ავტორი 2019“ ფინალს უახლოვდება. გამომცემლობა „პალიტრა L“-ის ინფორმაციით, 7 ივნისს, 00:00 საათზე, პირველი ტურის ფარგლებში, ხმის მიცემა შეწყდა. ფინალისტების ვინაობა უკვე ცნობილია - 10 მათგანი ხალხის რჩეულია, ხოლო 10 - ხუთმა კომპეტენტურმა, კონფიდენციალურმა ჟიურის წევრმა გამოავლინა.

„ჟიურის წევრებისთვის არჩევანის გაკეთება, გასულ წლებთან შედარებით, ბევრად უფრო რთული იყო.

ფინალისტების სია ასეთია:

ხალხის რჩეულები გახდნენ: თამარ გოდერიძე, ნინო გელოვანი, ლუკა ხატიაშვილი, ნანი მანველიშვილი, თეო ჯამასპიშვილი, თინიკო ბერიძე, ლევან რამაზაშვილი, მარიამ ელიაშვილი, მაია ლომაშვილი, ანა მაწკეპლაძე.

ჟიურის რჩეულები გახდნენ: არჩილ ფირიაშვილი, მალხაზ ასლამაზაშვილი, ნიკოლას მაჩაბელი, ნინო ამირეჯიბი, ფიქრია ყუშიტაშვილი, თინა თაყაძე, გვანცა ხაბელაშვილი, უჩა მაზმიშვილი, ნიკოლოზ არჩვაძე და თინიკო ბერიძე.

ფინალში პირველ ტურში მიღებული ხმები ანულირდება და კონკურსანტებისთვის ხმის მიცემა დაიწყება თავიდან, 25 ივნისიდან 9 ივლისის ჩათვლით.

10 ივლისს გამოცხადდება მაქსიმუმ 5 გამარჯვებული. 3 მკითხველის რჩეული გახდება, მაქსიმუმ 2 − ჟიურის.

გამარჯვებულების გამოვლენამდე ლიტერატურული კონკურსის ჟიურის წევრთა ვინაობა კონფიდენციალურია“, - აღნიშნულია „პალიტრა L“-ს მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაში.

10 ივნისი, 2019 წ.
სრულად
„ნეტა, ობობამ მიკბინოს...“ - ადამიანი ობობას ისტორია

„ობო­ბამ რომ მი­კ­ბი­ნოს, სპა­ი­დერ­მე­ნად გა­და­ვიქ­ცე­ვი?“ - ამ შე­კი­თხვით და რვა­ფე­ხა არ­სე­ბებ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბის „დათ­ბო­ბით“ იწყე­ბა „ადა­მი­ან-ობო­ბას­თან“ პირ­ვე­ლი ვირ­ტუ­ა­ლუ­რი შეხ­ვედ­რა, თუმ­ცა ეს მხო­ლოდ ის­ტო­რი­ის და­სა­წყი­სია.

მისი ამ­ბა­ვი 1962 წელს და­ი­წყო, როცა მწე­რალ­მა სტენ ლიმ ახა­ლი სუ­პერ­გმი­რის შექ­მნა გა­და­წყვი­ტა. ამ­ჯე­რად, მის მიზ­ნად იქცა და­ე­ხა­ტა პე­სო­ნა­ჟი, რო­მელ­თა­ნაც ბავ­შვებს სა­კუ­თა­რი თა­ვის გა­ი­გი­ვე­ბა შე­ეძ­ლე­ბო­დათ. ის უნდა ყო­ფი­ლი­ყო მა­ღა­ლი მო­რა­ლუ­რი შეგ­ნე­ბის და ეცხოვ­რა მისი ასა­კის­თვის შე­სა­ფე­რი­სი პრობ­ლე­მე­ბით. ამას­თან, ექ­ნე­ბო­და ზე­ბუ­ნებ­რი­ვი უნა­რე­ბი, რაც მის ცხოვ­რე­ბას თავ­გა­და­სავ­ლე­ბით სავ­სეს გახ­დი­და. მისი ინ­სპი­რა­ცია კე­დელ­ზე მცო­ცა­ვი ობო­ბა გახ­და, თუმ­ცა რო­გორც თა­ვად ამ­ბობ­და, ეს ის­ტო­რია უკვე იმ­დენ­ჯერ ჰქონ­და მო­ნა­ყო­ლი, მის ჭეშ­მა­რი­ტე­ბა­ში ბოლო დროს ეჭვი თა­ვა­დაც ეპა­რე­ბო­და.

ფა­ბუ­ლას მხო­ლოდ Marvel-ის რე­დაქ­ტორ­მა გუდ­მენ­მა და­უ­ჭი­რა მხა­რი. შემ­დეგ გა­მოწვვე­ვად „ჩვე­უ­ლებ­რი­ვად ზე­ბუ­ნებ­რი­ვი“ ბი­ჭის და­ხატ­ვა იქცა, რის­თვი­საც მხატ­ვარ ჯერ კირ­ბის მი­მარ­თეს. ნა­ხა­ტე­ბის პირ­ვე­ლი ვერ­სია ლის ზედ­მე­ტად გმი­რუ­ლი მო­ეჩ­ვე­ნა და და­ი­წუ­ნა.

სა­ბო­ლო­ოდ, მათ შემ­ქნეს პერ­სო­ნა­ჟი - პი­ტერ პარ­კე­რი, სრუ­ლი­ად ახა­ლი ვი­ზუ­ლი­თა და სუ­პერ­გმი­რის­თვის არას­ტან­დარ­ტუ­ლი ცხოვ­რე­ბით. მას არ ჰყო­ლია მწვრთნე­ლი და ობო­ბის კბე­ნამ­დე არც ფი­ზი­კუ­რი შე­საძ­ლებ­ლო­ბე­ბით გა­მო­ირ­ჩე­ო­და. ეს იყო სწავ­ლა­ზე ორი­ენ­ტი­რე­ბუ­ლი ობო­ლი ბავ­შვი, რო­მე­ლიც ბი­ძა­სა და ბი­ცო­ლას­თან იზ­რდე­ბო­და. პი­ტერ პარ­კერს იდე­ა­ლურ პერ­სო­ნა­ჟად თა­ვი­სი მო­რა­ლუ­რი კომ­პა­სი და პრინ­ცი­პე­ბი აქ­ცევს. ესაა ჭეშ­მა­რი­ტი გმი­რი, რო­მე­ლიც არ კლავს, არ ძარ­ცვავს, არაა შუ­რის­მა­ძი­ე­ბე­ლი და აქვს იუ­მო­რის სა­ო­ცა­რი გრძნო­ბა....

კო­მიქ­სი 1962 წლის 5 ივ­ნისს სა­მეც­ნი­ე­რო ფან­ტას­ტი­კის და ზე­ბუ­ნებ­რი­ვი ძა­ლე­ბის ან­თო­ლო­გი­ის სე­რი­ის Amazing Adult Fantasy-ის გა­მო­ცე­მე­ბის ნა­წი­ლი გახ­და.

მან ეს ინ­დუს­ტი­რია აბ­სო­ლუ­ტუ­რად ახალ რელ­სებ­ზე გა­და­იყ­ვა­ნა და მას­ში ისეთ თე­მებ­ზე და­ი­წყო სა­უ­ბა­რი, რაც აქამ­დე ტა­ბუ­ი­რე­ბუ­ლი იყო. მა­გა­ლი­თად, ნარ­კო­ტი­კებ­ზე. 1971 წლის სამი ნო­მე­რი და­ეთ­მო პი­ტერ პარ­კე­რის მე­გო­ბარ ჰარი ოს­ბორნს, რო­მე­ლიც ნარ­კო­ტი­კე­ბით იყო შე­პყრო­ბი­ლი. ეს იყო სპე­ცი­ა­ლუ­რი შეკ­ვე­თა ნიქ­სო­ნის სა­ხე­ლო­ბის ჯან­მრთე­ლო­ბის, კე­თილ­დღე­ო­ბი­სა და გა­ნათ­ლე­ბის ცენ­ტრი­დან — კერ­ძოდ, მათ სურ­დათ „ან­ტი­ნარ­კო­ტი­კუ­ლი“ გა­მო­ცე­მე­ბის ხილ­ვა.

მო­ზარ­დე­ბის­თვის სა­ინ­ტე­რე­სო აღ­მოჩ­ნდა მათი თა­ნა­ტო­ლის ორ­მა­გი - ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი, სა­სიყ­ვა­რუ­ლო ის­ტო­რე­ბი­თა და სუ­პერ­გმი­რუ­ლი ცხოვ­რე­ბით, რო­მე­ლიც მრა­ვალ­რი­ცხო­ვან მტერს ღირ­სე­უ­ლად უმკლავ­დე­ბა. ამან მათ ფან­ტა­ზი­ას სრუ­ლი­ად ახ­ლე­ბუ­რი მი­მარ­თუ­ლე­ბა მის­ცა. გა­საკ­ვი­რი კი ის იყო, რომ ლიმ მი­ზანს მი­აღ­წია და პერ­სო­ნა­ჟი მკი­თხველ­მა თუ მა­ყუ­რე­ბელ­მა თა­ვი­ანთ რი­გებ­ში მი­ი­ღო, რაც ერთ-ერ­თმა მათ­გან­მა ზუს­ტად ახ­სნა:

„მას ბევ­რი უბე­დუ­რე­ბა ატყდე­ბა, აქვს ბევ­რი ცხოვ­რე­ბი­სე­უ­ლი პრობ­ლე­მა... მოკ­ლედ ის ერთ-ერთი ჩვენ­გა­ნია“

wignebi

სტენ ლი გა­სუ­ლი წლის ნო­ემ­ბერ­ში გარ­და­იც­ვა­ლა, რი­თაც რო­გორც Marvel-ის ფა­ნე­ბი ამ­ბო­ბენ, ადა­მი­ა­ნი ობო­ბას გან­ვი­თა­რე­ბის ეპო­ქა დას­რულ­და.

2002–2007 წლებ­ში ადა­მი­ა­ნი ობო­ბას შე­სა­ხებ რე­ჟი­სორ სემ რე­ი­მის ტრი­ლო­გია გა­მო­ვი­და, რო­მელ­შიც მთა­ვა­რი პერ­სო­ნა­ჟი ტობი მა­გუ­ა­ი­ერ­მა ითა­მა­შა. რე­ჟი­სო­რი გეგ­მავ­და ფრენ­ჩა­ი­ზის გაგ­რძე­ლე­ბას, თუმ­ცა Columbia Pictures-მა გა­და­წყვი­ტა, სუ­რა­თი თა­ვი­დან გა­და­ე­ღო ახა­ლი რე­ჟი­სო­რი­თა და მსა­ხი­ო­ბე­ბი­ით. 2012 წელს გა­მო­ვი­და რე­ჟი­სორ მარკ უე­ბის სა­ო­ცა­რი ადა­მი­ა­ნი ობო­ბა და მისი ეკ­რა­ნი­ზა­ცი­ის სხვა­დას­ხვა ვერ­სი­ებს დღემ­დე დიდი ენ­თუ­ზი­აზ­მით იღე­ბენ.

სა­ქარ­თვე­ლო­ში წლე­ბის მან­ძილ­ზე Marvel-ის ადა­მი­ა­ნი-ობო­ბას ხილ­ვა მხო­ლოდ ტე­ლე­ეკ­რა­ნე­ბი­დან შე­იძ­ლე­ბო­და.

3 მა­ი­სი­დან კი Marvel-ის სუ­პერ­გმი­რე­ბის ოფი­ცი­ა­ლუ­რი კო­ლექ­ცია უკვე სა­ქარ­თვე­ლო­ში იქ­ნე­ბა ხელ­მი­საწ­ვდო­მი. პირ­ვე­ლი გმი­რი, რომ­ლი­თაც Marvel-ის მოყ­ვა­რუ­ლე­ბი სა­კუ­თა­რი კო­ლექ­ცი­ის შევ­სე­ბას და­ი­წყე­ბენ, „ადა­მი­ა­ნი-ობო­ბაა“.

უკვე ერთი წე­ლია, რაც გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L” სა­ქარ­თვე­ლო­ში Marvel-ის პირ­ვე­ლი ოფი­ცი­ა­ლუ­რი წარ­მო­მად­გე­ნე­ლია და პრო­ექტს ქარ­თულ ენა­ზე ამ­ზა­დებს. ახა­ლი პრო­ექ­ტი Marvel-ის ოფი­ცი­ა­ლუ­რი 12 სუ­პერ­გმი­რის სა­კო­ლექ­ციო ფი­გუ­რის ის­ტო­რი­ას­თან ერ­თად გა­მო­ცე­მას გუ­ლის­ხმობს. წიგ­ნი-ჟურ­ნა­ლი მო­ი­ცავს სა­ინ­ტე­რე­სო ფაქ­ტებ­სა და ძი­რი­თად ის­ტო­რი­ებს თი­თო­ე­უ­ლი სუ­პერ­გმი­რის შე­სა­ხებ, ესე­ნია: ადა­მი­ა­ნი-ობო­ბა; რკი­ნის კაცი; თორი; კა­პი­ტა­ნი ამე­რი­კა; დედ­პუ­ლი; შავი პან­ტე­რა და სხვა.

სა­კო­ლექ­ციო ფი­გუ­რა ის­ტო­რი­ას­თან ერ­თად გა­მო­ვა 2 კვი­რა­ში ერთხელ. შე­საძ­ლე­ბე­ლია სუ­პერ­გმი­რე­ბის გა­მო­წე­რაც.

და­მა­ტე­ბი­თი ინ­ფორ­მა­ცი­ის­თვი­სა და გა­მო­წე­რი­სათ­ვის ეწ­ვი­ეთ ვებგ­ვერდს: http://marvelgeorgia.ge/

 

24 აპრილი, 2019 წ.
სრულად
მოგზაურობა დროსა და სივრცეში - რას ჰყვებიან შვედური ზღაპრები

ზღაპ­რე­ბი ყო­ველ­თვის ირე­ა­ლურ, ჯა­დოს­ნუ­რი არ­სე­ბე­ბით სავ­სე სამ­ყა­როს­თან ასო­ცირ­დე­ბა. მათ­ში რო­გორც წესი უც­ნა­უ­რი და და­უ­ჯე­რე­ბე­ლი ამ­ბე­ბი ვი­თარ­დე­ბა ხოლ­მე. ბევ­რს მი­აჩ­ნია, რომ თუ ზღა­პა­რი ამ გან­ცდის გა­რე­შე იკი­თხე­ბა, ნაკ­ლე­ბად სა­ინ­ტე­რე­სოა. თუმ­ცა ყო­ველ­თვის ასე არ ხდე­ბა. შვე­დუ­რი ზღაპ­რე­ბი არას­დროს გი­კარ­გავს რე­ა­ლო­ბის შეგ­რძნე­ბას. მარ­თა­ლია, ბო­ლომ­დე რე­ა­ლუ­რი აქ არა­ფე­რია, მაგ­რამ კი­თხვი­სას გგო­ნია, რომ დე­და­მი­წას­თან კავ­შირს არ წყვეტ. უფრო სწო­რედ ისე­თი გან­ცდა გიჩ­ნდე­ბა, რომ იქ, სა­დღაც ჩრდი­ლო­ეთ­ში, შვე­დეთ­ში, მარ­თლაც უნდა არ­სე­ბობ­დნენ ირე­ა­ლუ­რი არ­სე­ბე­ბი. ეს არ გიკ­ვირს, ჩვე­უ­ლებ­რივ ამ­ბად მი­გაჩ­ნია. "იმოგ­ზა­უ­რე დრო­სა და სივ­რცე­ში" - ეს ფრა­ზა ამ ზღაპ­რებს ზუს­ტად შე­ე­სა­ბა­მე­ბა. სრუ­ლი­ად ახალ სამ­ყა­რო­ში, სრუ­ლი­ად გან­სხვა­ვე­ბულ ეპო­ქა­ში სრუ­ლი­ად უცხო სამ­ყა­რო­ში მი­დი­ხარ და მალე ამ სამ­ყა­როს გა­ნუ­ყო­ფე­ლი ნა­წი­ლიც ხდე­ბი.

ამ ქვეყ­ნის ფოლკ­ლო­რი თა­ვი­დან ბო­ლომ­დე მათ ყო­ფი­ერ ცხოვ­რე­ბას უკავ­შირ­დე­ბა. ყვე­ლაფ­რის სა­ინ­ტე­რე­სო მხა­რეს აჩ­ვე­ნე­ბენ. ზღაპ­რის პერ­სო­ნა­ჟე­ბი მუდ­მი­ვად სი­კე­თის გა­მარ­ჯვე­ბის­თვის იბ­რძვი­ან. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ ისი­ნი შე­იძ­ლე­ბა გლე­ხე­ბი იყ­ვნენ და არა გმი­რე­ბი. ამ ზღაპ­რებ­ში ყვე­ლა ჩაგ­რუ­ლი და მო­ხერ­ხე­ბუ­ლი ბო­ლოს სა­კუ­თა­რი ოც­ნე­ბე­ბის ახ­დე­ნას ახერ­ხებს. ზღაპ­რებ­ში ჩანს ამ ერის კულ­ტუ­რა, ჩვე­უ­ლე­ბე­ბი, ტრა­დი­ცი­ე­ბი. გო­ნი­ე­რი და მო­ხერ­ხე­ბუ­ლი მუდ­მი­ვად იმარ­ჯვებს.

ზღაპრების კითხვისას გიჩნდება ისეთი გრძნობა, თითქოს ძველი დროის შვედეთში მოგზაურობ, ყველა პერსონაჟს ახლოდან ეცნობი და მათი ცხოვრებით ცხოვრობ. ეცნობი აქაურ

კულტურას, იცნობ აქაურ მშრომელ და ერთგულ ხალხს. ზღაპრებში მითოლოგიური პერსონაჟებიც ხშირად ცოცხლდებიან, სწორედ ამიტომ, ამ უცნაური სამყაროთი უფრო მეტად ინტერესდები.

შვედეთში, ქრისტიანობის შემოსვლის შემდეგ, ზღაპრებში მითოლოგიური პერსონაჟები და რელიგიური სიმბოლოები შეერწყა ერთმანეთს. მაგალითად, ერთ-ერთ ზღაპარში ჯერ კიდევ არსებობენ ტროლები, თუმცა მათ ეკლესიის ზარების ეშინიათ. ამ გავლენის გამო, არამარტო ბავშვებისთვის, უფროსებისთვისაც ძალიან საინტერესო ხდება ეს ზღაპრები. აქაურმა ფოლკლორმა დიდი გავლენა იქონია ძალიან ბევრ ხელოვანზეც.

wignebi

შვედური ზღაპრები, რომლებიც ათეული წლების წინ იყო გამოცემული, გამომცემლობა "პალიტრა L-მა" ხელახლა გამოსცა. მწერალი და შვედური ზღაპრების მთარგმნელი დოდო ხიმშიაშვილი-ვადაჭკორია ცოცხალი აღარ არის, მისი ქალიშვილი ლიზა ერისთავი კი დიდი სითბოთი იხსენებს იმ დროს, როცა ქალბატონი დოდო ამ ზღაპრებს თარგმნიდა.

"პირველ რიგში მახსოვს, რომ თარგმნის დაწყებამდე დედა ამ ქვეყნის კულტურასა და ფოლკლორს სიღრმისეულად გაეცნო. უამრავი წყარო მოიძია. უკეთ შეისწავლა ეს ერი და სწორედ ამის შემდეგ შეუდგა ამ ზღაპრების ქართულად გაცოცხლებას. ეს წიგნი ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანი და საინტერესოა. ჩანს შვედური კულტურა, მათი ხასიათი, ჩვეულებები. ისინი ჩვენთვის შორეულ, სუსხიან გარემოში იზრდებოდნენ. ეს ზღაპრები მათი ცხოვრების წესიდან გამომდინარე იქმნებოდა და იქაურ რეალობას ასახავდა. თარგმანიც ძალიან საინტერესოა, ბავშვებისთვის ადაპტირებული სტილია შერჩეული. არ იკარგება ის მთავარი ძაფი, რომელიც ამ ზღაპრებს გასდევს თან და მკითხველამდე სწორედ ასე მიდის. დედა ახერხებდა, რომ კითხვისას გეგრძნო, რომ ეს მარტო ზღაპარი არ არის, ეს იქაური ადამიანების ცხოვრებაა ზღაპრად გადმოცემული," - იხსენებს ლიზა ერისთავი.

შვედური ზღაპრების კრებული უკვე გამოიცა და მკითხველს ელოდება, რათა ჯადოსნურ სამყაროში გაუძღვეს და სუსხიან ჩრდილოეთში მცხოვრები ხალხის ყოველდღიურობა საინტერესო მხრიდან აჩვენოს.

24 აპრილი, 2019 წ.
სრულად
რიგი წიგნის სალაროსთან „ლიბერთინსის“ ახალი გამოცემის პრეზენტაციაზე

თბი­ლის­ში წიგნ­ზე რი­გე­ბი დაბ­რუნ­და. 2 წლის წინ წიგ­ნის მა­ღა­ზი­ას­თან ახალ­გაზ­რდე­ბის რიგი პირ­ვე­ლად გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L-ის“ პრო­ექ­ტმა - „ლი­ბერ­თინსმა“ და­ა­ყე­ნა. ამ­ჯე­რა­დაც, „ლი­ბერ­თინ­სის“ ახა­ლი გა­მო­ცე­მის, „არ ილა­პა­რა­კოს“ სე­რი­ის ბოლო წიგ­ნის, „ფი­ნა­ლის“ პრე­ზენ­ტა­ცი­ას უამ­რა­ვი ახალ­გაზ­რდა და­ეს­წრო და სა­ლა­როს­თან წიგ­ნის ყიდ­ვის მსურ­ვე­ლე­ბის რი­გიც კი იდგა.

წიგ­ნის წარ­დგე­ნა თა­ვი­სუ­ფალ თე­ატ­რში გა­ი­მარ­თა. ღო­ნის­ძი­ე­ბა­ზე წარ­მო­ად­გი­ნეს მინი სპექ­ტაკ­ლიც. მსა­ხი­ო­ბებ­მა წიგ­ნი­დან ნა­წყვე­ტი გა­ა­ცო­ცხლეს და ნა­წარ­მო­ე­ბის მთა­ვა­რი გმი­რე­ბი: პაჩი და ნორა გა­ნა­სა­ხი­ე­რეს.
wignebi

wignebi

ღო­ნის­ძი­ე­ბა­ზე მო­სულ­მა სტუმ­რებ­მა წიგ­ნის წარმდგე­ნებს „არ ილა­პა­რა­კოს“ სე­რი­ის სხვა წიგ­ნებ­ზე თა­ვი­ან­თი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბე­ბი გა­უ­ზი­ა­რეს და მთა­ვა­რი გმი­რე­ბის შეც­დო­მებ­ზე ისა­უბ­რეს.

პაჩი და ნორა, ერთი შე­ხედ­ვით, ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი წყვი­ლია, რო­მე­ლიც დე­და­მი­წა­ზე ცხოვ­რობს, სწავ­ლობს და, უბ­რა­ლოდ, არ­სე­ბობს. მაგ­რამ ისი­ნი, ამა­ვე დროს, ირე­ა­ლურ სამ­ყა­როს ეკუთ­ვნი­ან: ერთი ნე­ფი­ლი­მია (ნა­ხევ­რად ადა­მი­ა­ნი და ნა­ხევ­რად ან­გე­ლო­ზი), მე­ო­რე - და­ცე­მუ­ლი ან­გე­ლო­ზი. ყვე­ლა კა­ნო­ნის მი­ხედ­ვით, ნორა და პაჩი უნდა იყ­ვნენ ერ­თმა­ნეთ­თან, მაგ­რამ სიყ­ვა­რუ­ლის და­უ­წე­რე­ლი კა­ნო­ნი ხომ ყვე­ლა და­წე­რილ კა­ნონ­ზე ძლი­ე­რია... „ფი­ნა­ლი“ „არ ილა­პა­რა­კოს“ სე­რი­ის ლო­გი­კუ­რი და სა­მარ­თლი­ა­ნი და­სას­რუ­ლია, რო­მე­ლიც მკი­თხველს სრუ­ლი­ად მო­უ­ლოდ­ნე­ლად თავ­ბრუ­დამ­ხვევ ფი­ნალს სთა­ვა­ზობს.

wignebi

რაც შე­ე­ხე­ბა ლი­ბერ­თინსს, ეს თი­ნე­ი­ჯე­რე­ბის ჯგუ­ფია, რო­მე­ლიც კი­თხუ­ლობს და არ­ჩევს მათ თა­ო­ბა­ში თა­ნა­მედ­რო­ვე, პო­პუ­ლა­რულ უცხო­ურ ლი­ტე­რა­ტუ­რას, რო­მელ­საც შემ­დგომ გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L“ ქარ­თულ ენა­ზე გა­მოს­ცემს.

wignebi

19 აპრილი, 2019 წ.
სრულად
პროექტის - „მაკულიტერატურა“ ფარგლებში, სკოლებს შორის შეჯიბრი დაიწყო

სკო­ლებს შო­რის შე­ჯიბ­რი, რო­მე­ლიც მიზ­ნად ხე­ე­ბის მოჭ­რის სა­ნაც­ვლოდ, არ­სე­ბუ­ლი რე­სურ­სის გა­მო­ყე­ნე­ბას ისა­ხავს, უკვე და­ი­წყო. თბი­ლი­სის 137-ე სა­ჯა­რო სკო­ლამ უკვე ჩა­ა­ბა­რა 500 კი­ლოგ­რა­მი მა­კუ­ლა­ტუ­რა, რომ­ლის შეგ­რო­ვე­ბა­შიც მოს­წავ­ლე­ებ­თან ერ­თად მას­წავ­ლებ­ლე­ბიც იყ­ვნენ ჩარ­თუ­ლე­ბი. მა­კუ­ლა­ტუ­რის სა­ნაც­ვლოდ ბავ­შვებ­მა სრუ­ლი­ად ახა­ლი სა­სურ­ვე­ლი წიგ­ნე­ბი მი­ი­ღეს.

„პა­ლიტ­რა L-ის“ პრო­ექ­ტის ფარ­გლებ­ში და­გეგ­მი­ლი შე­ჯიბ­რი სკო­ლებს სა­შუ­ა­ლე­ბას აძ­ლევს, გაც­ვა­ლონ უსარ­გებ­ლო მა­კუ­ლა­ტუ­რა მათ­თვის სა­ინ­ტე­რე­სო და სა­სურ­ველ წიგ­ნებ­ში და გა­ამ­დიდ­რონ სკო­ლის ბიბ­ლი­ო­თე­კა.

თვე­ში ერთხელ, დათ­ქმულ დღეს მა­კუ­ლი­ტე­რა­ტუ­რის მან­ქა­ნა ეს­ტუმ­რე­ბა სკო­ლას, სა­დაც მოს­წავ­ლე­ებ­სა და მას­წავ­ლებ­ლებს შე­ეძ­ლე­ბათ, ად­გილ­ზე მო­ი­ტა­ნონ ძვე­ლი ქა­ღალ­დე­ბი, რვე­უ­ლე­ბი, წიგ­ნე­ბი; ჩა­ა­ბა­რონ და იქვე აირ­ჩი­ონ სრუ­ლი­ად ახა­ლი, სა­სურ­ვე­ლი წიგ­ნე­ბი.

ფწ

თი­თო­ე­უ­ლი სკო­ლის მიერ მა­კუ­ლა­ტუ­რა ბარ­დე­ბა თვე­ში ერთხელ - რო­დე­საც შეგ­როვ­დე­ბა მინ. 500 კგ. ბარ­დე­ბა ქა­ღალ­დი, გა­ზე­თი, ჟურ­ნა­ლი, წიგ­ნი; არ ბარ­დე­ბა - მუ­ყაო, ცე­ლოფ­ნის ფა­ი­ლი, ბა­ინ­დე­რი.

გარ­და იმი­სა, რომ მოს­წავ­ლე­ე­ბი თუ მას­წავ­ლებ­ლე­ბი შე­სა­ბა­მი­სი კი­ლოგ­რა­მე­ბის მი­ხედ­ვით, მი­ი­ღე­ბენ ახალ წიგ­ნებს, ივ­ნი­სის ბო­ლოს და­ჯამ­დე­ბა თი­თო­ე­უ­ლი სკო­ლის მიერ ჩა­ბა­რე­ბუ­ლი მა­კუ­ლა­ტუ­რის რა­ო­დე­ნო­ბა და გა­მარ­ჯვე­ბულ სკო­ლას გა­და­ე­ცე­მა მთა­ვა­რი პრი­ზი- 2019 წელს, „პა­ლიტ­რა L-ის“ მიერ გა­მო­ცე­მუ­ლი ყვე­ლა სას­კო­ლო ასა­კის ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი წიგ­ნი.
ად

„პა­ლიტ­რა L-ის“ პრო­ექ­ტი - "მა­კუ­ლი­ტე­რა­ტუ­რა“ უკვე რამ­დე­ნი­მე წე­ლია არ­სე­ბობს და მო­სახ­ლე­ო­ბას ძვე­ლი, უსარ­გებ­ლო ქა­ღალ­დე­ბის სა­ნაც­ვლოდ სრუ­ლი­ად ახალ, სა­სურ­ველ წიგ­ნებს სთა­ვა­ზობს.

მა­კუ­ლა­ტუ­რის სა­თა­ნა­დოდ გა­მო­ყე­ნე­ბა და გა­რე­მო­ზე ზრუნ­ვა კომ­პა­ნი­ე­ბის სო­ცი­ა­ლურ- კორ­პო­რა­ცი­უ­ლი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბის მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი ნა­წი­ლია.

ადც

17 აპრილი, 2019 წ.
სრულად
სამი გზა, რომელიც სიბრძნემდე მიგიყვანთ - ბერნარ ვერბერის "ანგელოზების იმპერია" ქართულად ითარგმნა

მწერ­ლე­ბი თა­ვი­ან­თი იდე­ე­ბის მკით­ვე­ლამ­დე მი­სა­ტა­ნად ხში­რად სპე­ცი­ფი­კურ სტილს იყე­ნე­ბენ. ირ­ჩე­ვენ ფა­ბუ­ლას, ეპო­ქას, სი­ტუ­ა­ცი­ებს. ხან­და­ხან კი ახალ სამ­ყა­როს თვი­თონ­ვე ქმნი­ან. სწო­რედ ეს არის ბერ­ნარ ვერ­ბე­რის საყ­ვა­რე­ლი საქ­მი­ა­ნო­ბა. თა­ვი­სი ნა­წარ­მო­ე­ბის­თვის ეპო­ქას, ფა­ბუ­ლა­საც და სა­სურ­ველ სამ­ყა­რო­საც თვი­თონ­ვე ქმნის. მათ­თვის, ვინც უკვე წა­ი­კი­თხა "ჭი­ან­ჭვე­ლე­ბის" ტრი­ლო­გია, ეს სტი­ლი ნაც­ნო­ბი და დიდი ალ­ბა­თო­ბით, ძა­ლი­ან სა­ინ­ტე­რე­სო­ცაა. ავ­ტო­რი მკი­თხველს სა­შუ­ა­ლე­ბას აძ­ლევს, არ­სე­ბუ­ლი სამ­ყა­როს იქით გა­ი­ხე­დოს, რა­ღაც ახა­ლი აღ­მო­ა­ჩი­ნოს. ჭეშ­მა­რი­ტე­ბა ირე­ა­ლურ სამ­ყა­რო­ში ეძე­ბოს. ბერ­ნარ ვერ­ბერს ადა­მი­ა­ნის ბუ­ნე­ბა გა­მო­აქვს სა­აშ­კა­რა­ო­ზე, ყვე­ლა­ფერს უფრო ახ­ლი­დან გვიჩ­ვე­ნებს. ირე­ა­ლურ სამ­ყა­რო­ში გან­ვი­თა­რე­ბუ­ლი მოვ­ლე­ნე­ბით ჩვენს რე­ა­ლო­ბა­ზე სა­უბ­რობს და თა­ვის იდე­ებს სწო­რედ ასე ამ­ხელს.

ძა­ლი­ან მალე ქარ­თველ მკი­თხველს შე­საძ­ლებ­ლო­ბა მი­ე­ცე­მა ამ გე­ნი­ა­ლუ­რი მწერ­ლის წიგ­ნი "ან­გე­ლო­ზე­ბის იმ­პე­რია" ქარ­თუ­ლად თარ­გმნი­ლი იხი­ლოს! ამ ნა­წარ­მო­ებ­ში ბერ­ნარ ვერ­ბე­რი დე­და­მი­წას ცდე­ბა და ზე­ცი­ურ სამ­ყა­რო­ში გვა­მოგ­ზა­უ­რებს. სა­მო­თხე ყო­ველ­თვის სა­ბო­ლოო წერ­ტი­ლად, და­სას­რუ­ლად აღიქ­მე­ბა. თუმ­ცა მწერ­ლის­თვის არც აქ ჩერ­დე­ბა ადა­მი­ა­ნე­ბის ლტოლ­ვა სი­ახ­ლის­კენ და მუდ­მი­ვად და­უკ­მა­ყო­ფი­ლე­ბელ ცნო­ბის­მოყ­ვა­რე­ო­ბას ვერც სა­მო­თხე აკ­მა­ყო­ფი­ლებს. "ან­გე­ლო­ზე­ბის იმ­პე­რია" იმის პა­რა­ლე­ლუ­რად, რომ ძა­ლი­ან სა­ინ­ტე­რე­სოდ იკი­თხე­ბა, ადა­მი­ა­ნის ბუ­ნე­ბის უკეთ შეც­ნო­ბა­შიც გვეხ­მა­რე­ბა.

მა

წიგ­ნის მთარ­გმნე­ლი, მე­რაბ ფი­ფია თვლის, რომ მკი­თხვე­ლი "ან­გე­ლო­ზე­ბის იმ­პე­რი­ის" კი­თხვი­სას დიდ სი­ა­მოვ­ნე­ბას მი­ი­ღებს. მისი აზ­რით, ეს ნა­წარ­მო­ე­ბი მხო­ლოდ ფან­ტას­ტი­კის ჟან­რის წარ­მო­მად­გე­ნე­ლი არ არის, ძა­ლი­ან ცხოვ­რე­ბი­სე­უ­ლია და მკი­თხველს ბევრ რა­მე­ზე და­ა­ფიქ­რებს.

"ბერ­ნარ ვერ­ბე­რი ერთ-ერთი პო­პუ­ლა­რუ­ლი მწე­რა­ლია საფ­რან­გეთ­ში და არამ­ხო­ლოდ საფ­რან­გეთ­ში, არა­მედ მთელს მსოფ­ლი­ო­ში. ქარ­თვე­ლი მკი­თხვე­ლი მას კარ­გად არ იც­ნობს, თუმ­ცა ამ ავ­ტო­რის ტრი­ლო­გი­ამ, "ჭი­ან­ჭვე­ლებ­მა" სა­ზო­გა­დო­ე­ბის­გან დიდი მო­წო­ნე­ბა და­იმ­სა­ხუ­რა. "ან­გე­ლო­ზე­ბის იმ­პე­რია", უპირ­ვე­ლეს ყოვ­ლი­სა, ფან­ტას­ტი­კის მოყ­ვა­რულ ადა­მი­ა­ნებს და­ა­ინ­ტე­რე­სებთ, თუმ­ცა ნა­წარ­მო­ე­ბი იმ ადა­მი­ა­ნებ­საც არ და­ტო­ვებს გულ­გრილს, რომ­ლებ­თაც ეს ჟან­რი დი­დად არ იტა­ცებთ. "ან­გე­ლო­ზე­ბის იმ­პე­რი­ი­ის" კი­თხვი­სას, გრჩე­ბათ შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა, რომ მწე­რა­ლი რე­ა­ლურ სამ­ყა­რო­ზე სა­უბ­რობს. აქ შეხ­ვდე­ბით ადა­მი­ა­ნებს სა­ინ­ტე­რე­სო ცხოვ­რე­ბით. თარ­გმნის პრო­ცეს­ში არ­ცერთ მო­მენ­ტში არ დამ­რჩე­ნია შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა, რომ მხო­ლოდ სა­სი­ა­მოვ­ნოდ სა­კი­თხავ წიგნს ვთარ­გმნი­დი, რად­გან ამ ნა­წარ­მო­ებ­ში უამ­რა­ვი რა­მაა ისე­თი, რა­საც ყო­ველ­დღი­ურ ცხოვ­რე­ბა­ში ვა­წყდე­ბით. "ან­გე­ლო­ზე­ბის იმ­პე­რია" ჩემ­თვის ერთი დიდი სცე­ნა­რია თა­ვი­სი მრა­ვალ­ფე­რო­ვა­ნი პერ­სო­ნა­ჟე­ბით. ყვე­ლა თა­ვის ამ­ბავს ყვე­ბა და მკი­თხვე­ლის­თვის ახ­ლო­ბე­ლი ხდე­ბა. ნა­წარ­მო­ებ­ში ვხვდე­ბით ჩვენ­თვის უკვე ნაც­ნობ პერ­სო­ნა­ჟებს, ცნო­ბილ ადა­მი­ა­ნებს, მსა­ხი­ო­ბებს. კი­თხვი­სას ხში­რად მრჩე­ბო­და შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა, რომ თით­ქოს რა­ღაც ძველს ვიხ­სე­ნებ­დი."

 

05 აპრილი, 2019 წ.
სრულად
"ხელოვნების ამბავი" - ისტორიები, რომლებიც ხელოვნების გამორჩეულ გულშემატკივრად გაქცევთ

ხე­ლოვ­ნე­ბა უსა­ზღვროა. უსა­ზღვროა მისი ას­პა­რე­ზი და გან­ვი­თა­რე­ბა. თა­ვი­სი მრა­ვალ­ფე­რო­ვა­ნი შე­საძ­ლებ­ლო­ბე­ბით, ხე­ლოვ­ნე­ბის სფე­როს წარ­მო­მად­გენ­ლე­ბი გად­მოს­ცე­მენ სა­კუ­თა­რი დრო­ის აქ­ტუ­ა­ლურ თე­მებს, ტკი­ვილ­სა და სი­ხა­რულს. რო­გორც თა­ნა­მედ­რო­ვე ხე­ლოვ­ნე­ბის წარ­მო­მად­გენ­ლე­ბის ნა­მუ­შევ­რებ­ში, ისე უძ­ვე­ლე­სი დრო­ის ქმნი­ლე­ბებ­შიც, ჩანს კრე­ა­ტი­ვი და ინ­დი­ვი­დუ­ა­ლიზ­მი, რო­მე­ლიც იმ კონ­კრე­ტუ­ლი ეპო­ქის­თვის იყო და­მა­ხა­სი­ა­თე­ბე­ლი.

ხე­ლოვ­ნე­ბის გან­ვი­თა­რე­ბის ჯაჭ­ვი საკ­მა­ოდ გრძე­ლი და რთუ­ლია. ის უძ­ვე­ლეს დრო­ში და­ი­წყო და უამ­რა­ვი რა­დი­კა­ლუ­რი ცვლი­ლე­ბა გა­ნი­ცა­და. აღ­ნიშ­ნულ ცვი­ლე­ბებ­სა და სი­ახ­ლე­ებს სა­ზო­გა­დო­ე­ბა, უმე­ტე­სად, მტკივ­ნე­უ­ლად იღებ­და, რად­გან გან­ვი­თა­რე­ბას თა­ნა­მედ­რო­ვე­ე­ბი ყო­ველ­თვის პო­ზი­ტი­უ­რად ვერ იღე­ბენ. რო­გორც წესი, მისი და­ფა­სე­ბა გარ­კვე­უ­ლი დრო­ის გას­ვლის შემ­დეგ ხდე­ბა ხოლ­მე.

ხე­ლოვ­ნე­ბის დი­ა­დი ნახ­ტო­მი თა­ვი­სუფ­ლე­ბის­კენ ას­წლი­ან მო­ნაკ­ვეთ­ში მოხ­და - და­ახ­ლო­ე­ბით ძვ. წ. 520-420 წლებ­ში.

მე­ხუ­თე სა­უ­კუ­ნის მი­წუ­რუ­ლის­თვის ხე­ლო­ვან­თა ძალა და ოს­ტა­ტო­ბა თა­ვად­ხე­ლო­ვან­მაც სრუ­ლად შე­იგ­რძნო და სა­ზო­გა­დო­ე­ბა­მაც. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ მათ ხში­რად ზე­მო­დან უყუ­რებ­დნენ, რო­გორც ხე­ლოს­ნებს, სნო­ბე­ბი კი აბუ­ჩად იგ­დებ­დნენ, სულ უფრო მეტი ადა­მი­ა­ნი იჩენ­და ინ­ტე­რესს ხე­ლო­ვან­თა ნა­წარ­მო­ე­ბე­ბის მი­მართ. ადა­მი­ა­ნე­ბი ადა­რებ­დნენ ხე­ლოვ­ნე­ბის სკო­ლე­ბის ღირ­სე­ბებს - მრა­ვალ­ნა­ირ მე­თოდს, სტილ­სა და ტრა­დი­ცი­ას, რომ­ლე­ბიც სხვა­დას­ხვა ქა­ლა­ქის ოს­ტა­ტებს ერ­თმა­ნე­თის­გან გა­ნას­ხვა­ვებ­და.

სწო­რედ ამ გაზ­რდილ­მა კონ­კუ­რენ­ცი­ამ სტი­მუ­ლი მის­ცა ხე­ლო­ვა­ნებს, რომ ამაღ­ლე­ბუ­ლი­ყო მრა­ვალ­ფე­როვ­ნე­ბა. სწო­რედ ამ მრა­ვა­ფე­როვ­ნე­ბის გამო არის ძვე­ლი ბერ­ძნუ­ლი ხე­ლოვ­ნე­ბა დღემ­დე მომ­ხიბ­ვლე­ლი. მოხ­დე­ნი­ლო­ბი­თა და სი­ლა­ღით ხა­სი­ათ­დე­ბა იმ პე­რი­ო­დის არ­ქი­ტექ­ტუ­რა, ქან­და­კე­ბა და მხატ­ვრო­ბა.

ასე და­ი­წყო და გან­ვი­თარ­და ხე­ლოვ­ნე­ბა ჯერ კი­დევ ძვე­ლი წელ­თაღ­რი­ცხვის პე­რი­ოდ­ში. ეს პრო­ცე­სი დღემ­დე აქ­ტი­უ­რად მიმ­დი­ნა­რე­ობს. სწო­რედ ამ გან­ვა­თა­რე­ბის შე­სა­ხებ შე­სა­ხებ წა­ი­კი­თხავთ ე.ჰ. გომ­ბრი­ხის წიგნ­ში “ხე­ლოვ­ნე­ბის ამ­ბა­ვი”.

“დახ­ვე­წი­ლი გა­ფორ­მე­ბა, ილუსტრა­ცი­ე­ბის დი­დე­ბუ­ლი ფე­რე­ბი და ნა­თე­ლი, სხარ­ტი გა­ნახ­ლე­ბუ­ლი ტექ­სტი ერ­თი­ა­ნო­ბა­ში ბრწყინ­ვა­ლე გა­მო­ცე­მას ქმნის. ეს არის წიგ­ნი, რო­მე­ლიც უნდა წა­ი­კი­თხო, გა­და­ი­კი­თხო და სა­მარ­კო ღვი­ნო­სა­ვით და­ა­გე­მოვ­ნო”, - ასე ახა­სი­ა­თებს წიგნს აშშ-ის ხე­ლოვ­ნე­ბის ეროვ­ნუ­ლი გა­ლე­რი­ის დი­რექ­ტო­რი ჯ. კარ­ტერ ბრა­უ­ნი.

ეს არის მსოფ­ლიო ბესტსე­ლე­რი წიგ­ნი ხე­ლოვ­ნე­ბა­ზე, რო­მე­ლიც ქარ­თულ ენა­ზე გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L-მა“ თარ­გმნა და გა­მოს­ცა.

ხე­ლოვ­ნე­ბის ამ­ბა­ვი ერთ-ერთი ყვე­ლა­ზე ცნო­ბი­ლი და პო­პუ­ლა­რუ­ლი წიგ­ნია ხე­ლოვ­ნე­ბის შე­სა­ხებ, რო­მე­ლიც ოდეს­მე გა­მო­ცე­მუ­ლა. წიგ­ნის პო­პუ­ლა­რო­ბის მი­ზე­ზი წე­რის ნა­თე­ლი, მარ­ტი­ვი და გულ­წრფე­ლი სტი­ლია.

წიგ­ნის ავ­ტო­რი ერნსტ გომ­ბრი­ხი მე-20 სა­უ­კუ­ნის ერთ-ერთი ყვე­ლა­ზე გა­მორ­ჩე­უ­ლი ხე­ლოვ­ნე­ბის ის­ტო­რი­კო­სია, რო­მე­ლიც და­ი­ბა­და ავ­სტრი­ა­ში, ხოლო 1947 წელს გახ­და ბრი­ტა­ნე­თის მო­ქა­ლა­ქე და მოღ­ვა­წე­ო­ბის დიდი ნა­წი­ლი ბრი­ტა­ნეთ­ში გა­ა­ტა­რა. ის იყო მრა­ვა­ლი კულ­ტუ­რუ­ლი და ხე­ლოვ­ნე­ბის ის­ტო­რი­ის ნა­მუ­შევ­რის შემ­ქმნე­ლი. მისი ნა­მუ­შევ­რე­ბი გა­ნი­ხი­ლე­ბა რო­გორც ერთ-ერთი სა­უ­კე­თე­სო გაც­ნო­ბის სა­შუ­ა­ლე­ბა სახ­ვით ხე­ლოვ­ნე­ბა­ში.

ე.ჰ. გომ­ბრი­ხის უნი­კა­ლუ­რი წიგ­ნის, „ხე­ლოვ­ნე­ბის ამ­ბა­ვი“ ახა­ლი გა­მო­ცე­მის შე­ძე­ნა მკი­თხველს უკვე შე­უძ­ლია „ბიბ­ლუ­სის“ მა­ღა­ზი­ა­თა ქსელ­ში.

 

05 აპრილი, 2019 წ.
სრულად
12 დამაინტრიგებელი დასაწყისი თრილერის მოყვარულებისათვის ანუ წიგნი წიგნებზე

დღე­ვან­დელ ქა­ო­სურ რე­ჟიმ­ში მცხოვ­რე­ბი თა­ნა­მედ­რო­ვე ადა­მი­ა­ნი­სათ­ვის წიგ­ნის კი­თხვა ერ­თგვა­რი გან­ტვირ­თვის სა­შუ­ა­ლე­ბაა. ბევ­რი ჩვენ­გა­ნი არ­ჩევს თა­ვი­სუ­ფა­ლი დრო­ის გა­ტა­რე­ბას საყ­ვა­რე­ლი წიგ­ნის პერ­სო­ნა­ჟებ­თან ერ­თად.

თი­თო­ე­უ­ლი ჩვენ­გა­ნის ინ­ტე­რე­სე­ბი გან­სხვა­ვე­ბუ­ლია. ზო­გის მგრძნო­ბი­ა­რე, რო­მან­ტი­კუ­ლი ნა­ტუ­რა რო­მა­ნე­ბის კი­თხვით ამ­ჯო­ბი­ნებს თა­ვის შექ­ცე­ვას, ზოგს ფან­ტას­ტი­კის ჟან­რი იტა­ცებს, ზოგ­საც თრი­ლე­რის და­ძა­ბუ­ლი, მძაფ­რი სი­უ­ჟე­ტი ხიბ­ლავს.

სა­ში­ში, ჩახ­ლარ­თუ­ლი ის­ტო­რი­ე­ბი და მის­ტი­კა, რო­მე­ლიც თრი­ლე­რის ჟან­რის წიგ­ნებს გას­დევს, გვა­ინ­ტრი­გებს და ინ­ტე­რესს გვიმ­ძაფ­რებს. თი­თო­ე­უ­ლი გვერ­დი თით­ქოს გზაა მო­უ­ლოდ­ნელ ფი­ნი­შამ­დე, რო­მელ­საც დიდი მო­ლო­დი­ნით ვუ­ახ­ლოვ­დე­ბით.

მძაფ­რი შეგ­რძნე­ბე­ბის მოყ­ვა­რუ­ლი მკი­თხვე­ლი­სათ­ვის გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L-ს“ სა­სი­ა­მოვ­ნო სი­ახ­ლე აქვს. იგი გვთა­ვა­ზობს წიგნ - თრე­ი­ლერს, ერ­თგვარ კა­ტა­ლოგს, რო­მე­ლიც თრი­ლე­რის მოყ­ვა­რუ­ლებს არ­ჩე­ვა­ნის გა­კე­თე­ბას უმარ­ტი­ვებს.

c

წიგ­ნი-კა­ტა­ლო­გი მკი­თხველს, სა­შუ­ა­ლე­ბას აძ­ლევს, აარ­ჩი­ოს სა­სურ­ვე­ლი წიგ­ნი „ტოპ თრი­ლე­რის“ სე­რი­ი­დან და შე­ი­ძი­ნოს იგი ფას­დაკ­ლე­ბით. კა­ტა­ლოგ­ში წარ­მოდ­გე­ნი­ლია სე­რია „ტოპ თრი­ლე­რის“ 12 წიგ­ნის და­სა­წყი­სი რამ­დე­ნი­მე თავი და რაც მთა­ვა­რია, ამ თორ­მე­ტი­ვე თრი­ლე­რის ფას­დაკ­ლე­ბის კუ­პო­ნი.

აქ შე­დის ისე­თი ჩამ­თრე­ვი და და­ძა­ბუ­ლი სი­უ­ჟე­ტის მქო­ნე წიგ­ნე­ბი, რო­გო­რე­ბი­ცაა გი­ლი­ან ფლი­ნის „გა­უ­ჩი­ნა­რე­ბუ­ლი ქალი“; უოტ­სო­ნის „სა­ნამ და­ვი­ძი­ნებ“; ასე­ვე, სტი­ვენ კინ­გის, იუ ნეს­ბო­სა და რო­ბერტ გელბ­რე­ი­თის იგი­ვე, ჯოან რო­უ­ლინ­გის თრი­ლე­რე­ბი.

იმი­სათ­ვის, რომ სა­სურ­ვე­ლი წიგ­ნე­ბი ფას­დაკ­ლე­ბით შე­ი­ძი­ნოთ, საკ­მა­რი­სია, ამოჭ­რათ კუ­პო­ნი და წა­რად­გი­ნოთ წიგ­ნის მა­ღა­ზი­ა­ში.

თრი­ლე­რის მოყ­ვა­რუ­ლი მკი­თხვე­ლე­ბი­სათ­ვის ეს კა­ტა­ლო­გი სა­კუ­თა­რი თა­ვის­თვის გა­კე­თე­ბუ­ლი სა­უ­კე­თე­სო სა­ჩუ­ქა­რია. მით უმე­ტეს, რომ წიგნ­ში შე­სუ­ლი ფას­დაკ­ლე­ბის კუ­პო­ნე­ბის გა­ზი­ა­რე­ბა მე­გობ­რე­ბის­თვი­საც შე­საძ­ლე­ბე­ლია.

27 მარტი, 2019 წ.
სრულად
მეფე, რომელმაც „სიბრძნე-გონიერებითა და ცოდნით დაიმორჩილა მთელი საქართველო“

ეპო­ქის სულს ძლი­ე­რი პი­როვ­ნე­ბე­ბი გან­სა­ზღვრა­ვენ... პი­როვ­ნე­ბის პი­რა­დი თვი­სე­ბე­ბი­დან გა­მომ­დი­ნა­რე, მას შე­უძ­ლია, რო­გორც აა­ღორ­ძი­ნოს, გა­აძ­ლი­ე­როს ერი, ასე­ვე - უარ­ყო­ფი­თი გავ­ლე­ნა მო­ახ­დი­ნოს მის გან­ვი­თა­რე­ბა­ზე.

სა­ქარ­თვე­ლოს ის­ტო­რი­ა­ში ერთ-ერთი გა­მორ­ჩე­უ­ლი მე­ფეა გი­ორ­გი V, „ბრწყინ­ვა­ლედ“ წო­დე­ბუ­ლი. ის იყო ჩვე­ნი ქვეყ­ნის ის­ტო­რი­ა­ში ერთ-ერთი უძ­ლი­ე­რე­სი პო­ლი­ტი­კო­სი. შეძ­ლო და და­ნა­წევ­რე­ბუ­ლი სა­ქარ­თვე­ლო ისევ ერთ სა­ზღვრებ­ში მო­აქ­ცია. და­ას­რუ­ლა მონ­ღოლ­თა ბა­ტო­ნო­ბა, შიდა და­პი­რის­პი­რე­ბებს გა­უმკლავ­და, მოჭ­რა ქარ­თუ­ლი მო­ნე­ტა „გი­ორ­გა­უ­ლი თეთ­რი“ და ურ­თი­ერ­თო­ბა და­ამ­ყა­რა და­სავ­ლეთ­თან.

გი­ორ­გი ბრწყინ­ვა­ლე იყო მეფე, რო­მელ­საც გა­ნად­გუ­რე­ბუ­ლი ქვე­ყა­ნა ჩა­ბარ­და ხელთ, თუმ­ცა გო­ნივ­რუ­ლი მოქ­მე­დე­ბე­ბით მან შეს­ძლო მტრის­გან აოხ­რე­ბუ­ლი სამ­შობ­ლო ფეხ­ზე დე­ყე­ნე­ბი­ნა. მონ­ღოლ­თა მთა­ვარ ვე­ზირ­თან, ჩო­ბან ნო­ინ­თან კარ­გი ურ­თი­ერ­თი­ერ­თო­ბის და­ჭე­რით შეს­ძლო და ჯერ თით­ქმის გაწ­მინ­და მონ­ღო­ლე­ბის­გან ქვე­ყა­ნა, ხოლო შემ­დეგ, ვე­ზი­რის სიკ­ვდი­ლის შემ­დეგ და­ას­რუ­ლა მათი სა­უ­კუ­ნო­ვა­ნი ბა­ტო­ნო­ბა. მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია, რომ მონ­ღო­ლე­ბის ბა­ტო­ნო­ბის პე­რი­ოდ­ში, მონ­ღო­ლუ­რი ფუ­ლის პა­რა­ლე­ლუ­რად, გი­ორ­გი მე­ფემ მო­აჭ­რე­ვი­ნა ვერ­ცხლის მო­ნე­ტა, რო­მელ­საც „გი­ორ­გა­ულ თეთ­რს“ უწო­დე­ბენ. 1329 წელს გი­ორ­გიმ შე­მო­ი­ერ­თა და­სავ­ლეთ სა­ქარ­თვე­ლო, ხოლო 1334 წელს სამ­ცხის ათა­ბა­გო­ბა უბო­ძა და ერ­თგუ­ლე­ბის ფიცი და­ა­დე­ბი­ნა სარ­გი­სის შვილ ყვარ­ყვა­რეს. ასე მო­ა­ხერ­ხა მთე­ლი ქვეყ­ნის ხე­ლახ­ლა გა­ერ­თი­ა­ნე­ბა. 1335 წელს მან მონ­ღო­ლებ­საც შე­უ­წყვი­ტა ხარ­კი და მარ­თვის სა­და­ვე­ე­ბი სრუ­ლი­ად აიღო ხელ­ში.

ყუ­რა­დღე­ბა მი­აქ­ცია იე­რუ­სა­ლიმ­ში არ­სე­ბულ ქარ­თველ­თა ეკ­ლე­სია-მო­ნას­ტრებს. ჯერ კი­დევ 1316 წელს, როცა თვი­თონ გი­ორ­გი VI-ის მე­ურ­ვედ ით­ვლე­ბო­და გაგ­ზავ­ნა პირ­ვე­ლი ელ­ჩო­ბა ეგ­ვიპ­ტის სა­სულ­თნო­ში. 1320 წელს მე­ო­რე ელ­ჩო­ბის შემ­დეგ სულ­თან­მა გა­ით­ვა­ლის­წი­ნა მისი თხოვ­ნა და სა­ჭი­რო­ე­ბის შემ­თხვე­ვა­ში სამ­ხედ­რო დახ­მა­რე­ბის სა­ნაც­ვლოდ, ქარ­თვე­ლებს ქრის­ტეს საფ­ლა­ვის კლი­ტე­ე­ბი და­უბ­რუ­ნა, ცხენ­ზე ამ­ხედ­რე­ბის ქრის­ტი­ა­ნე­ბის­თვის შე­უ­რა­ცხყმყო­ფე­ლი წე­სიც გა­ა­უქ­მა, მომ­ლოც­ვე­ლე­ბი ხარ­კის­გან გა­ა­თა­ვი­სუფ­ლა და ნება დარ­თო გაშ­ლი­ლი დრო­შე­ბით შე­სუ­ლიყ­ვნენ იე­რუ­სა­ლიმ­ში.

სა­ყუ­რა­დღე­ბოა, რომ კურ­სი მე­ფეს მუ­დამ და­სავ­ლე­თის­კენ ჰქონ­და აღე­ბუ­ლი. მან ურ­თი­ერ­თო­ბა და­ი­ჭი­რა რო­მის პა­პთან, იო­ა­ნე XXII-თან. სმირ­ნი­დან თბი­ლის­ში სა­ე­პის­კო­პო კა­თედ­რაც, სწო­რედ ამის შემ­დეგ გა­და­ი­ტა­ნეს. ჩვენს მე­ფეს საფ­რან­გე­თის მმარ­თველ ფი­ლი­პე VI-თა­ნაც ჰქონ­და მი­მო­წე­რა. გი­ორ­გი ფი­ლი­პეს დახ­მა­რე­ბას ჰპირ­დე­ბო­და 30 000-იანი ლაშ­ქა­რით სი­რია-პა­ლეს­ტი­ნის წმინ­და მი­წე­ბის და­საბ­რუ­ნებ­ლად ბრძო­ლა­ში.

გი­ორ­გი ბრწყინ­ვა­ლე არა­მარ­ტო სა­გა­რეო პო­ლი­ტი­კას წარ­მარ­თავ­და წარ­მა­ტე­ბით, არა­მედ სა­ში­ნაო პრობ­ლე­მებ­საც არ უშინ­დე­ბო­და. აღ­სა­ნიშ­ნა­ვია „ძეგლის­დე­ბა“, მთი­ე­ლე­ბის­თვის შექ­მნი­ლი კა­ნონ­თა კრე­ბუ­ლი. გა­მომ­დი­ნა­რე იქი­დან, რომ ისი­ნი ხში­რად ებ­რძოდ­ნენ ერ­თმა­ნეთს და იწ­ვევ­დნენ ქვე­ყა­ნა­ში ში­ნა­აშ­ლი­ლო­ბას, სა­ჭი­რო გახ­და რა­მე­ნა­ი­რად ამ პრობ­ლე­მის გა­დაჭ­რა. გი­ორ­გი მე­ფემ ამ­ჯე­რად ამ კა­ნონ­თა კრე­ბუ­ლით შეძ­ლო ზედ­მე­ტი სის­ხლისღვრა აე­რი­დე­ბი­ნა თა­ვი­დან.

d

სა­ქარ­თვე­ლოს დი­დე­ბულ მე­ფე­ზე, გი­ორ­გი ბრწყინ­ვა­ლე­ზე უფრო დე­ტა­ლუ­რი და სა­ინ­ტე­რე­სო ინ­ფორ­მა­ცი­ის მი­ღე­ბა „ქარ­თვე­ლი მე­ფე­ე­ბის“ ახა­ლი ტო­მი­დან შე­გეძ­ლე­ბათ. 25 მარ­ტი­დან სე­რი­ას დიპ­ლო­მა­ტი მე­ფის - „გი­ორ­გი ბრწყინ­ვა­ლის“ ის­ტო­რია შე­ე­მა­ტა. შე­ძე­ნა შე­საძ­ლე­ბე­ლია ბიბ­ლუ­სის მა­ღა­ზი­ებ­სა და პრე­სის გავ­რცე­ლე­ბის წერ­ტი­ლებ­ში. წიგ­ნის სპე­ცი­ა­ლუ­რი ფასი 5.50, გა­ზეთ „კვი­რის პა­ლიტ­რას­თან“ ერ­თად კი 7 ლა­რია.

26 მარტი, 2019 წ.
სრულად
თბილისიდან ტფილისამდე და პირიქით - ფოტოალბომი, რომელიც დედაქალაქის სხვადასხვა დროში გამოგზაურებთ

"თბი­ლი­სი - ტფი­ლი­სი" - ეს ფო­ტო­ალ­ბო­მი ფრან­გი ფო­ტოგ­რა­ფი­სა და ქარ­თვე­ლი არტ-პრო­დუ­სე­რის სა­ერ­თო ნა­მუ­შე­ვა­რია, რო­მე­ლიც ძველ თბი­ლის­ში გა­მოგ­ზა­უ­რებთ და თა­ნა­მედ­რო­ვე და ძვე­ლი არ­ქი­ტექ­ტუ­რის ერ­თმა­ნეთ­თან შე­და­რე­ბის სა­შუ­ა­ლე­ბას მოგ­ცემთ.

წიგ­ნის იდე­ის ავ­ტო­რის, ფრან­გი ფო­ტო­ხე­ლო­ვა­ნის ორე­ლი­ენ ვი­ლე­ტის ნა­მუ­შევ­რის მეშ­ვე­ო­ბით, თქვენს სა­ცხოვ­რე­ბელ უბანს სულ სხვა­ნა­ი­რად შე­ხე­დავთ, მის ის­ტო­რი­ას უფრო ღრმად გა­ეც­ნო­ბით. ფო­ტოგ­რაფ­მა ის უმ­ცი­რე­სი დე­ტა­ლე­ბიც დიდი დაკ­ვირ­ვე­ბით ასა­ხა, რაც ხში­რად, აღ­ქმა­დი არ არის ხოლ­მე.

ორე­ლი­ენ ვი­ლე­ტი და არტ პრო­დი­უ­სე­რი დალი უბი­ლა­ვა დე-გრა­ა­ფი ძვე­ლი თბი­ლი­სის კარს სა­დარ­ბა­ზო­ე­ბი­დან გვიხ­სნი­ან, გვაჩ­ვე­ნე­ბენ მათ არ­ქი­ტექ­ტუ­რას, იმ დამ­ღას, რო­მე­ლიც მათ დრომ და­ას­ვა; გვაჩ­ვე­ნე­ბენ თბი­ლი­სის მრა­ვალ­ფე­რო­ვან სა­ხეს, რო­მე­ლიც რო­გორც მის გან­ვი­თა­რე­ბას, ისე ნგრე­ვის ეპო­ქას ასა­ხავს.

ფო­ტო­ხე­ლო­ვან­მა თა­ვის ობი­ექ­ტივ­ში, რო­გორც სა­დარ­ბა­ზო­ე­ბი და ეზო­ე­ბი, ისე სა­მე­ბის სა­კა­თედ­რო ტა­ძა­რი, სი­ო­ნის ტა­ძა­რი, სი­ნა­გო­გა, მე­ჩე­თი, მოს­წავ­ლე-ახალ­გაზ­რდო­ბის ეროვ­ნუ­ლი სა­სახ­ლე, ოპე­რი­სა და ბა­ლე­ტის თე­ატ­რი, სა­სა­მარ­თლო, მწე­რალ­თა სახ­ლი, სამ­ხატ­ვრო აკა­დე­მია და იუს­ტი­ცი­ის სახ­ლიც კი აღ­ბეჭ­და. წიგნ-ფო­ტო­ამ­ბავ­ზე მუ­შა­ო­ბი­სას ავ­ტო­რებ­მა ახა­ლი აღ­მო­ჩე­ნე­ბი გა­ა­კე­თეს, რის შე­სა­ხე­ბაც შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბე­ბი Ambebi.ge-ს გა­უ­ზი­ა­რეს.

აღ­სა­ნიშ­ნა­ვია, რომ თბი­ლი­სის ფო­ტო­ამ­ბის ავ­ტო­რი გა­მოც­დი­ლი ფო­ტოგ­რა­ფია, რო­მელ­მაც უკვე 40-მდე ქვე­ყა­ნა მო­ი­ნა­ხუ­ლა და მათი ის­ტო­რია გა­და­ი­ღო. ეს ორი­ე­ლი­ენ ვი­ლე­ტის სა­ქარ­თვე­ლო­ში მოგ­ზა­უ­რო­ბის პირ­ვე­ლი შემ­თხვე­ვა არაა, ცოტა ხნის წინ, მან სა­კუ­თარ ფირ­ზე ოკუ­პი­რე­ბუ­ლი აფხა­ზე­თიც აღ­ბეჭ­და და მთე­ლი მისი მი­ტო­ვე­ბუ­ლო­ბი­სა და მო­უვ­ლე­ლო­ბის სევ­და ულა­მა­ზე­სი ფო­ტო­მა­სა­ლით წარ­მო­ა­ჩი­ნა.

ორე­ლი­ე­ნი იხ­სე­ნებს, რომ თბი­ლი­სი, პირ­ვე­ლად, 2013 წელს აღ­მო­ა­ჩი­ნა. ჩვენ­თან ინ­ტერ­ვი­უ­ში აღ­ნიშ­ნავს, რომ მას შემ­დეგ დე­და­ქა­ლაქ­ში ბევ­რი რამ შე­იც­ვა­ლა. ამ ცვლი­ლე­ბე­ბის და­ნახ­ვა თბი­ლი­სე­ლე­ბის­თვის შე­და­რე­ბით რთუ­ლია, რად­გან მათი თვა­ლი ამ სივ­რცეს ძა­ლი­ან შე­ეჩ­ვია. მისი გა­მოც­დი­ლე­ბის მან­ძილ­ზე ეს არის პირ­ვე­ლი შემ­თხვე­ვა, როცა ქა­ლა­ქის ასე­თი სწრა­ფი ცვლი­ლე­ბის ნახ­ვის შე­საძ­ლებ­ლო­ბა მი­ე­ცა. "რა­ღა­ცე­ბი მი­დი­ან, რა­ღა­ცე­ბი იც­ვლე­ბი­ან, რა­ღა­ცე­ბი კი იბა­დე­ბი­ან", - აღ­ნიშ­ნა ორე­ლი­ენ­მა.

"თბი­ლი­სი ყო­ველ­თვის იყო უამ­რა­ვი გავ­ლე­ნის ქვეშ და ეს ბოლო ათწლე­უ­ლიც ვერ გა­ექ­ცა ამ ის­ტო­რი­ას. ეს გან­ვი­თა­რე­ბა არ ხდე­ბა კი­თხვე­ბის გა­რე­შე, რა მო­უ­ვათ ძველ სახ­ლებს, ძვე­ლი ად­გი­ლე­ბის სა­ზო­გა­დო­ებ­რივ ცხოვ­რე­ბას, გარ­კვე­ულ უბ­ნებს? რო­გორ მო­ერ­გე­ბი­ან ახა­ლი შე­ნო­ბე­ბი ძველ გა­რე­მოს? რო­გორ გა­და­წყდე­ბა ურ­ბა­ნუ­ლი და­გეგ­მა­რე­ბის სა­კი­თხე­ბი, რო­გო­რი­ცაა საგ­ზაო სის­ტე­მა? ეს არის ის უზარ­მა­ზა­რი სა­კი­თხე­ბი რომ­ლე­ბიც თბი­ლის­შია აქ­ტუ­ა­ლუ­რი და აღ­ნიშ­ნუ­ლი სა­კი­თხე­ბის გა­დაჭ­რას მისი ტო­პოგ­რა­ფი­აც ვერ უწყობს ხელს", -აღ­ნიშ­ნა ფრან­გმა ფო­ტოგ­რაფ­მა.

მან თა­ვის ნა­მუ­შევ­რებ­ში სწო­რედ ეს ძვე­ლი­სა და ახ­ლის კონ­ტრას­ტი აღ­ბეჭ­და და ეცა­და, ჩვენ­თვის, რო­გორც თბი­ლი­სე­ლე­ბის­თვის ეჩ­ვე­ნე­ბი­ნა, რომ სწრა­ფი ურ­ბა­ნი­ზა­ცი­ის პრო­ცეს­ში შე­საძ­ლოა, ქა­ლა­ქის­თვის ღი­რე­ბუ­ლი, ის­ტო­რი­უ­ლი იერ­სა­ხე, უბ­რა­ლოდ, და­ი­კარ­გოს. ფო­ტოგ­რა­ფი მი­იჩ­ნევს, რომ ის, რაც დე­და­ქა­ლაქ­ში ჯერ კი­დევ შე­მორ­ჩე­ნი­ლია და გა­სუ­ლი სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის ის­ტო­რი­ას მოგ­ვი­თხრობს, უნდა შე­ვი­ნარ­ჩუ­ნოთ, ამის სა­ი­ლუსტრა­ცი­ოდ კი თბი­ლი­სის ძვე­ლი უბ­ნე­ბი შთამ­ბეჭ­დავ ფო­ტო­ალ­ბო­მად აქ­ცია.

შე­კი­თხვა­ზე, ჩვენ­თვის, რო­გორც ამ ქა­ლაქ­ში მცხოვ­რებ­თათ­ვის, წიგ­ნი - ფო­ტო­ამ­ბის დათ­ვა­ლი­ე­რე­ბას თბი­ლი­სის თა­ნა­მედ­რო­ვე ის­ტო­რი­ის შე­საც­ნო­ბად, რა მნიშ­ვნე­ლო­ბა აქვს, ორე­ლი­ე­ნი პა­სუ­ხობს, თა­ვი­სი ნა­მუ­შევ­რე­ბით უნ­დო­და, წარ­მო­ე­ჩი­ნა, რო­გორც ის ად­გი­ლე­ბი, რომ­ლე­ბიც თით­ქმის აღარ არ­სე­ბობს, ისე ის სო­ცი­ა­ლუ­რი ურ­თი­ერ­თო­ბე­ბი, რომ­ლე­ბიც დრო­ის მსვლე­ლო­ბას­თან ერ­თად, უბ­რა­ლოდ გაქ­რა.

"მი­მაჩ­ნია, რომ ამ შე­ნო­ბე­ბის­გან, ამ გა­რე­მოს­გან დის­ტან­ცი­რე­ბა, მათი და­ვი­წყე­ბა სო­ცი­ა­ლუ­რი ინ­ტე­რაქ­ცი­ის საფრ­თხე­ში ჩაგ­დე­ბას ნიშ­ნავს. ეს ნა­მუ­შე­ვა­რი ჩემს ფიქ­რებს პირ­და­პირ ურ­ბა­ნუ­ლი გან­ვი­თა­რე­ბის­კენ, სხვა­დას­ხვა ტე­რი­ტო­რი­ი­სა და ევო­ლუ­ცი­ის­კენ მი­მარ­თავს. აღ­სა­ნიშ­ნა­ვია, რომ ფო­ტო­ე­ბი, რომ­ლე­ბიც მე წიგ­ნის­თვის გა­და­ვი­ღე სა­ბო­ლოო ვერ­სი­ას არ წარ­მო­ად­გე­ნენ. წიგნ­ში მო­ცე­მუ­ლია ყვე­ლა­ფე­რი, რა იდე­ებ­ზეც წი­ნას­წარ ვფიქ­რობ­დი დ აამ პა­ტა­რა გე­ოგ­რა­ფი­ულ არე­ალ­ში გან­ვი­ხი­ლავ­დი (განხსვა­ვე­ბუ­ლო­ბა, ის­ტო­რია და ა.შ). სირ­თუ­ლეს წარ­მო­ად­გენ­და ყვე­ლა იმ შე­სა­ნიშ­ნა­ვი ად­გი­ლის­თვის კონ­კრე­ტუ­ლი მი­სა­მარ­თის, და­ნიშ­ნუ­ლე­ბის მი­ნი­ჭე­ბა, რო­მელ­თა წიგნ­ში ინ­ტეგ­რი­რე­ბაც არ ხერ­ხდე­ბო­და", - აღ­ნიშ­ნა ორე­ლი­ენ ვი­ლეტ­მა.

იმის გამო, რომ ფო­ტოგ­რა­ფი თა­ვის ბევრ ნა­მუ­შე­ვარს "ვერ შე­ე­ლია", არ გა­მო­რი­ცხავს, რომ ისი­ნი მო­მა­ვალ გა­მო­ცე­მა­შიც კი მოხ­ვდნენ. შე­სა­ბა­მი­სად, ფრან­გი ფო­ტოგ­რა­ფის თვა­ლით და­ნა­ხუ­ლი თბი­ლი­სის კი­დევ ერთი ნა­წი­ლიც შე­იძ­ლე­ბა ვი­ხი­ლოთ.

თბი­ლი­სის ფო­ტო­ამ­ბავ­ზე მუ­შა­ო­ბის დას­რუ­ლე­ბის შემ­დეგ, ფრან­გმა ფო­ტოგ­რაფ­მა სა­კუ­თა­რი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბე­ბი იმ ად­გი­ლე­ბის შე­სა­ხებ გაგ­ვი­ზი­ა­რა, რომ­ლებ­მაც მას­ში ყვე­ლა­ზე დიდი აღ­ფრთო­ვა­ნე­ბა გა­მო­იწ­ვია.

gvg

პარ­ლა­მენ­ტის ეროვ­ნუ­ლი ბიბ­ლი­ო­თე­კა, სამ­ხატ­ვრო აკა­დე­მია და ძვე­ლი თბი­ლი­სი - ეს ის ად­გი­ლე­ბია, რომ­ლე­ბიც ორე­ლი­ენ ვი­ლეტს ყვე­ლა­ზე მე­ტად მო­ე­წო­ნა. წიგნ­შიც, ეს შე­ნო­ბე­ბი და უბ­ნე­ბი სწო­რედ ისეა წარ­მო­ჩე­ნი­ლი, რო­გორც ფო­ტოგ­რაფ­მა Ambebi.ge-სთან სა­უ­ბარ­ში აღ­წე­რა.

"შთამ­ბეჭ­და­ვი იყო პარ­ლა­მენ­ტის ეროვ­ნუ­ლი ბიბ­ლი­ო­თე­კა, სა­დაც დიდი სამ­კი­თხვე­ლო დარ­ბაზ­ში წიგ­ნე­ბის თა­რო­ებს შო­რის სი­ჩუ­მე სუ­ფევს. ამ ოთა­ხი­დან პირ­და­პირ ეზო­ში გა­დი­ხარ, ეს გა­რე­მო კი ტარ­კოვ­სკის ფილ­მებს მახ­სე­ნებს. წიგ­ნე­ბი მიყ­ვარს და ამ სივ­რცე­ში აღ­მო­ჩე­ნა პა­რა­ლე­ლურ სამ­ყა­რო­ში ყოფ­ნას გავს. ის გა­ფორ­მე­ბუ­ლია ქარ­თუ­ლი, დე­კო­რა­ტი­უ­ლი ორ­ნა­მენ­ტე­ბით, დარ­ბა­ზი კი სავ­სეა წიგ­ნე­ბით. ეს ყვე­ლა­ფე­რი ერ­თად, თით­ქოს წარ­სუ­ლის მოგ­ზა­უ­რო­ბას ჰგავ­და. მიყ­ვარს ად­გი­ლე­ბი, რომ­ლე­ბიც წარ­სულ­ზე ინ­ფორ­მა­ცი­ის წვდო­მის სა­შუ­ა­ლე­ბას გაძ­ლე­ვენ", - აღ­ნიშ­ნავს ორე­ლი­ე­ნი.

ფრან­გმა ფო­ტოგ­რაფ­მა ნა­მუ­შევ­რებ­ზე სამ­ხატ­ვრო აკა­დე­მი­ის სარ­კე­ე­ბი­ა­ნი დარ­ბა­ზიც აღ­ბეჭ­და, ყვე­ლა­ზე დიდი ყუ­რა­დღე­ბა კი სა­ღე­ბა­ვე­ბის ქვეშ შე­მა­ლულ ორ­ნა­მენ­ტებ­ზე გა­ა­მახ­ვი­ლა, რომ­ლე­ბიც, მისი თქმით, შე­ნო­ბის მნიშ­ვნე­ლო­ბას უს­ვამს ხაზს.

"ჩემს ფო­ტო­ებ­ში რო­გორც გა­ნახ­ლე­ბის პრო­ცე­სი, ისე წარ­სუ­ლი მაქ­სი­მა­ლუ­რად არის წარ­მო­ჩე­ნი­ლი. კი­დევ ერთი ად­გი­ლი, რო­მე­ლიც პრო­ექ­ტის გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბი­სას სა­ინ­ტე­რე­სო იყო, ქა­ლა­ქის ძვე­ლი ნა­წი­ლია. აქ ჯერ კი­დევ არის ტი­პუ­რი ხის აივ­ნე­ბის ხიბ­ლი, შე­ნარ­ჩუ­ნე­ბუ­ლია მე-19 სა­უ­კუ­ნის არ­ქი­ტექ­ტუ­რუ­ლი სტი­ლი, რო­მე­ლიც შე­ნო­ბებ­ში შე­მა­ლულ, მან­ქა­ნე­ბით სავ­სე ქუ­ჩებს მო­ი­ცავს”, - აღ­ნიშ­ნა ორე­ლი­ენ ვი­ლეტ­მა.

kb

მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ ორე­ლი­ენ ვი­ლე­ტი ცნო­ბი­ლი ფრან­გი ფო­ტოგ­რა­ფია, რო­მელ­საც არა­ერთ გახ­მა­უ­რე­ბულ პრო­ექ­ტზე აქვს ნა­მუ­შე­ვა­რი, აღ­ნიშ­ნავს, რომ ფო­ტო­ამ­ბავ­ზე მუ­შა­ო­ბა იმა­ზე უფრო მეტი იყო, ვიდ­რე უბ­რა­ლოდ გა­მოც­დი­ლე­ბა.

"წიგნ­ზე მუ­შა­ო­ბა მხო­ლოდ კონ­კრე­ტუ­ლი ად­გი­ლე­ბის დათ­ვა­ლი­ე­რე­ბას არ გუ­ლის­ხმობ­და. ეს იყო თი­თო­ე­უ­ლი ად­გი­ლის სო­ცი­ა­ლუ­რი ხა­სი­ა­თის და­ნახ­ვა, მისი შეც­ნო­ბა, სი­ახ­ლე­ე­ბის შეგ­რძნე­ბა, ემო­ცი­ე­ბის აღ­ქმა და ევო­ლუ­ცი­ის მი­მართ ად­გი­ლობ­რი­ვე­ბის ში­შის და­ნახ­ვა. როცა ამ პრო­ექ­ტზე მუ­შა­ო­ბი­სას გარ­კვე­უ­ლი მიზ­ნე­ბი და­ვი­სა­ხე, არ მი­ფიქ­რია, რომ მათი შეს­რუ­ლე­ბი­სას ამ­დენ რა­მეს შე­ვი­ტყობ­დი და ასეთ სიღ­მე­ებ­ში წა­ვი­დო­დი: არ­ქი­ტექ­ტუ­რა, მათი სპონ­სო­რე­ბი, მომ­ხმა­რებ­ლე­ბი, მსხვერ­პლი და ცვლი­ლე­ბებ­ზე პა­სუ­ხის­მგე­ბე­ლი პი­რე­ბი. ბედ­ნი­ე­რი ვარ, რომ ასე­თი პრო­ექ­ტი სწო­რედ თბი­ლის­ში გან­ვა­ხორ­ცი­ე­ლე და ვი­მე­დოვ­ნებ, მსგავ­სი სა­შუ­ა­ლე­ბა სხვა ქა­ლა­ქებ­შიც მო­მე­ცე­მა", - აღ­ნიშ­ნა ორე­ლი­ენ ვი­ლეტ­მა.

ფო­ტო­ამ­ბავ­ზე მუ­შა­ო­ბის პრო­ცეს­თან და­კავ­ში­რე­ბით, სა­კუ­თა­რი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბე­ბი AMBEBI.GE-ს დალი უბი­ლა­ვა-დე გრა­აფ­მაც გა­უ­ზი­ა­რა. რო­გორც არტ-პრო­დუ­სე­რი იხ­სე­ნებს, რამ­დე­ნი­მეთ­ვი­ა­ნი ფიქ­რის შემ­დეგ ორე­ლი­ენ ვი­ლე­ტის შე­თა­ვა­ზე­ბას და­თან­ხმდა, რომ ალ­ბომ­ზე ფარ­თო­მას­შტა­ბი­ა­ნი სა­მუ­შა­ო­ე­ბი და­ე­წყოთ. შე­თან­ხმე­ბას 2017 წელს მი­აღ­წი­ეს, უამ­რა­ვი ფო­ტო­სე­სი­ი­სა და დიდი ოდე­ნო­ბით ლი­ტე­რა­ტუ­რის გაც­ნო­ბის შემ­დეგ კი მუ­შა­ო­ბა თით­ქმის ორი წლის შემ­დეგ და­ას­რუ­ლეს.

„თბი­ლის­ზე უამ­რა­ვი შე­სა­ნიშ­ნა­ვი ალ­ბო­მია შექ­მნი­ლი. ვფიქ­რობ, ეს ალ­ბო­მი მათ შო­რის გა­მორ­ჩე­უ­ლია, სპე­ცი­ფი­უ­რია, უნი­კა­ლუ­რია. რამ­დე­ნი­მე თა­ვი­სე­ბუ­რა­ბეს გა­მოვ­ყოფ­დი მა­ნამ­დე კი გა­ვი­მე­ო­რებ ერთი კომ­პე­ტენ­ტუ­რი უცხო­ე­ლი კო­ლე­გის აზრს: „ესაა ალ­ბო­მი მაგ­ნი­ტი, რო­მე­ლიც ხელ­ში აღე­ბის­თა­ნა­ვე გი­ზი­დავს და გიხ­მობს, რომ სას­წრა­ფოდ გა­და­დო ყვე­ლა საქ­მე და ეს­ტუმ­რო ამ მა­გი­ურ ქა­ლაქ თბი­ლისს“. ძნე­ლი მი­სახ­ვედ­რი არაა, თუ ფო­ტო­ალ­ბო­მი თუ ასეთ გან­წყო­ბას აღ­ძრავს პუბ­ლი­კა­ში - ესე იგი, მი­ზა­ნი მიღ­წე­უ­ლია“, -აღ­ნიშ­ნა დალი უბი­ლა­ვა-დე გრა­აფ­მა.
f

არტ-პრო­დუ­სე­რი აღ­ნიშ­ნავს, რომ თი­თო­ე­უ­ლი ფოტო მხო­ლოდ ამ ფო­ტო­ალ­ბო­მის­თვის გა­და­ღე­ბუ­ლი და ჯერ არ­სად არ გა­მოქ­ვეყ­ნე­ბუ­ლა, - “იგი­ვე ით­ქმის ტექ­სტობ­რივ მხა­რე­ზეც, რო­მე­ლიც არის შე­სა­ნიშ­ნა­ვი ლი­ტე­რა­ტო­რის, თა­მარ შა­იშ­მე­ლაშ­ვი­ლის მიერ მოკ­ლედ, სა­ინ­ტე­რე­სოდ გად­მო­ცე­მუ­ლი და იმ ეპო­ქის სურ­ნე­ლით გა­ჯე­რე­ბუ­ლი პა­ტა­რა ის­ტო­რი­ე­ბი.

კი­დევ ერთი დე­ტა­ლი, რაც ამ­ჯე­რად ქარ­თუ­ლი სა­ხელ­მწი­ფოს­თვის ძა­ლი­ან პრი­ო­რი­ტე­ტუ­ლია "ემიგ­რან­ტე­ბი სა­ქარ­თვე­ლოს­თვის" მი­მარ­თუ­ლე­ბით, ესაა კი­დევ ერთი მოკ­რძა­ლე­ბუ­ლი წვლი­ლი ქარ­თვე­ლი ემიგ­რან­ტი­სა, მისი სა­ერ­თა­შო­რი­სო კონ­ტაქ­ტე­ბი­სა სა­ქარ­თვე­ლოს პო­პუ­ლა­რი­ზა­ცი­ის საქ­მე­ში”, - გან­მარ­ტა დალი უბი­ლა­ვა-დე გრა­აფ­მა, რო­მე­ლიც უკვე მრა­ვა­ლი წე­ლია ჰო­ლან­დი­ა­ში ცხოვ­რობს და იქ საქ­მი­ა­ნობს.

დალი უბი­ლა­ვა-დე გრა­ა­ფის თქმით, მის­თვის მუ­შა­ო­ბის პრო­ცე­სი უაღ­რე­სად რთუ­ლი და სა­ინ­ტე­რე­სო იყო, სა­ბო­ლო­ოდ კი, ფო­ტო­ალ­ბო­მის გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლო­ბა გა­მო­ი­ხა­ტა ის­ტო­რი­ე­ბის, ფე­რე­ბის, ხა­სი­ა­თი­სა და სხვა­დას­ხვა სტი­ლის მრა­ვალ­ფე­როვ­ნე­ბა­ში.

„აღ­მო­ჩე­ნებს რაც შე­ე­ხე­ბა, მი­ხა­რია რომ ამ პრო­ექ­ტმა - ფო­ტო­ალ­ბომ­მა "ტფი­ლი­სი-თბი­ლი­სი" ერთ "ჭერ­ქვეშ" გა­ა­ერ­თი­ა­ნა არა მხო­ლოდ სხვა­დას­ხვა ეპო­ქის და თა­ნა­მედ­რო­ვე­ო­ბის ათე­უ­ლო­ბით სრუ­ლი­ად სხვა­დას­ხვა სტი­ლის, იტო­რი­ის მქო­ნე შე­ნო­ბე­ბი, არა­მედ დღეს, 21-ე სა­უ­კუ­ნის 10-იან წლებ­ში, ამ შე­ნო­ბე­ბის კედ­ლებ­ში მოღ­ვა­წე თუ მცხოვ­რე­ბი ადა­მი­ა­ნე­ბი, სხვა­დას­ხვა სა­ხელ­მწი­ფო ინ­სტი­ტუ­ცი­ე­ბი, სამ­თავ­რო­ბო და არა­სამ­თავ­რო­ბო, კო­მერ­ცი­უ­ლი თუ არა­კო­მერ­ცი­უ­ლი საქ­მი­ა­ნო­ბის ორ­გა­ნი­ზა­ცი­ე­ბი. უკან რომ გა­ვი­ხე­დავ თვალ­წინ კი­ნო­ფი­რი­ვით მიტ­რი­ა­ლებს ამ პრო­ექ­ტში ნე­ბის­მი­ე­რი სა­ხით ჩარ­თუ­ლი თი­თო­ე­უ­ლი ადა­მი­ა­ნის სახე, კე­თილ­გან­წყო­ბა, ენ­თუ­ზი­აზ­მი”, - აღ­ნიშ­ნავს წიგ­ნის ერთ-ერთი ავ­ტო­რი.

ინა­ხავს თუ არა ეს წიგ­ნი - ფო­ტო­ალ­ბო­მი სა­ქარ­თვე­ლოს უახ­ლეს ის­ტო­რი­ას?

ამ კი­თხვა­ზე დალი უბი­ლა­ვა-დე გრა­ა­ფიც ორე­ლი­ენ ვი­ლე­ტის მსგავ­სად პა­სუ­ხობს, რომ დიახ, ეს იყო ქა­ლა­ქის კი­დევ ერთხელ აღ­მო­ჩე­ნა და მისი თა­ნა­მედ­რო­ვე ის­ტო­რი­ის შთამ­ბეჭ­და­ვად წარ­მო­ჩე­ნა.

„ღრმად მჯე­რა, რომ თბი­ლის­ზე, მის მრა­ვალ­ფე­რო­ვან არ­ქი­ტექ­ტუ­რა­ზე, ხა­სი­ათ­სა და უნი­კა­ლუ­რო­ბა­ზე გა­მო­ცე­მულ ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ში ჩვე­ნი ფო­ტო­ალ­ბო­მი თა­ვის ნი­შას და­ი­კა­ვებს. მეტ­საც გა­გან­დობთ, რომ ფო­ტო­ალ­ბომს უკვე ელო­დე­ბა სა­კუ­თა­რი ღირ­სე­უ­ლი ად­გი­ლი ჰო­ლან­დი­ის და საფ­რან­გე­თის ბიბ­ლი­ო­თე­კებ­ში. მსოფ­ლი­ოს ქა­ლა­ქებ­ზე წიგ­ნე­ბის კა­ტა­ლო­გებს ამ­ჯე­რად "ტფი­ლი­სი-თბი­ლი­სიც" შე­ე­მა­ტე­ბა”, - აღ­ნიშ­ნა მან.

დალი უბი­ლა­ვა-დე გრა­ა­ფის, ორე­ლი­ენ ვი­ლე­ტის, გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „პა­ლიტ­რა L”-ისა და თბი­ლის­ზე შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი სხვა ენ­თუ­ზი­ას­ტე­ბის მეშ­ვე­ო­ბით, შე­იძ­ლე­ბა, სა­კუ­თარ ქა­ლაქ­ში ტუ­რის­ტე­ბის ჯგუფ­თან შე­რე­ვა და იმ ად­გი­ლე­ბი­სა და შე­ნო­ბე­ბის თა­ვი­დან აღ­მო­ჩე­ნა თქვენც მო­ი­სურ­ვოთ, რო­მელ­საც ხან­და­ხან გულ­გრი­ლად ჩა­უვ­ლი­დით-ხოლ­მე, თით­ქოს მათ შე­სა­ხებ ახალს ვე­რა­ფერს შე­იც­ნობ­დით.

 

22 თებერვალი, 2019 წ.
სრულად
თუ ბავშვისთვის კარგ წიგნს ეძებთ, ამის ხელიდან გაშვება არ ღირს

ამქვეყნად უამრავი საბავშვო წიგნია, თუმცა ყველა მათგანზე მულტფილმებს არ იღებენ. მართლაც გამორჩეული წიგნი უნდა იყოს, რომ ჯერ კინოინდუსტრია დაინტერესდეს მისით, შემდეგ კი ამ ფილმმა მსოფლიოს ბავშვთა გულები დაიპყროს. ბრიტანელი მწერლის, კრესიდა კოუელის წიგნს სწორედ ასე "დაემართა"...

"როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი" ავტორმა ჯერ კიდევ 2003 წელს დაწერა, მაგრამ მას მერე, რაც მისით კინოსტუდია დაინტერესდა და კინოთეატრებთან რიგი დადგან, წიგნის მილიონობით ეგზემპლარი გაიყიდა. რა თქმა უნდა, ასეთ პოპულარულ წიგნს არც ქართული გამომცემლობები გაუშვებდნენ ხელიდან და მალე ბესტსელერი ქართულ ენაზეც ითარგმნა. 

წიგნი ვიკინგებსა და დრაკონებზეა, თუმცა მასში ისეთი ბავშვური იონები, თავგადასავლები, წყენა თუ სიხარული, მარცხი და გამარჯვებებია არწერილი, რომ ნებისმიერი თანამედროვე ბავშვი გაუგებს და დაინტერესდება. 

ბოყინა მართლაც გამორჩეული ვიკინგი გმირია. მას ვიკინგების მთელ საბრძანისში ,,დრაკონთმოჩურჩულეს" სახელით იცნობენ... მაგრამ ყოველთვის ასე როდი იყო. ეს ძლევამოსილი მეომარი ერთ დროს ბანჯგვლიანი ხულიგნების ტომის ბელადის წყნარი, ფიქრებსა და ოცნებებში გართული ვაჟი იყო... გაინტერესებთ, როგორ მოახერხა ბოყინამ დრაკონების გულის მოგება და როგორ გახდა მათი ლიდერი? ეს მართლაც ისეთი ამბავია, ნებისმიერი ბავშვი რომ სულმოუთქმელად წაიკითხავს. 

"ის ფაქტი, რომ წიგნის მიხედვით უკვე გადაღებული და სამომავლოდ დაგეგმილი ცნობილი მულტიპლიკაციური ფილმები საყოველთაო პოპულარულობით სარგებლობს როგორც მთელ

მსოფლიოში, ასევე საქართველოში, დარწმუნებით იძლევა იმის თქმის საშუალებას, რომ წიგნების სერიას, რომელსაც ეს მულტიპლიკაციური ფილმები ეფუძნება, პატარა მკითხველი დიდი სიყვარულით მიიღებს" - ამბობს წიგნის მთარგმნელი, არჩილ რაჭველი.

"როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი" ქართველმა ბავშვებმაც ისევე აღტაცებით მიიღეს, როგორც მათმა უცხოელმა თანატოლებმა. ამიტომ გამომცემლობა პალიტრა L-მა მისი მეორე ნაწილიც თარგმნა და მას პატარა მკითხველი აპრილში მიიღებს. 
ეს არის წიგნი ბავშვურ და დიდურ სამყაროზე, სიკეთესა და მამაცობაზე, მეგობრობასა და თავდადებაზე - ეს ყველაფერი მართლაც რომ ფრთებს შეასხავს ბავშვის ფანტაზიას.

22 მარტი, 2019 წ.
სრულად